سخنرانی در سی امین همایش بین المللی وحدت اسلامی

پیامبر اسلام، تأثیرگذارترین انسان تاریخ در زندگی بشر/ پیامبر منادی توحید/ درس پیامبر برای احترام به همه ادیان توحیدی/ درس پیامبر برای همزیستی با غیر مسلمانان/ دعوت پیامبر برای هم‌صدایی با مشترکات سایر ادیان/ فرمان اسلام برای وحدت با همه ادیان توحیدی/ خطر انحصار و جمود/ مبارزه شیعه و سنی با استعمارگران در طول تاریخ/ افتخارات حوزه علمیه نجف/ جهاد به مثابه دفاع/ تلقی تروریست‌ها از جهاد به معنی کشتن مسلمانان/ اندیشه‌های انحرافی، مشکل امروز جهان اسلام/ کینه مسلمانان نسبت به یکدیگر و غفلت از رژیم صهیونیستی/ خواب راحت دشمنان اسلام/ آفات خشونت و ترور برای جهان اسلام/ گناه حامیان تروریست‌ها/ حمایت برخی استبدادگران اسلامی از تروریست‌ها/ مسئولیت خطیر علمای اسلام و حوزه‌های علمیه در برابر خشونت و تروریسم/ شرمندگی قریب حامیان تروریسم در منطقه / امت واحده مسلمانان در سایه عبادت خدا، نه امریکا و انگلیس/ تلاش گروه‌های تکفیری برای کشتن امید در جهان اسلام/ وظیفه علما برای تبیین قدرت اسلام و اخلاق محمدی/ ضرورت رفع بهانه‌های اختلاف در جهان اسلام/ غلط بودن هلال شیعی و مثلث سنی

بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و نبینا محمد و آله الطیبین الطاهرین و صحبه المنتجبین
ان هذه امتکم امة واحدة و انا ربکم فاعبدون

میلاد مبارک پیامبر عظیم الشأن اسلام و فرزند برومندش امام صادق‌(ع) را به حضار محترم، ملت ایران و همه مسلمانان جهان تبریک و تهنیت عرض می‌کنم.
بی‌تردید پیامبر عظیم الشأن اسلام تأثیرگذارترین انسان تاریخ در زندگی بشریت بود. او پرچم اخلاق را در جهان به اهتزاز درآورد و مردم جهان را به یکتاپرستی و توحید دعوت کرد؛ نه تنها بت‌های چوبی بلکه بت عربیت، بت اشرافیت، بت تفوق‌های ناروای اجتماعی و بت استبدادها و زورگویی‌های جهانی را با قرآن، وحی و تعالیمش سرنگون کرد و راه زندگی را به خوبی به ما نشان داد. سخن او همواره از توحید بود. توحید به معنای آنکه فقط خدا را پرستش کنیم. توحید به این معنا که غیر خدا را پرستش نکنیم. توحید به این معنا که جامعه‌ای موفق خواهد بود که در کنار هم وحدت را زیر پرچم لا اله الا الله حفظ کند. وحدت و توحید به این معنا که همه کتب، همه انبیاء و همه رُسُل برای یک هدف نازل
شده‌اند.
پیامبر اسلام و قرآن مجید به ما یاد داد که ایمان تنها ایمان به اسلام، منهای ادیان گذشته، نیست. ایمان به معنی: بما انزل الیک و ما انزل من قبلک . او نه تنها به ما یاد داد که به همه ادیان و آیین‌های توحیدی در تاریخ احترام بگذاریم، حتی ریشه اسلام را هم از سنت و ملت ابراهیم می‌دانست: ملة ابیکم ابراهیم هو سماکم المسلمین من قبل ؛ آیین و ملت و دین و نهاد دینی که از سوی انبیاء گذشته برای بشریت آمده بود توسط اسلام تکمیل شد. اسلام متضاد ادیان گذشته نیست، بلکه مکمل ادیان گذشته است.
پیامبر نه تنها به ما گفت که همه مسلمان‌ها باید در کنار هم باشند و متحد باشند، حتی به ما یاد داد که با پیروان ادیان توحیدی گذشته نیز رفتاری مسالمت آمیز و با آنها همزیستی مسالمت آمیز داشته باشیم. او نه تنها به ما گفت که زیر یک خیمه واحد اجتماع کنیم بلکه حتی اهل کتاب را به کلمه سواء دعوت کرد، قل یا اهل الکتاب تعالوا الی کلمه سواء بیننا و بینکم الا نعبد الا الله و لا نشرک به شیئا و لا یتخذ بعضنا بعضاً ارباباً من دون الله .
