سخنرانی در جلسه توسعه سرمایه گذاری استان کرمانشاه

توقع نبود بیکاری در استان با استعدادهای فراوان/ کرمانشاه، دروازه بزرگ به عراق/ ایجاد ر.نق برای رفع معضل بیکاری/ قابلیت های استان برای اشتغال زایی/ مصوبات 20ساله مربوط به آب/ آب ف معضل بزرگ منطقه/ 90 درصد مصرف اب در کشاورزی/ طرح های مهار اب استان/ نقد دلسوزانه نعمت الهی/ نیاز به سرمایه ، فناوری و بازار برای رفع بیکاری/ مزایا و معایب مناطق ازاد/ ضرورت تحول مناطق ازاد/ هدف گذاری بازار های جدید/ اهمیت رقابت/ ایجاد ر.نق برای رفع معضل بیکاری/ اهمیت ثبات در بازار صادرات/ نوسان در تولید سیب زمینی و پیاز و از دست دادن بازار های صادرات/ فناوری از پایه های ایجاد اشتغال/ تحریم ، مانع فعالیت اقتصادی/ رفع تحریم های هسته ای ، موضوع مذاکرات/ اصرار به من بر ندیدن موفقیت های دولت/ ضرورت هوشیاری در مقابل کارشکنی های دشمن/ مسئله فیش های حقوقی ، فراتر از قوه مجریه/ استثناء در مقررات ، یکی از عوامل مشکل فیش های حقوقی/ ساماندهی حقوق و مزایا/ نقش دستگاه های نظارتی/ نقش مهم رقابت در بازار سالم/ معضل نهاد های خصولتی/ رفع فساد برای ایجاد رونق اقتصادی/ اقدامات برای جلوگیری از قاچاق کالا به داخل / کاهش قاچاق گازوئیل/ ضرورت تجهیز گمرکات برای مقابله با قاچاق/ اهمیت فعال شدن بخش خصوصی/

بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و نبینا محمد و آله الطیبین الطاهرین و صحبه المنتجبین

بسیار خوشحالیم که امروز خداوند به من و هیئت همراه توفیق داد تا میهمان مردم میهمان نواز، عالی قدر و مرزداران دروازه غربی کشورمان، کرمانشاه باشیم.
علی القاعده آدم باید فکر کند که در استانی مانند کرمانشاه نباید مشکل بیکاری داشته باشیم؛ به دلیل تنوع آب و هوا در این استان، سردسیر بودن آن، گرمسیری بودن آن، تنوع اقلیمی که دارد، استانی که در مرز است، کشورهای همسایه غربی و به ویژه عراق را در کنار خود دارد و جزو استان هایی است که از لحاظ بارش وضع مناسبی دارد، به طور متوسط بین 400 تا 500 میلی متر متوسط بارندگی استان است، زمین حاصلخیز دارد، مردم با فرهنگی دارد، تمدن دیرینه‌ای در این سرزمین بوده است؛ با فرهیختگان، علما، اندیشمندان، دانشگاهیان و زیر ساخت هایی که تا کنون در این استان ایجاد شده است، راه‌های ارتباطی که دارد. به هر حال یک دروازه بزرگ به کشور عراق است، ممکن است عراق برای مدتی در مرزهای شرقی خود نا امن باشد ولی این مسائل در گذر است. به هر حال می‌دانید که بیشترین کمک برای کمک به ثبات امنیت عراق را دولت ایران داشته است. البته ما معتقدیم امنیت و ثبات همسایگان‌مان به امنیت و ثبات ایران بستگی دارد.
حالا چرا ما در اینجا بیکاری داریم، چه دلیلی دارد، چه مشکلاتی وجود دارد، باید سرجای خودش بحث بشود. خواست من از استاندار و همه مسئولین استان این است که با ایجاد رونق در استان کرمانشاه بتوانیم در زمان کوتاهی از این معضل عبور کنیم.
