سخنرانی در ضیافت افطار با استادان دانشگاه و پزشکان

شجاعت صلح بالاتر از شجاعت جنگ/صلح حدیبیه،بالاترین پیروزی/ اعتراض برخی به پیامبر برای پذیرش برخی از خواست‌های کفار / انقلابی شدن بخی افراد دور از انقلاب و دفاع مقدس/ درس مصلحت امام حسن/ داد زدن راحت تر از حل مشکلات/ تفاوت هزینه‌های نقل و انتقالات مالی قبل و بعد از برجام/ محکومیت شعار دادن از جیب مردم/ تلاش دولت برای آزادی و تمنیت دانشگاه ها/ نادرستی نگاه امنیتی به دانشگاه/ انقلاب فرا تر از داد کشیدن و شعار دادن/ نقش علم و دانشگاه در اقتصاد مقاومتی/ اهمیت اتصال دولت و دانشگاه/ نقش مهم دانشگاه و استادان دانشگاه در حل مسائل کشور/ کندی پیشرفت علم بدون ارتباط با جهان/ مخالفت برخی با ارتباطات علمی با دنیابه بهانه جاسوسی/ فضا سازی در رسانه‌ها برای دولت/ تبلور اقتصاد مقاومتی در عمل توسط دولت/ دولت،مجری اقتصاد مقاومتی/ خواست دولت برای رابطه نزدیک با دانشگاه/ تلاش دولت برای دادن اختیارات بیشتر به دانشگاه ها/

بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و نبینا محمد (ص) و آله الطیبین الطاهرین و صحبه المنتجبین
یا ایها الذین آمنوا لا تقدموا بین یدی الله و رسوله و اتقوا الله ان الله سمیع علیم