او حتی اهل کتاب را دعوت کرد و آنها را فراخواند و گفت در اعتقادات مشترکمان هم صدا شویم. خدا را عبادت کنیم و عبادت غیر خدا را کنار بگذاریم. شرک نورزیم و در بین خود افرادی را به عنوان خدایگان صدا نزنیم.
ما فکر می‌کنیم اسلام به ما مسلمانان فرمان وحدت داده است. بالاتر از این است. اسلام به ما فرمان وحدت با همه ادیان توحیدی داده و به ما گفته است که غیر از نبوت خاصه پیامبر اعظم به نبوت عامه همه انبیاء نیز باید معتقد باشیم و به تمام انبیاء احترام بگذاریم. مگر بخشی از قرآن مجید کلام انبیاء گذشته نیست؟ اذ قال موسی لقومه استعینوا بالله واصبروا ؛ مگر بیان موسی کلیم الله و عیسی روح الله و نوح و شعیب و یعقوب و یوسف را در این کتاب برای ما بیان نمی‌کند؟ مگر در قرآن سوره‌هایی نیست که به نام انبیاء گذشته است. مگر ما سوره یونس، ابراهیم و یوسف نداریم؟
ما را چه شده است که به جای وحدت با همه ادیان آسمانی و توحیدی، امروز حتی برای مذاهب و تفکرهای مختلف اسلامی هم
می‌خواهیم فضایی باقی نگذاریم. هیچ چیز بدتر از انحصار و جمود نیست. حتی آنهایی که در تفکر صحیح خود هم منجمد باشند جامعه را دچار اشکال می‌کنند تا چه رسد به آنهایی که افکار انحرافی منجمد را پیش روی خود قرار داده‌اند.
روزی بود که جهان اسلام گرفتار استعمار استعمارگران و قدرت‌های متجاوز خارجی بود. در برابر این معضل بزرگ مردم مسلمان شیعه و سنی در کنار هم با جهاد و اجتهاد و وحدت و ایثار و فداکاری استقلال خود را در برابر استعمارگران به دست آوردند.
مگر حوزه علمیه نجف نبود که برای استقلال لیبی و مبارزه مردم این کشور در برابر استعمار ایتالیا فتوا داد؟ مگر نجف نبود که در برابر تجاوز قدرت شمالی ایران به کشور ایران برای ملت ایران فتوا داد و مگر همین نجف نبود که هم‌زمان برای ملت عراق در برابر استعمار انگلیس فتوا داد؟ و این افتخار حوزه علمیه نجف است که در زمان واحد در سه موضوع مهم دنیای اسلام و هر سه آن موضوع علیه استعمار خارجی فتوای جهاد صادر می‌کند. ما به آن جهادی افتخار می‌کنیم که طبق منطق قرآن مجید باشد و مگر ما جهاد و جنگی جز به مفهوم دفاع در اسلام می‌شناسیم؟ و مگر آیات جهاد از این کلام آغاز نشد که ان الله یدافع عن الذین آمنوا ان الله لا یحب کل خوان کفور. اذن للذین یقاتلون بانهم ظلموا و ان الله علی نصرهم لقدیر. از ظلم شروع شد. جهاد به معنای ایستادگی در برابر ظلم است. جهاد در اسلام به معنای ایستادگی در برابر تجاوز است. جهاد اسلام به معنای دفاع از کیان و عظمت دین و عزت مسلمانان است.
از چه زمانی جهاد به معنای کشتن مسلمان در برابر مسلمان شده، و جنگ مسلمان در برابر مسلمان آن هم با اشاره قدرت‌های بزرگ که رؤسای آنها تربیت شده استعمارگران و مستبدین بزرگ تاریخ هستند؟ و امروز آثار آن را چه می‌بینیم؟ آیا می‌توان خشونت را با خشونت شست؟ آیا می‌توان خون را با خون شست که به قول مولانا شستن خون با خون «محال آمد محال» و مگر می‌توان با خونریزی و کشتن بی‌گناهان به پیامبر و اسلام و قرآن و سیره پیامبر نزدیک شد؟ سنت و کلام پیامبر در کنار عشق به راه پیامبر و آل پیامبر است. و اینها هیچ گاه از یکدیگر جدا نخواهند شد.
در شرایطی که مسلمانان توانستند در برابر استعمار خارجی پیروز شوند و در شرایطی که مسلمانان توانستند در برابر استبداد داخلی برخی از کشورهای اسلامی مقاومت و ایستادگی کنند و کشور را از فساد و تباهی و ظلم و دیکتاتوری نجات دهند، معضل سومی پیش پای مسلمانان گذاشته شد. ظاهرش نه استعمار است و نه استبداد اما باطنش هم استعمار و هم استبداد و هم بدتر از هر دو است.
