کد مطلب: 92032

پنج شنبه 26 فروردین 1395 22:13

سخنرانی در سیزدهمین اجلاس سران کشورهای عضو سازمان همکاری‏‌های اسلامی(استانبول)

ضعف و فرقه‌گرایی در جهان اسلامی/ منشأ افول تمدن اسلامی/ گسترش سبعیت تحت لوای اسلام/ کمک‌های برخی گروه‌های ضد اسلام به تفکیری‌ها/ گسترش زرادخانه‌ها به جای رشد و اشتغال جوانان مسلمان/ تأکید ایران بر گفتگو و تعامل برای حل معضلات جهان اسلام/ محکوم بودن جنایت در هر مکان و به هر نامی/ اولویت راه حل‌های دیپلماتیک برای حل اختلاف/ پیوستگی امنیت، توسعه و پیشرفت کشورهای اسلامی/ رژیم صهیونیستی، منبع اصلی خشونت و ترور در منطقه/ تلاش‌های ایران در راستای همبستگی و وحدت اسلامی/ آمادگی ایران برای حل اختلافات از طریق اخوت اسلامی/ تروریسم و تفرقه، مشکل مشترک کشورهای منطقه/ ایران، پشتیبان مسلمانان در برابر تجاوز و تروریسم/ تباین، پیام‌های تفرقه انگیز با فلسفه سازمان همکاری اسلامی/ ضرورت زدودن غبار خشونت از چهره اسلام/

بسم‌الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و نبینا محمد و اله الطاهرین و صحبه المنتجبین
و اعتصموا بحبل الله جمیعاٌ ولا تفرقوا