میلاد با سعادت امام صلح و مهربانی، کریم اهل بیت، امام مجتبی (ع) را به محضر همة اساتید، پزشکان دلسوز و مسئولین محترم تبریک و تهنیت عرض می‌کنم. می‌خواهم جمله‌ای را از زندگی امام خمینی(ره) بهره بجویم و بعد وارد بحث کوتاهی شوم که فرصت این جلسه تقاضا دارد.
ما معمولاً شهامت و شجاعت و ایستادگی را در میدان جنگ و نبرد می‌بینیم که البته این چنین است؛ در میدان نبرد و جنگ و ایستادگی در برابر دشمن، شجاعت و شهامت نیاز دارد. اما گاهی شجاعت بالاتر از جنگ مورد نیاز است؛ و آن شجاعت صلح است؛ شهامت و شجاعت صلح بالاتر از نبرد در جنگ است.
شما می‌بینید که خود رسول خدا در میدان‌های بدر و احد چگونه ایستادگی کرد. همه یاران و اصحاب پیامبر کنار او بودند، همنوا و یار او بودند، اما در صلح حدیبیه، که قرآن آن را فتح مبین می‌نامد، بالاترین پیروزی است. وقتی پیامبر در صلح حدیبیه با کفار قرارداد صلح امضا کرد، بعضی از یاران به ظاهر نزدیک پیامبر زبان به اعتراض گشودند. گفتند چرا پیامبر در این قرارداد برخی از خواست‌های کفار را پذیرفت و قبول کرد؟ آن نکته‌ای که ما در زبان فارسی مثال می‌زنیم و می‌گوییم کاسه داغ‌تر از آش! قرآن این چنین می‌گوید: لا تقدموا بین یدی الله و رسوله؛ حالا یکی خودش را بر پیغمبر مقدم بدارد، هرچند کاملاً غلط است ولی قابل تصور است، اما بعضی خودشان را بر خدا هم مقدم می-دارند؛ لاتقدموا بین یدی الله و رسوله.
بعضی‌ها از همه انقلابی‌ترند، برخی افرادی که یک روز هم در مسیر انقلاب و در میدان انقلاب نبودند یا دید ما ضعیف بود آنها را در دوران انقلاب ندیدیم و یک روز هم در میدان جنگ و 8 سال دفاع مقدس نبودند، آنچنان دو آتشه از انقلاب و کشور و نظام حرف می‌زنند و سخن می‌گویند که انسان دچار شگفتی می‌شود. وقتی امام حسن مجتبی(ع) در شرایطی قرار داد صلح را پذیرفت یکی از یاران نزدیک امام مجتبی آمد و گفت‌ای کاش من مرده بودم و این روز را ندیده بودم.
امام حسن مجتبی(ع) درسی که به ما می‌دهد درس مصلحت جامعه، امت اسلامی و مصلحت کشور است. شعار دادن و سخن گفتن و فریادزدن که کار مشکلی نیست، گفت: لا ترفعوا اصواتکم فوق صوت النبی ؛از پیغمبر هم بلندتر سخن گفتن، کار آسانی است. حل مسئله مهم است؛ اینکه چگونه مسئله را حل کنیم و باری را که بر روی دوش مردم است بکاهیم. والا اضافه کردن بار بر دوش مردم که هنر نیست.
امروز در جلساتی که به طور منظم برای نظارت بر اجرای برجام با مسئولین سیاسی و نظامی و اعضایی که مشخص شده‌اند داشتیم، گزارشی داده شد که قبل از برجام برای نقل و انتقال مالی با بعضی از کشورها 20 درصد، برخی از کشورها 15 درصد، 17 درصد و حداقل 10 درصد پرداخت می‌شد. این پولی است که از جیب مردم می‌دهیم. از مردم پرسیدیم و به مردم اطلاع دادیم که چه مقدار دارید هزینه می‌کنید؟ من این را در یکی از سخنرانی‌های استانی گفتم، گفتم اگر می‌خواهیم شعار بدهیم، لطفاً از جیب مردم شعار ندهیم، از جیب خودمان شعار بدهیم، این نمی‌شود که در کشوری اساس قانون اساسی ما بر این باشد که حکومت و ادارة کشور از آن مردم و بر رأی مردم است، هیچ مقامی نداریم که بدون رأی مردم به یک مسئولیت بلند دست یافته باشد، همه مقامات ما مستقیم یا غیر مستقیم با رأی مردم انتخاب می‌شوند؛ اگر این چنین است در ادارة کشور رأی، نظر و خواست مردم باید مورد توجه جدی باشد.
همة تلاش دولت یازدهم بر این بوده که محیط دانشگاه‌های ما آزادتر و امن‌تر باشد. وقتی دانشگاه دانشجویی را آگاهانه و آزادانه به سمت انقلاب، مصالح کشور و اسلام و اخلاق دعوت می‌کند آن دانشجو راه را باور
می‌کند. من نمی‌دانم که باور اجباری اصلاً صحیح است یا غلط. مگر
می‌شود باور را با اجبار به وجود آورد؟ باور باید با آگاهی و آزادی به وجود بیاید. یادمان رفته که این دانشگاه‌ها در متن انقلاب بودند. یادمان رفته که در دوران انقلاب اساتید دانشگاه هم زندان دیدند. یادمان رفته که همپای شروع انقلاب، یعنی سال‌های 41، 42، استادان بزرگی داشتیم که به خاطر انقلاب به زندان رفتند. چطور شده است که امروز با نگاه دیگری به دانشگاه و اساتید نگاه می‌کنیم؟ مگر با عینک امنیت می‌شود به دانشگاه و اساتید نگاه کنیم؟ مگر با عینک امنیت می‌شود به دانشگاه و دانشجو نگاه کرد؟
دانشگاه، اساتید و اعضای هیئت علمی و دانشجویان ما در خط مقدم تعالی این کشور و در خط مقدم خدمت به جامعه هستند. اگر ما می-گوییم انقلاب؛ انقلاب یعنی استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی، چیز دیگری نیست. انقلاب به معنی داد کشیدن و سر و صدا نیست. انقلاب همان استقلال، آزادی و همان نظام جمهوری اسلامی است؛ چیز دیگری نیست.
اگر دنبال استقلال کشور و در مقطع فعلی دنبال اجرای اقتصاد مقاومتی هستیم، مگر بدون علم، دانش و دانشگاه امکان پذیر است؟ راه دیگری داریم؟ چرا به دانشگاه اعتماد نمی‌کنیم، بعد می‌خواهیم دانشگاه به ما اعتماد کند؟ اگر بناست دانشگاه به ما اعتماد کند، ما هم باید به دانشگاه اعتماد کنیم.
امروز دانشگاه بار سنگینی بر دوش دارد و آن دولتی می‌تواند موفق باشد که در تمام زمینه‌ها از دانشگاه استمداد بطلبد و دانشگاه‌های ما باید به صنعت و تولید ما متصل شود و این حرف کاملاً درست است. قبل از همه چیز دانشگاه باید به دولت و دولت باید به دانشگاه متصل شود. مگر امکان‌پذیر است دولتی بخواهد مسائل اقتصادی را حل و فصل کند و از نظرات علمی استادان دانشگاه بهره برنگیرد؟ در سیاست موفق باشد و از استاد استفاده نکند؟
البته استادان ما سیاست را خوب می‌فهمند و دنبال می‌کنند و در مسائل سیاسی در مقام عمل هم خوب مشارکت می‌کنند، اما خیلی‌ها نمی‌خواهند فعال و کنش‌گر سیاسی باشند، اشکالی هم ندارد. استاد دانشگاه باید در رشته و تخصص خود به کشور خدمت کند، دخالت در مسائل سیاسی کشور به معنای عام کلمه است. اما در عین حال ما برای اینکه مسائل کشور را حل و فصل کنیم، بدون استفاده از دانشگاه موفق نیستیم و من خواهش می‌کنم برای حضور بیشتر استادان با همه سختی‌ها و گرفتاری‌ها و فعال‌تر شدن جهت حل معضلات و مشکلات این کشور، به خصوص امروز که بحمدالله در شرایط پس از بر جام فضای بهتر برای همکاری با دنیا داریم.
من این‌گونه می‌فهمم که پیشرفت علم بدون ارتباط با جهان کند خواهد بود یا بسیار کند خواهد بود. ما به خاطر اینکه کشوری پشه مالاریا دارد باید سفر را باید به آنجا را قطع کنیم یا باید مراقب باشیم و برویم؟
می‌گویند اگر استادان ما با استادان خارج از کشور، اگر فناوری ما با فناوری خارج از کشور و اگر صاحب نظران ما با صاحب نظران خارج از کشور در تماس باشند، ممکن است پشه مالاریا هم یافت شود! ممکن است در هر جامعه‌ای جاسوسی هم باشد، آیا باید به طور کلی رابطه خودمان و دانشگاه‌هایمان را با دانشگاه‌های دنیا قطع کنیم؟ در همین علومی که امروز ما در دنیا به آن فخر و افتخار می‌کنیم و افتخار هم دارد، در هسته‌ای نانو، بیو، پزشکی، جراحی، دارو سازی، هوا فضا و.... ما بدون تماس با بیرون و بهره بردن از علم و دانش بیرون به اینجا رسیده‌ایم؟ می‌شود کشوری در رشد علمی و اقتصادی قرار بگیرد و درها و دروازه‌های آن به روی بیرون و بیرون با داخل کشور بسته باشد؟ چطور امکان پذیر است.
امروز فضایی ایجاد شده که باید از این فضا استفاده کنیم. چرا هر روز مشکلی را در فضای رسانه‌ها برای دولت به وجود می‌آورند؟ ممکن است بعضی‌ها خیلی ناراحت و عصبانی باشند. البته که به موقع پاسخ خواهیم داد و برای مردم واضح خواهیم ساخت که چه کسانی هستند و دنبال چه چیزهایی هستند. بعضی‌ها از اینکه هر روز راه و مسیری برای پیشرفت این کشور باز می‌شود خیلی عصبانی هستند. بعد از برجام روزی نیست که مشاهده نکنیم یک قدم پیشرفت جدیدی داشته ایم. پنج ماه و پنج روز از برجام گذشته و حاضریم به اندازه تمام روزها برای مردم بگوییم که روزانه چقدر برای منافع و حرکت ملی به سمت اقتصاد مقاومتی تلاش شده است.
ما اقتصاد مقاومتی را در مقام عمل در سال گذشته، که سال سختی بود، نشان دادیم. اینکه صادرات ما بیش از واردات ما بود – مقصود من صادرات و واردات غیر نفتی است – یعنی اقتصاد مقاومتی. اینکه ما توانستیم با کاهش شدید بی‌سابقه قیمت نفت کشور را اداره کنیم و تلاطم بازار نباشد و در قیمت کالا هم تلاطم نباشد و همزمان با مشکلات، تورم را به یک رقمی برسانیم، که آرزوی این کشور نه بعد از انقلاب که قبل از انقلاب هم بود، معنای آن اقتصاد مقاومتی است. این دولت مجری اقتصاد مقاومتی است، منتها ما برای اینکه به نقطه مطلوب اهداف ملی‌مان برسیم باید شجاعت امام مجتبی(ع) را داشته باشیم و از حرف، فحش و فشارهای اجتماعی نهراسیم. مردم ما خوب می‌فهمند. مردم در هفت اسفند پای صندوق رأی نشان دادند که این تبلیغات بی اساس در ذهنیت آنها تأثیری ندارد.
امروز خواست دولت رابطه نزدیک تر همه استادان و دانشگاه‌ها با دولت است و تلاش دولت نیز برای فضای بازتر در دانشگاه‌هاست. وزرای حاضر در شورای عالی انقلاب فرهنگی، حداقل چهار وزیر که الان در شورای انقلاب فرهنگی حضور دارند، آموزش و پرورش، ورزش و جوانان، بهداشت و درمان و علوم شاهد هستند که همواره تلاش من این بوده که اختیاراتی را که ما در شورای انقلاب فرهنگی داریم یا قانون در اختیار مجلس شورای اسلامی گذاشته است، قدم به قدم به خود استادان و دانشگاه‌ها برگردانیم؛ من مشکلی ندارم؛ استادان انقلابی، متدین و دلسوز کشور ما بهتر می‌توانند راجع به مسائل دانشگاه، دانشجو و آینده علم، دانش و فناوری تصمیم بگیرند.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

92418
ارسال نظر

  1. مخاطبان و فرهیختگان گرامی؛ نظرات حاوی مطالب توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.