این چه فاجعه بزرگی برای دنیای اسلام است که دشمنان اسلام توانسته‌اند گروه‌ها و جمع‌ها و جماعت‌هایی از مسلمانان را جذب
اندیشه‌های انحرافی خود کنند و آنها را در مسیری قرار دهند که بنیان-های فکری باطل را در ذهن آنها القاء کنند؟
این چه فاجعة بزرگی است که به جای کینة استعمارگران و کینة آنهایی که قرن‌ها منابع مسلمان‌ها را غارت کرده‌اند، به جای کینة رژیمی که به عنوان بزرگ‌ترین خطر منطقه حدود 70 سال است که منطقه را به اختلاف و جنگ و نزاع و تجاوز کشانده است، به جای کینة دشمنان، کینة همدیگر را به دل گرفته‌ایم؟!
ما مسلمان‌ها که در اصول در کنار هم هستیم و در بسیاری از فروع همانند هم می‌اندیشیم و عمل می‌کنیم. ما مسلمان‌ها که روزی قدرت و وحدت ما کاخ‌های استبداد و استعمار جهان را به لرزه درآورده بود، چگونه شده است که امروز خواب راحت از ما گرفته شده است؟ و چگونه است که برای دشمنان اسلام ساعات و روزهای راحت و خشنودی فراهم کرده‌ایم؟!
آیا در عراق، سوریه و یمن، افغانستان، پاکستان و لیبی توسعه‌ای را برای مردم به ارمغان آورده‌اند؟ اخلاقی را برای جامعة اسلامی به ارمغان آورده‌اند؟ فقر و بیچارگی را کاسته‌اند؟ بر علم و دانش جوانان افزوده‌اند؟ قدرت بزرگ علمی و فناوری را برای مسلمان‌ها آفریده‌اند؟ یا جویبار خون در خیابان‌ها به راه انداخته‌اند. حلب زیبا را ویران کرده‌اند. موصل زیبا را ویرانه کرده‌اند. خواب راحت را از مسلمان‌ها گرفته‌اند. دختران مسلمان و مسیحی، دخترانی را که در یک کشور اسلامی تحت لوای حکومت آن کشور قرار داشته‌اند، به نام اسیر به اسارت گرفته‌اند. جوان‌ها را سر بریدند، آنها را در قفس‌ها سوزاندند، از خانه‌ها آواره کرده‌اند. گناه این برگردن کیست؟
البته که در قدم اول گناهش بر عهدة استعماگران بزرگ، قدرت‌های غربی و اشغالگران منطقه است. آنهایی که به همین گروهک‌ها راه ترور را آموختند و سلاح ترور را در اختیارشان گذاشتند و نفت دزدی آنها را خریدند و آثار فرهنگی موزه‌های ویران شده را در بازارهای غرب فروختند. البته که آنها بزرگ‌ترین مسئول این جنایت‌اند و البته که استبدادگران برخی از کشورهای اسلامی که پول و سلاح به اینها داده‌اند مسئول دوم‌اند؛ اما آیا ما علمای اسلام، حوزه‌های علمیه، مبلغین و نویسندگان در فضای حقیقی و مجازی، امروز مسئولیتی بر دوش نداریم؟
بی تعارف با هم سخن بگوییم، مگر برخی از افکار منحرف دنیای امروز در برخی از مدارس دینی پرورش پیدا نکرد؟ خشونت ضد اسلام است، چه از شیعه باشد و چه از سنی. خشونت ضد اسلام است از هر قومیت که باشد. آدم کشی ناروا و مردود است، از سوی هرکسی باشد. امروز بار سنگینی بر دوش علما، روشنفکران و متفکرین است. از
گروه‌های تروریستی نمی‌توان به عنوان ابزار برای منافع خود استفاده کرد. اگر قدرت‌های بزرگ جهانی فکر کرده‌اند با این گروهک‌ها می‌توانند منافعشان را در منطقه تثبیت کنند، در خطای بزرگی به سر می‌برند. و اگر برخی از کشورهای اسلامی دیکتاتور و وابسته به قدرت‌های بزرگ فکر کرده‌اند از این گروهک‌های تروریستی می‌توانند به عنوان ابزاری برای منافع و سلطة خود در منطقه استفاده کنند، آنها هم اشتباه کرده‌اند.
به یاد آورند که فلوجه آزاد شد، به یاد آورند که دیروز حلب آزاد شد، به یاد آورند که همة عراق و سوریه از دست تروریست‌ها آزاد خواهد شد. به حول و قوة الهی، با وحدت مسلمان‌ها و با تمسک به سیرة پیامبر، به آن روزی برمی‌گردیم که ان‌شاءالله همة مسلمانان منطقه دشمن بزرگ منطقه را رژیم صهیونیستی بدانند. ان‌شاءالله به آن روزی برمی‌گردیم که شاهد برادری و وحدت در میان همة کشورهای اسلامی باشیم. به آن روزی برمی‌گردیم که مردم یمن عزت و آزادگی خودشان را همراه با توسعة کشور شاهد باشند. به آن روزی برمی‌گردیم که آنهایی که با سلاح و پول به تروریست‌ها در این منطقه کمک کرده‌اند، در برابر امت اسلام شرمنده باشند.
قرآن امت واحده را در سایة اطاعت خدا می‌داند: ان هذه امتکم امة واحدة وأنا ربکم فاعبدون ، و ان هذه امتکم امة واحدة و انا ربکم فاتقون؛ قرآن امت واحده را در سایة عبادت می‌داند، در سایة بندگی و اطاعت خدا می‌داند. ما آن روزی می‌توانیم امت واحده باشیم که خدا رب ما باشد نه امریکا و انگلیس و سایر قدرت‌های بزرگ. آن روزی امت واحده خواهیم بود که خدا رب ما باشد نه سلاح تروریست‌ها. عبادت و اطاعت حق که مفهوم توحید است و تقوا و پاکدامنی ما مسلمان‌ها و ایستادگی و مقاومت ما مسلمان‌ها می‌تواند امت واحده را برای ما بسازد.
علمای دینی، بزرگان، اندیشمندان، صاحب‌نظران، امروز چراغ امید در پیش روی جوانان ما روشن شده است، اگر قدرت‌های بزرگ و اگر صهیونیسم می‌خواهد امید را نابود کند، گروهک‌ها را به کشتار مسلمان‌ها آوردند تا نوجوان‌ها و جوان‌های ما از اسلام و جهاد فاصله بگیرند، اگر فکر کرده‌اند با بساط خونی که در منطقه راه انداخته‌اند، امید را از جوان‌ها می‌گیرند بدانند ناامیدی و یأس به زودی دامن خودشان را فراخواهد گرفت.
علمای اسلام، اندیشمندان، صاحب‌نظران و بزرگان، نسل جوان و نوجوان ما را با همة قدرت به اسلام واقعی و به اخلاق محمدی دعوت خواهند کرد و ما در سایة اسلاممان، در سایة عشق به سنتمان، در سایة عشق به اهل بیت و خاندان رسالتمان ان شاء الله مسیر ابراهیم (ع) و پیامبر اسلام را در تاریخ طی خواهیم کرد، که او ادامه دهندة راه انبیا و ابراهیم(ع) و مکمل راه آنها بود.
ظرفیت‌های بزرگی در دنیای اسلام وجود دارد. نباید بگذاریم دشمنان اسلام این ظرفیت‌ها را از ما بگیرند و نابود کنند. نباید بگذاریم به
بهانه‌های مختلف فاصله‌ها و شکاف‌ها را در میان مسلمانان و مذاهب زیادتر و زیادتر کنند. ما قرن‌ها در کنار هم زیسته‌ایم؛ شیعه و سنی، مذاهب مختلف، اقوام مختلف، ایرانی و عراقی، سوری و لبنانی، لیبی و مصری، یمنی و بحرینی؛ همه ما در کنار هم بوده‌ایم، در کنار هم زندگی می‌کردیم، همدیگر را با احترام می‌خواندیم، به بزرگان مذاهبمان توهین نمی‌کردیم، به همة صحابه احترام می‌گذاشتیم، به آل پیامبر احترام می-گذاشتیم.
این شیعه نیست که در برابر سنی ایستاده، این سنی نیست که در برابر شیعه ایستاده، امام (ره) فرمود: این اسلام امریکایی است که در برابر اسلام ناب محمدی ایستاده است. هم هلال شیعی سخن غلطی است و هم مثلث سنی سخن ناروایی است. سنی و شیعه برادرند. سنی و شیعه مسلمان‌اند. سنی و شیعه پیرو قرآن و پیرو سنت و سیرة پیامبر عظیم الشأن اسلام هستند. جوان‌ها را بیدار کنیم، هوشیار کنیم و بذر وحدت را در جامعه بیفشانیم. دست در دست یکدیگر دهیم، واعتصموا بحبل الله جمیعاً و لا تفرقوا و اذکروا نعمة الله علیکم اذ کنتم اعداء فألف بین قلوبکم فاصبحتم بنعمة اخواناً .

والسلام علیکم و رحمة الله برکاتة

92365
ارسال نظر

  1. مخاطبان و فرهیختگان گرامی؛ نظرات حاوی مطالب توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.