آقای رئیس،
جناب آقای اردوغان،
رؤسای محترم کشورهای اسلامی،
آقایان، خانم‌ها!
در آغاز مایلم ضمن تبریک به جناب آقای اردوغان، از میهمان‌نوازی گرم دولت و ملت ترکیه قدردانی نمایم.
اختلافات مسلمان، زمینه ساز ضعف و تهاجم خارجی
امروز که با شعار «وحدت و همبستگی برای عدالت و صلح» در شهر زیبا و تاریخی استانبول گرد هم آمده‌ایم، فرصت مناسبی است تا به رفع مشکلات و مسائل جهان اسلام بیندیشیم.
تنها چند قرن پیش، زمانی که تمدن بزرگ اسلامی در اوج قدرت و اقتدار خویش قرار داشت، شاید کسی تصور نمی‌کرد روزی جهان اسلام گرفتار این‌همه ضعف و سکون شده و در برابر تمدن غربی که در رشد فکری و علمی وامدار مسلمانان بوده است، در موضع ضعف قرار گیرد و یا آن روز که تمدن اسلامی همه نحله‌های فکری و تعاملات اقوام و طوایف مختلف را درون خود جای‌ داده و همزیستی مسالمت‌آمیزی را بین آنان برقرار کرده بود، شاید کسی تصور نمی‌کرد روزی چنان فرقه‌گرایی و افراطی‌گری در بین مسلمانان شایع شود که کشته شدن مسلمان به دست مسلمان به امری عادی بدل گردد.
واقعیت آن است که افول تمدن اسلامی از زمانی آغاز شد که قدرت‌های بزرگ اسلامی به‌جای هم‌افزایی به درگیری‌های بی‌حاصل با یکدیگر پرداختند و زمینه را برای تهاجم‌های خارجی فراهم کردند.
و اکنون متأسفانه تاریخ تکرار می‌شود. هجوم همه‌جانبه سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، و بخصوص فکری و اعتقادی به جهان اسلام مجدداً شدت گرفته است، ولی این بار به شکلی جدید و با استفاده از اسلام علیه اسلام و مذهب علیه مذهب. گروه‌های افراطی و تکفیری که همگان می‌دانند از کجا و چگونه شکل‌گرفته‌اند و چطور حمایت می‌شوند، به خشن‌ترین و بی‌رحمانه‌ترین شکل ممکن مسلمان و غیرمسلمان را قتل‌عام می‌کنند. ارزش‌های جاهلی جایگزین ارزش‌های اخلاقی اسلام شده است و متأسفانه این سبعیت تحت نام و لوای اسلام صورت می‌گیرد و قربانی اصلی در این میان «اسلام» است و اصول و ارزش‌های آن.
جهان اسلام سزاوار آن نیست که در موج ناامنی، خشونت و تروریسم سازمان‌یافته درغلطیده و مبتلابه عقب‌ماندگی و توسعه‌نیافتگی همه‌جانبه گردد. بلکه سزاوار آن است که بر جایگاهی برتر بنشیند؛ و این ممکن نیست مگر آنکه با دغدغه بیشتر به وضعیت کنونی و دنیای پیرامونی خویش بیندیشیم؛ این عمل ماست که مبنای قضاوت مردم جهان اسلام در مورد اسلامیت رفتار ما قرار می‌گیرد نه ادعاها و القاب و عناوین ما.
اگر کمک‌های مالی و نظامی به برخی گروه‌های ضد اسلام نبود نمی‌توانستند نام اسلام را به گروگان بگیرند و چهره زیبای اسلام را به جنایت و آدمکشی بیالایند و برای توطئه زشت اسلام هراسی، شاهد و بهانه بسازند.
اگر صدها میلیارد دلار از ذخایر و منابع امت اسلامی به‌جای آنکه صرف رشد و اشتغال جوانان شود، به بهانه هراس‌های موهوم، صرف پر کردن زرادخانه‌های نظامی شود و علیه یکدیگر به کار رود، چگونه می‌توان از وحدت سخن گفت و جوانان را به رعایت اصول کرامت و برکت اسلامی متقاعد نمود؟
جمهوری اسلامی ایران، از همان روزی که عهده‌دار ریاست هشتمین اجلاس سران سازمان همکاری اسلامی در تهران شد تا زمانی که ایده جهان علیه خشونت و افراطی‌گری (WAVE) را در مجمع عمومی سازمان ملل متحد مطرح نمود، بر یک‌ سخن محوری تکیه داشت؛ و آن اینکه گفتگو و تعامل سرآغازِ درک دردها و مسائل اساسی زمانه و درمان مؤثر آنهاست. ما باید به نام اسلام در ائتلاف جهانی برای صلح و مقابله با خشونت پیشگام باشیم؛ و امنیت پایدار و حیات مطمئن و حقوق همه‌جانبه انسان را به امت اسلامی و جهان بازگردانیم.
اسلام به ما آموخته است که جنایت به هر نامی و در هر مکانی که انجام شود، جنایت است؛ چه در سرزمین مظلوم فلسطین باشد و چه در لاهور و بیروت و دمشق و آنکارا و استانبول یا در نیویورک و پاریس و بروکسل. مهم آن است که ریشه‌‌ها و زمینه‌ها را به‌درستی بشناسیم و با عزمی استوار و اراده‌ای راسخ، درصدد مقابله با همه صورت‌های آن برآییم.