البته ایجاد شغل کار یک روزه نیست ولی می‌شود برای آن برنامه ریزی کرد و در زمان کوتاهی از این مشکل نجات پیدا کرد؛ مخصوصاً استانی که جاذبه گردشگری دارد، گردشگری خیلی سریع می‌تواند شغل ایجاد کند. استانی که یکی از مراکز پتروشیمی کشور ماست و با توسعه‌ای که صنعت پتروشیمی در این استان خواهد یافت و صنایع زیر دستی آن می‌تواند اشتغال و تحول خوبی به وجود بیاورد. ما از لحاظ کشاورزی می‌توانیم اینجا را استانی حاصلخیز ببینیم؛ همچنین کاری که در زمینه آب انجام می‌گیرد؛ همین بحثی که ما می‌بایستی از قبل به فکر آب می‌بودیم؛ اتفاقاً ما از قبل به فکر آب بودیم، مصوباتی که راجع به کنترل آب‌های مرزی داریم متعلق به بیش از بیست سال پیش است، لااقل آن مصوباتی که ما در شورای امنیت ملی داشته ایم و با کمک آن توانسته‌ایم سرعت بدهیم. این دولت هم از روز اول تلاش بسیار زیادی برای مسئله آب داشته است.
البته آب یک معضل بسیار بزرگ در منطقه است و مختص به ایران هم نیست، ما در ایران مشکل جدی داریم ولی می‌توانیم این مشکل را مهار کنیم، می‌توانیم آن را حل کنیم و راه حل داریم. یکی از راه حل‌های مهم آن برای همه شما واضح است. مصرف آب ما عمدتاً در کشاورزی است، حدود 90 درصد کمتر یا بیشتر مصرف آب در کشاورزی است و اگر بتوانیم در کشاورزی سیستم آبیاری را مدرن کنیم یعنی 10 یا 20 درصد صرفه جویی کنیم، از مشکل عبور می‌کنیم و این کار شدنی است.
برای اینکه در همین استان بتوانیم از آب‌های این استان استفاده و
بهره برداری و مهار کنیم، من در سخنرانی امروز صبح اشاره کردم که ما از سال 93 تا اوایل سال 97 برنامه‌ای که داریم که ان‌شاءالله اوایل سال 97 باید پایان بپذیرد، حالا ممکن است با چند ماه تأخیر باشد، مجموعاً برای این استان بیش از 7 میلیارد تومان اعتبار در نظر گرفته شده است که از این 7 هزار میلیارد تومان در سال جاری برای همین استان 2800 میلیارد اعتبار در نظر گرفته شده است . پس دولت تلاش خودش را در این زمینه انجام می‌دهد.
البته من نمی‌خواهم بگویم که ما کاستی نداریم، دولت اشکال و نقص ندارد، نه، حتماً ما نقص و اشکال داریم، باید تذکر بدهید و ما را نقد کنید. نقد دلسوزانه نعمت الهی است، گفت: المؤمن مرآة المؤمن. این حدیث معروفی است که همه شما آن را می‌دانید. باید دیگران، دوستان و کارآفرینان برای ما آیینه باشند که وقتی ما در این آیینه نگاه می‌کنیم هم نقاط قوتمان را ببینیم و هم نقاط ضعفمان را ببینیم و هم نقاط ضعف را رفع کنیم و این کار شدنی است.
می‌دانید که ما برای اینکه بیکاری را رفع کنیم و اشتغال ایجاد کنیم سرمایه، فناوری و بازار می‌خواهیم. این سه اصلی است که حداقل نیاز داریم. البته عمدتاً سرمایه باید در داخل تهیه و جذب بشود، از سرمایه ایرانیان خارج از کشور باید استفاده کنیم، از سرمایه خارجی هم باید استفاده کنیم؛ یعنی سرمایه مستقیم، فاینانس و به هر صورتی که هست. این یک پایه اصلی برای ماست. بازار هم همین طور است. ما به هر استانی که می‌رویم می‌گویند در اینجا برای ما یک منطقه آزاد درست کنید یا اجازه بدهید یا لایحه به مجلس بدهید. منطقه آزاد هم می‌تواند چیز خوبی باشد و هم می‌تواند چیز بدی باشد. اگر منطقه آزاد سکویی برای صادرات باشد چیز خیلی خوبی است اما اگر سکویی برای واردات بشود، آن هم واردات کالاهای ساخته شده بی‌کیفیت، چیز بدی است. به هر حال می‌گویند ما منطقه آزاد می‌خواهیم. با این مقرراتی که دارد یکی از قسمت‌هایی که ما باید اصلاح کنیم و چند بار هم با دوستانی که در مناطق آزاد مسئولیت دارند صحبت کردم، حداقل سالی یک بار هم با همه مسئولین مناطق آزاد جلسه داشته‌ام و با آنها صحبت کرده‌ام به طور مفصل روی این مسئله تأکید کرده‌ام که باید مناطق آزادمان را متحول کنیم.
به هر حال ما به بازار نیاز داریم. ما باید در اینجا محصول تولید کنیم. بخشی از آن در داخل مصرف می‌شود ولی بخشی باید صادر بشود، یک بخشی هم اصلاً برای صادرات تولید می‌شود.‌ای کاش بخشی از محصولات یعنی 20،30 یا 40 درصد برای صادرات باشد، آن وقت است که ما به بازار می‌رویم و در رقابت وارد می‌شویم؛ آن وقت به سراغ کیفیت می‌رویم و به اصلاح قیمت می‌پردازیم. وقتی که رقابت نیست ما نمی‌توانیم رشد کنیم؛ اصلاً خداوند ما را طوری آفریده است که در رقابت رشد کنیم و الا این طوری آفریده نمی‌شدیم. ما از آغاز زندگی هم در رقابت هستیم و هم در نمایش قدرت و یافتن استعداد خودمان.
هرکسی یک استعداد ویژه در یک کار خاص دارد و اگر هم از آن درست استفاده نشود و در این مسیر اشکالی داشته باشد خیلی از منافع کم می‌شود یا گاهی به ضرر می‌رسیم.
ما باید بازار داشته باشیم. بازار در صورت ثبات امکان پذیر است که در همه جا ثبات اصل است. در بازار صادرات هم باید بتوانیم به طور منظم این صادرات را انجام بدهیم. اگر شما یک روز بتوانید نفت صادر کنید ولی فردا نتوانید، مشتری‌های خود را هم از دست می‌دهید. وقتی مشتری دارید که مسیر ثابتی داشته باشید. در بازار صادرات غیر نفتی هم همین طور است. شما یک روز محصولی را صادر می‌کنید، روز دیگر صادر نمی‌کنید، مثال سیب زمینی و پیاز از مثال‌های معروف در ایران است. ما یک سال در شرایطی قرار می‌گیریم که سیب زمینی و پیاز زیاد تولید
می‌کنیم، بازار صادرات را هم باز می‌کنیم، محصول زیاد است و تولیدکننده ضرر می‌کند. سال دیگر نمی‌کارند، دو مرتبه صادرات قطع می‌شود، در داخل هم مشکل پیدا می‌کنیم. ما باید یک بازار ثابت در صادرات داشته باشیم و این بازار را باید حفظ کنیم.
یکی از پایه‌های ایجاد اشتغال و رفع بیکاری فناوری است. ما اگر در فناوری از دنیا عقب بمانیم نه تنها نمی‌توانیم جنس تولید و صادر کنیم، در داخل هم قادر نیستیم. به هر حال فناوری‌ها تغییر می‌کند، من مثال-های متنوعی دارم، شما بیشتر از من در این زمینه‌ها می‌دانید، خودتان کارآفرین هستید و می‌دانید که ما در این زمینه به فناوری نیاز داریم، در فناوری هم باید از فناوری داخل استفاده کنیم و هم فناوری خارج از کشور را باید جذب کنیم.
علاوه بر اینها دولت باید شرایط لازم را برای فضای مناسب فعالیت اقتصادی آماده کند. ما از آغاز دولت فکر می‌کردیم، الان هم فکر می‌کنیم که مسیر ما مسیر درستی بوده است. ما تحریم را برای فعالیت اقتصادی یک مانع می‌دیدیم، حالا چه برای آنهایی که می‌خواستند صادر کنند و چه برای آنهایی که می‌خواستند تولید کنند، چه برای آنهایی که می-خواستند مواد اولیه و ماشین آلات وارد کنند، فرقی نمی‌کند، در همه این زمینه‌ها تحریم یک معضل و مشکل بود، هم برای جذب سرمایه خارجی مشکل بود، هم برای سرمایه‌گذاری داخلی مشکل بود. ما می‌بایستی مشکل را برداریم. البته مقصود من از تحریم، تحریم‌های هسته‌ای است، والا ممکن است تحریم دیگری باشد که آن مسیر دیگری را دارد.
به نظر من همه تحریم‌ها باید برداشته بشوند. به نظر من برای برداشتن آنها راه وجود دارد. به نظر من ایستادن و تماشا کردن به نفع کشور نیست. ولی به هر حال آن مقداری که ما از آغاز بنا بود روی آن بحث کنیم، تحریم‌های هسته‌ای بود که تحریم‌های هسته‌ای شرایط خاصی را برای کشور ایجاد کرده بود. برای اولین بار بعضی مستند به تحریم شورای امنیت سازمان ملل متحد اقدام می‌کردند. ما قبلاً تحریم داشته‌ایم، الان هم ممکن است مواردی را داشته باشیم ولی مستند به تحریم شورای امنیت سازمان ملل نیست. اینها متفاوت است و فرق می‌کند.
حالا بعضی‌ها می‌خواهند که از دولت یا کار دولت تعریف نکنند ضرورت ندارد، انسان چشم خودش را ببندد، چشمش را باز کند تا لااقل ببینید، حالا اگر می‌خواهد نگوید اشکالی ندارد نگوید. گاهی اوقات انسان نمی‌خواهد صحبت کند اشکالی ندارد ولی چشم را به چه خاطر باید ببندد؟ چشم را باز کند، نگاه کند و ببینید ما تحریم سازمان ملل را برداشتیم، ما تحریم‌های مربوط به هسته‌ای را برداشته‌ایم، این مسئله واضح و روشن است و تردیدی در آن نیست.
البته وقتی ما در ابعاد مختلف می‌آییم عملیاتی شدن آن و اینکه همه گره‌ها باز بشود، ممکن است یک روزه باز نشود. البته نمی‌خواهم بگویم که طرف مقابل ما خیلی خوب و همه اهل نماز شب هستند. به هر حال طرف خارجی است و آنها هم به منافع خودشان نگاه می‌کنند و مشکلات خودشان را دارند. ما هم مشکلات داریم و باید از مشکلات عبور کنیم. نباید از مشکلات بترسیم؛ در صورتی که برای حل آن اراده داشته باشیم، در صورتی که برای حل آن قدم برداریم. بعضی به خاطر برخی ترس-های نابجا خودشان را دور می‌کنند و می‌خواهند که فاصله بگیرند. اگر بر فرض ما مشکلی داریم، فردی داریم، کشوری داریم یا قدرتی داریم که با ما مشکل دارد، باید برای آن راه حل پیدا کنیم. به نظر من هیچ مشکلی در این دنیا نیست که برای آن راه حل نباشد، می‌شود هر گرهی را باز کرد منتها باید روی آن برنامه‌ریزی کنیم.
به هرحال یک بحث این بود که ما این تحریم‌ها را برداریم. بحث دوم اینکه ما فضا را باید از فساد پاک کنیم. فساد برای سرمایه‌گذاری ما مشکل درست می‌کند، برای رونق ما مشکل درست می‌کند. حالا فساد چطور ایجاد می‌شود و چگونه باید با فساد مبارزه کرد؟ در همین مسئله که به فیش‌های حقوقی معروف شد، وقتی برگشتیم و به مسئله نگاه کردیم، البته بزرگ‌تر از آنچه بود، روی آن تبلیغات شد و حرف زده شد، ولی به هرحال اشکالی بود که وجود داشت؛ اشکال درستی است که باید اشکال را برداریم و رفع کنیم. این اشکال فقط مربوط به دولت نیست مربوط به همه قسمت‌هاست. دولت، قوه قضائیه، قوه مقننه، نهادهای عمومی، در همه قسمت‌ها این مشکل وجود دارد و ان‌شاءالله ما با همه این قسمت‌ها برخورد خواهیم کرد و مشکل را قدم به قدم حل خواهیم کرد.
حالا چرا این مشکلات درست شد؟ ما وقتی در این مسئله به عقب برگشتیم و به مسئله نگاه کردیم، قوانینی که وضع کرده‌ایم چقدر استثناء دارد؟ مثلاً برای حقوق یک سری مقررات گذاشته‌ایم، بعد گفته‌ایم که این یکی و آن یکی و ... اینها هم مستثنی هستند، اینها آزادند. به هر حال این مشکلات هم به وجود می‌آید. اگر می‌خواهیم مقرراتی را درست کنیم یا باید استثناء نداشته باشد یا اگر هم استثنایی وجود دارد مربوط به ضرورتی باشد. این همه استثناء وجود دارد. اینکه نمی‌شود، ما یک قانون وضع کنیم بعد بگوییم این قانون برای این دستگاه‌ها هست ولی برای خود ما نیست. برای این یکی و آن یکی هم نیست. اینکه نمی‌شود.
این یکی از مشکلاتی بود که ما باید استثنائات را برداریم. البته الان شرایطی است که دولت برای هر سه قوه و برای نهادهای عمومی تصمیمات عامی را اتخاذ می‌کند، مخصوصاً با تأکیدی که مقام معظم رهبری کردند، حتی دستور دادند دفتر ایشان و نهادهای مرتبط با دفتر ایشان هم از آنچه دولت تصویب می‌کند همان مصوبات را اجرا کنند. الان شرایط، شرایطی است که ما می‌توانیم ان شاء الله قدم‌های خوبی برداریم. مردم هم باید در این زمینه از ما بخواهند؛ یعنی ما نباید این مسئله را رها کنیم، باید جلو برویم، مردم هم باید خواسته خودشان را اعلام کنند تا این مسئله به نهایت برسد. به نظر من در مجموع اگر درست عمل کنیم شرایط خیری در کشور به وجود آمده است.
مسئله دوم این است که وقتی یک دستگاه دولتی است، دولتی است. ما دستگاه‌های نظارتی داریم که این دستگاه‌های نظارتی هم درون و هم بیرون دولت است. به هر حال دستگاه‌های نظارتی بر قسمتی که دولتی است نظارت می‌کنند. اگر هم یک قسمتی خصوصی است، خصوصی سازوکار خودش را دارد. در دستگاه‌های خصوصی اگر شرایط جامعه را سالم کنیم و رقابت درست کنیم، خود رقابت کنترل کننده است. رقابت خودش بهترین نظارت را انجام می‌دهد، شما یک بازار درست و شرایط سالمی دارید، با همدیگر رقابت می‌کنید، آن رقابت خودش قیمت را هم کنترل می‌کند، خود به خود بخش خصوصی هم حواسش جمع است که چگونه عمل کند و از سودی که به دست می‌آورد چگونه سرمایه‌گذاری کند، چه مقدار از آن را صرف کند و چه مقدار از آن را برای استهلاک کار کند. به هر حال بخش خصوصی می‌داند که باید چه کار کند.
در قانون اساسی ما هم همین آمده است: بخش دولتی، بخش خصوصی و بخش تعاونی، ظاهراً همین سه مدل را در قانون اساسی داریم و یک بخش چهارمی هم درست شده که به آن نهادهای عمومی غیردولتی می‌گویند. البته خصولتی را هم که داریم که سر جای خودش باشد. این بعد از اصل 44 قانون اساسی درست شده است. چه کسی بر این نهادهای عمومی غیردولتی نظارت کند؟ دولتی که نیست و دستگاه-های نظارتی معمولاً اینجا مشکل دارند. خصوصی هم که نیست. این موجود عجیب و غریب و عظیم الجثه و غریب الخلقه برای ما درست شده است به نام نهاد عمومی غیر دولتی که نظارت بر آن چگونه است؟
برخی از مشکلات و مفاسد و معضلات از این قسمت‌ها نشئت
می‌گیرد. اگر امروز نتوانیم شرایط فساد را در کشور حل کنیم نمی‌توانیم در این شرایط رونق اقتصادی به وجود بیاوریم.
در اینجا موضوع دیگری گفته شد و آن قاچاق کالاهایی است که به صورت غیر قانونی وارد کشور می‌شوند، آن هم راه خودش را دارد، چه قاچاق از این طرف و چه از آن طرف، قضیه یکی است. در همین مسئله نفت و گازوئیل بخش بزرگی از کشور قاچاق می‌شد. هرچه به نیروهای مسلح و نیروهای لب مرز تأکید می‌شد، ولی کنترل اینها سخت است. این مسائل را باید از راه‌های خودش وارد بشویم. گفتیم همه آنهایی که حمل و نقل را بر عهده دارند، کالا، مسافر یا هرچه که هست، تحت شرایطی قرار بگیرند تا معلوم بشود این اتوبوس و کامیون کجا می‌رود، مقصدش چیست و مبدأ آن چیست؟ البته ممکن است بعدها هم مجهزتر بشود و به جی.پی.اس مجهز بشوند و دقیقاً معلوم بشود. با یکی یا دو قدم درست که ما برداشتیم، قاچاق نفت و گازوئیل خیلی کاهش پیدا کرد. الان مصرف گازوئیل ما بیشتر از 9 درصد کاهش پیدا کرده است. شما ببینید با یک برنامه‌ریزی مصرف یک دفعه کاهش پیدا می‌کند؛ در واقع همان مقداری که قاچاق می‌شده است. قاچاق در حال کاهش پیدا کردن است. از آن طرف هم همین طور است. اگر ما گمرکات خود را مجهز کنیم، بخش بزرگی از این قاچاق‌هایی که به اسم دیگر و با برنامه و شرایط دیگر وارد می‌شود، با تجهیز گمرکات ما بخشی از این فساد جلوگیری می‌شود. و جلوی بخشی از این قاچاق‌های کالا گرفته می‌شود. البته باید اقدامات دیگری هم انجام بگیرد.
امیدوارم ان‌شاءالله دولت در مسیری که پیش‌رو دارد برای کمک به بخش خصوصی بتواند قدم‌های خوبی، آنچه وظیفه‌اش است، بردارد. بخش خصوصی ما هم در این شرایطی که الان ایجاد شده است فعال بشود؛ حالا خودش یا با شراکت با ایرانیان خارج از کشور یا سرمایه خارجی. به هر حال امروز شرایط، شرایط مناسبی است. کشور ما کشوری با ثبات و امن است. ان‌شاءالله با تلاش و کوشش همه جانبه شاهد رونق و محیط مناسب کسب و کار باشیم که در کنار آن ان‌شاءالله خود به خود اشتغال هم ایجاد خواهد کرد و می‌تواند این مسایل و مشکلات را هم از پیش روی ما بردارد.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

92464
ارسال نظر

  1. مخاطبان و فرهیختگان گرامی؛ نظرات حاوی مطالب توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.