پیشنهادهای ایران برای مقابله با خشونت و ترور
به نام جمهوری اسلامی ایران برای نیل به این مقصود با صراحت اعلام می‌کنم که:
1. باید به اولویت گفتگو و اتخاذ راه‌حل‌های دیپلماتیک در میان کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی برای حل همه اختلافات باور داشت و به آن وفادار ماند تا سوءظن‌های سیاسی و تاریخی و غفلت از مداخله‌ها و نقش‌آفرینی قدرت‌های بزرگ و صهیونیسم اولویت گفتگو را تحت‌‌الشعاع تصمیمات شتاب‌زده و آرایش‌های خاص سیاسی قرار ندهد.
2. باید امنیت پایدار، پیشرفت علمی و توسعه همه‌جانبه اعضای سازمان همکاری اسلامی را امنیت، پیشرفت و توسعه جهان اسلام دانست و از آن استقبال کرد و اجازه نداد با حادثه سازی و خلق خطرهای موهوم این ضرورت به محاق برود. در این راستاست که جمهوری اسلامی ایران از همه اعضای سازمان مجدانه می‌خواهد که ظرفیت‌های علمی، اقتصادی، سیاسی، نظامی و فرهنگی ایران را از آنِ خود دانسته و قدرت آن را قدرت خود بدانند، همان‌گونه که جمهوری اسلامی ایران همین باور را نسبت به سایر کشورهای اسلامی دارد.
3. باید همواره خطر رژیم صهیونیستی را به‌عنوان منبع اصلی تولید خشونت و افراطی‌گری به خاطر داشت و پذیرفت که استمرار قتل‌عام مردم بی‌گناه فلسطین و عمدتاً زنان و کودکان در سرزمین‌های اشغالی و حملات غیرانسانی و محاصره غزه، حاکی از سرشت خشونت‌آمیز رژیمی است که متأسفانه با تغافل جامعه جهانی و بخصوص قدرت‌های غربی به سبعیت خود ادامه می‌دهد.
تروریسم و اختلافات ناخواسته، معضل مشترک کشورهای منطقه
عالی‌جنابان،
جمهوری اسلامی ایران با دوری از هرگونه تنش و بی‌ثباتی در منطقه، با سیاست منطقه‌ای و بین‌المللی شفاف خود، همواره در راستای گسترش همبستگی و وحدت امت اسلامی تلاش نموده، تقویت روابط با کشورهای اسلامی را از اولویت‌های اصلی خود قرار داده و بر این اعتقاد راسخ است که حل‌وفصل اختلافات و سوء تفاهمات صرفاً از مسیر دیپلماتیک و با استفاده از روش‌های مسالمت‌آمیز و انجام مذاکرات میسر می‌باشد. به همین دلیل ما علاقه‌مندیم مشکلات احتمالی با دیگر کشورها را از مسیر اخوت اسلامی، حسن همجواری و باور به خیر عمومی امت اسلامی، حل‌وفصل نماییم و آمادگی داریم تا با رایزنی، مشورت و تعامل سازنده، فضای لازم را برای رفع ابهامات و زدودن اختلافات، از طریق گفتگو و مفاهمه فراهم‌سازیم.
خانم‌ها، آقایان!
برای همه روشن است که نه عربستان مشکل ایران است، و نه ایران مشکل عربستان. مشکل همه ما تروریسم است. معضل همه ما، اختلافات ناخواسته در جهان اسلام است.
جمهوری اسلامی ایران همواره پشتیبان کشورهای اسلامی و مسلمانان در برابر تجاوز و تهدید و اشغال و تروریسم بوده و هست.
آن روز که صدام به کویت تجاوز کرد، این ایران بود که قبل از همه این تجاوز را محکوم نمود و به آوارگان کویتی و عراقی پناه داد.
آنگاه‌که تروریست‌ها به دروازه‌های بغداد و اربیل نزدیک شدند، این ایران بود که در برابر تهاجم وحشیانه آنها به کمک ملت و دولت عراق شتافت.
آنگاه‌ که دمشق در معرض اشغال و نابودی تروریست‌ها قرار گرفت این ایران بود که در کنار سوریه ایستاد.
زمانی که غزه مورد تجاوز صهیونیست‌ها قرار گرفت، حزب‌الله رشید و ‌ایران در کنار ملت فلسطین ایستادند؛ و روزی که لبنان مورد تجاوز آنها قرار گرفت، باز هم حزب‌الله بود که در پیشاپیش مردم لبنان در صحنه نبرد حضور داشت.
امروز هم اگر تروریست‌ها و متجاوزان بخواهند هر کشور اسلامی یا اماکن مقدس اسلامی را تهدید کنند و از ما کمک خواسته شود، بی‌درنگ به مسلمانان مظلوم کمک خواهیم بود.
خانم‌ها و آقایان!
از اجلاس سازمان همکاری اسلامی که به نام وحدت برگزارشده است، نباید هیچ‌گونه پیام تفرقه افکنانه‌ای برخیزد؛ و هر حرکت تفرقه‌افکنانه‌ای از آنجا که اجماع این سازمان و امت اسلامی را به همراه ندارد و با فلسفه تشکیل این سازمان در تعارض است، قطعاً بی‌اعتبار است.
ما به‌ حکم وحدت، رحمانیت و عقلانیت اسلامی، وظیفه ‌داریم که هرگونه غبار خشونت و افراطی‌گری و فرقه‌گرایی را از چهره دین بزداییم؛ و با تمسک به قرآن کریم که و کذلک جلعلنا کم امه وسطا لتکونوا شهداء علی الناس و یکون الرسول علیکم شهیدا جهان اسلام را الگوی جامعه «میانه و معتدل» در دنیای پیش‌رو سازیم.
از توجه شما سپاسگزارم.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته