سخنرانی در جمع مدال آوران و قهرمانان ورزشی در سال 94

نیاز جسم و روح به ورزش / بدفهمی برخی درمورد مخالفت اسلام با نشاط جامعه / نقش چهره های بانشاط در سرزندگی جامعه / نقش ورزش در ایجاد نشاط روح و روان / نقش ورزش در کاهش آسیبهای اجتماعی / تعبیر رهبری درخصوص مستحب بودن ورزش برای جوانان وواجب برای میانسالان / ضرورت ایجادفضای مناسب برای ورزش بانوان / اهمیت ورزش قهرمانی / ورزش قهرمانی و افتخارات ملی / بی معنابودن قومیت، مذهب و حزب در افتخارات ملی / اهمیت رقابت بین المللی در ارزیابی شاخصها / مذاکره در صحنه بین‌المللی، ملاک ارزیابی مذاکره / اهمیت بازی فوتبال با تیم‌های قوی / بهترین ها شش تیم قوی در مقابل ایران در مذاکرات هسته ای / غرور ملی ناشی از پیروزی ایران در برابر تیم منتخب قدرت‌های جهان / به رسمیت شناخته شدن حق غنی‌سازی ایران / ورود ایرانی به بازار تجارت هسته‌ای / تعطیلی روابط بانکی، بیمه و پول با دنیا قبل از سال 94 / کاهش 25درصد هزینه حمل ونقل دریایی / کاهش 10 درصد هزینه نقل و انتقال پول / افتخار تاریخ به سال 1394 / افتخار اداره کشور باوجود کاهش قیمت نفت / تفاوت درآمدهای نفتی سال 90 یا 94 / مخالفت دولت با استقراض از بانک مرکزی / کاهش ارزش پول ملی کشورهای نفت خیز به جز ایران / کاهش مستمر تورم / معیار موفقیت اقتصادی دولت / انتخابات پرشور سال 1394 / حضور ورزشکاران در عرصه‌های سخت و مهم ملی / رفتن ورزش ایران به صحنه های جهانی / اهمیت اخلاق و جوانمردی در ورزش / ورزش، عرصه همزمان دعا و معنویت با نشاط و شادی / حضور افتخارآمیز زنان در عرصه های جهانی ورزش / داستان سرایی برای حجاب یکی از ورزشکاران / ضرورت واگذاری امور ورزش به مردم / کمک دولت به ورزش

سم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و نبینا محمد (ص) و آله الطیبین الطاهرین و صحبه المنتجبین

بسیار خوشحالم که در روزهای پایانی سال 1394 خودمان را برای فعالیت پرنشاط در سال 1395 آماده میکنیم و همچنین شما ورزشکاران و قهرمانان برای رویداد مهم سال آینده یعنی المپیک و پاراالمپیک خودتان را انشاءالله برای قهرمانی و مدالآوریآماده می‌کنید.

جمع امروز ما میتواند پایان خوب سال 1394 در ورزش و شروع بسیار زیبا و پرطراوت ورزش در سال 1395 را نوید دهد.

اساس ورزش بر مبنای نیاز بدن و همچنین نیاز روح است. ما هم برای سلامت جسم‌مان و هم برای نشاط روحمان نیازمند ورزش هستیم. در فرهنگ اسلام سفارش شده است که به ورزش بپردازیم و در دعاهای ما هم چیزی که از خداوند می‌خواهیم نشاط و سرزندگی و دوری از تنبلی و سستی و عجز و ناتوانی است «و امنن علینا بالنشاط و اعذنا من الفشل و الکسل والعجز»[1]؛ این از دعاهای امام سجاد (ع) است. از خداوند می‌خواهد که خداوندا بر ما منت بگذار که ما سرزنده و بانشاط باشیم. حالا ما نمیفهمیم بعضیها دین را چطوری فهمیده‌اند و فرهنگ دین را چطوری درک کردهاند که فکر می‌کنند فرهنگ دینی با نشاط جامعه در تضاد است! امام سجاد (ع) از خداوند نشاط را می‌خواهد، آن هم با تعبیر و کلمة منت. میگوید خدایا بر ما منت بگذار که زندگی بانشاطی را داشته باشیم.

اولین موردی که هر خارجی وقتی وارد کشور میشود برایش جلب توجه میکند، چهرة پرنشاط یا گرفتة مردم است. اولین روانشناسی اجتماعی با نگاه به چهرهها معلوم میشود. معلوم میشود که آیا این ملت، ملت سرزنده، سرحال، بانشاط و امیدواری است یا خدای ناکرده ملتی خسته یا درمانده در مسائل مهم اجتماعیاش است.

خیلی مهم است که وقتی آدم در خیابان راه میرود چهرة مردم را بانشاط ببیند. این موضوع به فرد روحیه میدهد و یکی از اموری که باعث نشاط روح و روان و نشاط در چهره و سلامت بدن میشود، ورزش است. انواع ورزشها و تنوع ورزشها باعث میشود ما بتوانیم بی‌ورزشی متناسب با شرایط بدنی خودمان انتخاب کنیم. همان طور که ما در انتخابات میگوییم هرچه رقابت بیشتر باشد، بهتر است و اگر بخواهند جامعه و ملت را برای کاندیداهای خاصی پای صندوق آرا ببرند، سخت است، در ورزش هم همین طور است. شما اگر همة ورزشها را ممنوع کنید و دو سه ورزش را آزاد بگذارید، رغبت مردم برای حضور و انتخاب کمتر میشود.

پس درست است که اساس ورزش برای نشاط و سلامتی جامعه است، اما برای پرکردن اوقات فراغت جوانها به بهترین شکل و دورکردن جامعة جوان ما از آسیبهای اجتماعی نیز هست. آن کسی که به ورزش علاقه دارد و انرژی خود را در ورزش صرف میکند و ساعات فراغت خود را به آن اختصاص میدهد هم بدن سالمتری خواهد داشت هم شب خواب راحتتری خواهد داشت و هم از خوردن غذایش نشاط میبرد و هم از معاشرت با دوستانش بهرة بیشتری میبرد.

زمانی مقام معظم رهبری تعبیری داشت که تعبیر بسیار دقیقی است، ایشان میفرمود: ورزش برای جوانها مستحب است ولی برای آدمهای میان‌سال و بزرگ‌سال گاهی واجب است؛ یعنی اگر ورزش نکند نمیتواند درست راه برود. اصلاً گاهی اگر ورزش نکند ناچار است روی تخت بیمارستان بستری شود. حالا این اقدامی است که گاهی مستحب و گاهی واجب است. اگر حداقل بگیریم، مباح است. کار بسیار ارزشمند اجتماعی و دارای آثار بسیار مهمی برای جامعة ماست.

این صحبتها بیشتر در ورزش همگانی صدق میکند. در دولت هم در مورد ورزش همگانی بر این نکته تأکید کردم که شرایط را در کشور برای ورزش بانوان آماده کنیم. در فرصت ورزش عدالت را نیز مراعات کنیم. همان طور که جوانهای پسر و مردها باید فضاهای ورزشی داشته باشند، باید فضاهای ورزشی مناسب برای دختران، زنان و مجموعة بانوان نیز فراهم کنیم. گاهی نیاز آنها به ورزش برای سلامت بیش از مردهاست؛به ویژه با توجه به شرایط فرهنگی که در جامعه داریم، آداب و سننی که در جامعه داریم، و نکاتیکه باید مورد دقت و مراعات قرار گیرد - پنج تا پسر اگر مکانی هم نداشته باشند در میدانی، داخل کوچهای هم میتوانند بساط ورزش خودشان را به طور موقت به پا کنند اما برای بانوان این امکانات نیست - ما باید مکانهای خاصی را برایشان آماده کنیم که راحت باشند، امن باشند، در کمال سلامت و اطمینان، خانوادههایشان اطمینان کنند و آنها را بفرستند و همة مسئولین ورزشی هم در این زمینه باید کمک کنند تا فضای ورزشی مناسب و سالم برای بانوان در سراسر کشور آماده کنند، مخصوصاً آنجاهایی که از لحاظ ورزشی محرومیت بیشتری دارند. ما باید یک عدالت ورزشی هم در استان‌ها و در سراسر کشور مورد توجه و مراعات قرار دهیم.

در کنار ورزش همگانی برای مرد و زن، ما به ورزش قهرمانی هم نیاز داریم. ورزش قهرمانی هم الگویی برای ورزش عمومی و هم محرک و هم مشوق است. زمینه را آماده میکند. در ورزش همگانی آنهایی که استعداد دارند، از اول به ورزش قهرمانی هم نیمنگاهی دارند. آنها را تشویق میکند که به صحنه بیایند و این بسیار مهم است برای اینکه در ورزش قهرمانی بحث افتخارات ملی است. افتخارات ملی از لحاظ اجتماعی و سیاسی و بین المللی جایگاه خودش را دارد. افتخار ملی زمانی است که پرچم ایران به اهتزاز درمیآید. غریو نام ایران شنیده میشود. افتخار ملی آنجایی است که هر ایرانی لذت میبرد. اصلاً یک علامت وطن‎دوستی در میدانهای قهرمانی است. شما میبینید یک ایرانی در کشوری حضور دارد دهها و صدها کیلومتر راه میپیماید و برای تشویق تیم ملی به مکان ورزشی میآید؛ ممکن است سالها هم ایران را ندیده باشد یا ایران را اصلاً ندیده باشد و درخارج از کشور از نسل دوم و سوم باشد اما خودش را ایرانی میداند و نام و عظمت ایران را جزو هویت ملی خودش تلقی میکند.

در افتخارات ملی دیگر قومیت نداریم. این تیم و آن تیم نداریم. این باشگاه و آن باشگاه نداریم. این حزب و آن حزب نداریم. این جناح و آن جناح نداریم. حتی مذهب نداریم.در افتخارات ملی همة مذاهب، ادیان، اقوام، تفکرات سیاسی و هرکس که به این سرزمین و این وطن عشق دارد، به ایران افتخار می‌کند و لذا عامل بزرگ برای وحدت ملی است. در آنجا شما وحدت ملی را می‌بینید. در آنجا افتخار را می‌بینید. البته غرور به معنی عُجب و خودپسندی نیست به معنی همان فخر است. به معنی همان افتخار است. غرور ملی را می‌بینید. بهترین راه برای شاخص‌گذاری که ما درست پیشرفت کرده‌ایم یا نه؟ کار ما دقیق بوده یا نه؟ از لحاظ علمی و تکنیکی کار ما درست است یا نه؟ در همة امور، رقابت بین‌المللی است. شما اگر از رقابت بین‌المللی محروم شوید حتماً پیشرفت شما متوقف می‌شود. رقابت‌ها اگر رقابت‌های درونی باشد، حتماً از پیشرفت محروم می‌شوید. حتماً پروازتان محدود می‌شود. حتماً روحیه‌تان روحیة سطح اعلی نیست. در رقابت‌های بین‌المللی است که شاخص درست کار می‌کند و جایگاه‌مان را درست تشخیص می‌دهیم. نقص مان را بهتر درک کرده و جبران می‌کنیم و در صحنة جهانی هم افتخار می‌آفرینیم.

در مذاکرات سیاسی اگر در درون با هم مذاکره کنیم، دو سه تا حزب جمع شویم و از صبح تا شب با هم مذاکره کنیم - البته من موافقم که گروه‌ها و احزاب سیاسی با هم بنشینند، حرف بزنند، مذاکره کنند و به نقاط مشترک برسند- این کار لازم است اما آن شاخص‌ها وقتی ظاهر می‌شود که شما با یک کشور خارجی، با یک قدرت بنام خارجی حرف بزنید، مذاکره کنید و در آن میدان رقابت سیاسی بزرگ، افتخار بیافرینید. شما زمانی با یک کشور معمولی فوتبال بازی می‌کنید، وقتی در صحنة جهانی روبروی آرژانتین و برزیل می‌ایستید و بازی می‌کنید؛ آن بازی خیلی فرق می‌کند. برنده هم نشوید؛ بازی خوب شما به اندازة برنده شدن در یک بازی، در جامعه و روحیة مردم تأثیرگذار خواهد بود. اما اگر شما با قوی‌ترین تیم‌های دنیا بازی کنید. فرض کنید شش تیم در دنیا هست که قوی ترین تیم‌های دنیا هستند، شما با آنها بازی می‌کنید، کار سخت است. حالا اگر آن شش گروه که بهترین بازیکن‌های شش کشور معروف هستند، تیم خود را ترکیب کنند، بهترین دروازه‌بان را از میان خودشان را انتخاب کنند، بهترین گلزن را از میان خودشان را انتخاب کنند، بهترین مدافع را از میان خودشان انتخاب کنند، تیم بسیار قوی‌ای می‌شود و قوی‌ترین تیم‌ دنیا می‌شود و شما به عنوان ایران روبروی آن تیم بازی می‌کنید، آن وقت اگر پیروز شدید چقدر برای ملت غرورآفرین است؟ و آن وقت اگر کسی که بازی را نگاه می‌کند، کف نزند، شما چه لقبی به او می‌دهید؟ اگر جناحی پیدا شد - ان‌شاءالله که در کشور ما نیست - اگر گروهی پیدا شد در برابر پیروزی بزرگ ملت ایران در مقابل قدرت‌های جهان لبخند را در چهرة او ندیدید و کف محکم را در دست‌های او ندیدید یا اینکه کفی هم زد ولی گفت ‌ای بابا این همه تلاش کردیم سه تا گل زدیم و یک گل هم خوردیم، نه!

بعضی‌ها فکر می‌کنند در بازی از اول تا آخرش برد یک تیم و شکست کامل یک تیم است. بازی‌ای که از اول مربی بزرگ این بازی اعلام کرده که این بازی برد – برد است، او هم گل می‌زند، ولی ما بیشتر گل می‌زنیم و ما پیروز خواهیم بود. برای یک ملت خیلی مهم است که در برابر قدرت‌های جهان در پیچیده‌ترین مذاکرات تاریخ سیاسی جهان که هم بخش حقوقی بوده، هم بخش اقتصادی بوده، هم بخش فنی بوده، هم بخش سیاسی بوده، همة اینها با هم ترکیب شده و در همة زمینه‌ها بتوانیم موفق و پیروز بشویم، این افتخار ملی ‎می‎شود. چرا؟ چون ما در صحنة جهانی بازی کردیم. برای منافع ملی بازی کردیم. در این مواجهه در برابر دنیا دُرّ گرانمایة این کشور را از ته چاه خارج کردیم و در مرئا و منظر جهانیان قرار دادیم.

سال 1394 با 1393 و 1392 و 1391و 1390 چه فرقی دارد؟ در سال 1394 از لحاظ دنیا غنی‌سازی ایران قانونی است و کسی حق اعتراض ندارد. در سال‌های قبل غنی‌سازی ایران از دید آنها غیرقانونی بود. چون قطعنامة الزامی شورای امنیت علیه آن بوده است. در سال 1394 فروختن مواد هسته‌ای و خرید مواد هسته‌ای، قانونی و آزاد است. ما در سال 1394 هم UF6 فروختیم، هم کیک زرد خریدیم؛ یعنی وارد تجارت جهانی شدیم. ما در سال 1394 آب سنگین را به بزرگ‎ترین کشورهای صنعتی دنیا فروختیم و باز هم می‌فروشیم. ما وارد تجارت جهانی در زمینة مسائل هسته‌ای شدیم. قبل از سال 1394 هر کسی در زمینة هسته‌ای به ما کمک می‌کرد از دید آنها خلاف قانون کرده بود. امروز طبق مصوبة شورای امنیت همة کشورها باید به ایران کمک کنند.

قبل از سال 1394 روابط بانکی ما با دنیا قفل و تعطیل بود. روابط پولی ما تعطیل بود. روابط بیمة ما تعطیل بود. فروش نفت ما از یک حد مختصر بیشتر ممنوع بود. در پتروشیمی، فروش اتومبیل، ساخت اتومبیل، خرید هواپیما، کشتیرانی و حمل و نقل و بسیاری از مسائل اقتصادی تحریم بودیم.

گزارش رسمی ما این است که در حمل و نقل دریایی 25 درصد در شرایط بعد از تحریم به نفع ماست؛ یعنی امروز مخارج ما برای حمل و نقل کالا در دریا 25 درصد کاهش پیدا کرده است. البته مراجع جهانی را چند روز پیش خواندم آنها گفتند 30 درصد کاهش پیدا کرده است. این افتخار ملی نیست؟ یعنی ما برای مواد اولیه‌ای که مورد نیاز است وارد کشور شود، پول بیشتر می دادیم. ما برای نقل و انتقال پول و ارز به خارج از کشور حداقل10 درصد باید اضافه پرداخت می‌کردیم آن هم با ریسک‌های مختلف. حالا من به نمونه‌ای اشاره کردم. صدها مسئلة دیگر وجود دارد.

ما در یک صحنة جهانی در برابر دنیا و قدرت‌های جهانی پیروز و موفق شدیم و یک افتخار بزرگ ملی، سیاسی، حقوقی، اجتماعی و فنی برای تاریخ کشور خواهد بود. ما تا پایان تاریخ به سال1394 افتخار خواهیم کرد.

افتخار دوم که آن هم باز به یک معنا رقابت جهانی بود ادارة کشور با کاهش قیمت نفت البته نسبت به کشورهای تولیدکنندة نفت بود. این کشورها که اقتصادشان بر پایة نفت است در این سالی که گذشت - سال 1394 ما یا برای آنها 2015 - یکی از سخت ترین سال‌ها را داشتند. ما در سال 1390، یکصد و بیست میلیارد دلار پول نفت و در سال 1394 کمی بیش از بیست میلیارد دلار گرفتیم. حداکثر بیست و دو سه میلیارد دلار، بیست میلیارد را با یکصد و بیست میلیارد این دو سال را با هم مقایسه کنیم. در اواخر سال 1390 نوسان بازار و مشکلات بازار را در ایران با سال 1394 که سخت ترین سال برای دولت بود، مقایسه کنید.

اولین روزهایی که در دولت در فروردین 1394 با تیم اقتصادی جلسه گذاشتیم اولین حرف این بود که ما امسال دی، بهمن و اسفند حقوق نخواهیم داشت و نمی‌توانیم پرداخت کنیم، چرا که همه می دانند من مخالف استقراض از بانک مرکزی هستم. شاید سخت‌گیرترین رئیس جمهور در تاریخ ایران نسبت به استقراض از بانک مرکزی من هستم که به من گفتند امسال باید این عهد خود را نقض کنی،چر اکه در آخر سال ناچاریم استقراض کنیم و من گفتم باید راه دیگری پیدا کنید. من اجازة استقراض از بانک مرکزی نخواهم داد و الحمدلله خدا کمک کرد و مسئولین و همة دست‌اندرکاران تلاش کردند بحمدالله حقوق اسفند را هم پرداخت کردیم و بدون استقراض تمام شد.

با این سختی شرایط اقتصادی در سال 1394، شما بازار کشورهای نفت‌خیز را ببینید چگونه بود؟ پول ملی‌شان چه وضعی پیدا کرده؟ برابری پول ملی‌شان در برابر ارز خارجی را ببینید چه بوده است؟ مقایسه آن خیلی ساده است. ببینید تورم چطور بوده؟ کشورهای نفت‌خیزی هستند که در سال 2015 تورم آنها یکصد و پنجاه درصد شده است، پول ملی بسیاری از این کشورها از نصف کمتر شده است، یعنی اگر 35 روبل یک دلار بود حالا 77 روبل یک دلار است، از نصف هم کمتر. این شرایطی است که کشورهای مختلف داشتند.

ما بحمدالله توانستیم در مسئلة تورم روند کاهشی را ادامه دهیم. ما سال را با تورم نقطه به نقطة تک رقمی و با تورم دوازده ماهة حدود 12 درصد تمام می کنیم. ما سال را با شرایطی نسبتاً خوب در بورس تمام می‌کنیم. ما سال را با یک قیمت متناسب بین ریال و ارز خارجیتمام می‌کنیم. شما از اول تا آخر سال را حساب کنید ببینید رشد چند درصد بوده است؟ چهار، پنج، پنج و نیم درصد؟ ما نگذاشتیم یک نوسان بزرگ ایجاد شود. این رقابت اقتصاد ما با اقتصاد کشورهای تولیدکنندة نفت در دنیا و مقایسه با آنهاست. وقتی ما مقایسه می‌کنیم آن وقت موفقیت ما در اقتصاد نمود پیدا می‌کند. ضمن اینکه ما مشکلات فراوانی داریم. من نوید می‌دهم سال آینده ان‌شاءالله به حول و قوة الهی سال بهتری برای همة ما خواهد بود. ان‌شاءالله در اقتصاد هم شرایط خوبی خواهیم داشت. در ورزش هم شما بگویید ان‌شاءالله به حول و قوة الهی سال بهتری خواهیم داشت.

موفقیت دیگر ما در سال 1394 انتخابات بود که الحمدلله انتخابات پرشوری با حضور مردم برگزار شد و من اینجا می‌خواهم از ورزشکاران، مدال‌آورانو قهرمانان ورزشی که در این انتخابات کمک کردند، به صحنه آمدند و مردم را تشویق کردند، از عمق جان سپاسگزاری ‌کنم. همیشه ورزش در روزهای مهم یا سخت ملی حضور پیدا کرده است. آن روز که ما جنگ داشتیم و در برابر متجاوزین می‌جنگیدیم، ورزشکاران ما به صحنة جنگ آمدند و برای وطن‌شان شهید دادند، مجروح دادند، اسیر دادند. آن روز هم که روز ملی است، روز انتخابات است، روز حضور در عرصه است ورزشکاران ما به صحنه آمدند، خودشان پای صندوق آمدند، مصاحبه کردند و مردم را به آمدن پای صندوق انتخابات تشویق کردند و این برای همة ما بسیار ارزشمند است. ضمن اینکه ورزش میدان مسابقة جهانی است. البته اتومبیل ما هم ان‌شاءالله از سال دیگر به رقابت جهانی خواهد رفت. ان‌شاءالله پایان سال آینده 30 درصد از اتومبیل تولیدشدة ایران صادر خواهد شد.

اما شما ورزشکاران از روز اول به رقابت جهانی رفتید. در داخل کشور نماندید که بگویید ورزش همین است؛ اگر خوب و اگر بد، همین است. شما به صحنة جهانی رفتید و با نام‌آوران روبرو شدید. در کشتی، فوتبال، والیبال و در تمام ورزش‌ها. چه در ورزش مردان و زنان، چه ورزش معلولین و آنهایی که توانستند در صحنه‌های ورزش ولو اینکه مشکل جسمی داشتند قهرمانی‌های بزرگ برای ما بیافرینند و برای ما مدال بیاورند و در سکوی افتخار قرار بگیرند. از همة آنها تشکر و سپاسگزاری می‌کنیم.

ورزش صحنة رقابت جهانی است و ما مسئولین از شما ورزش خوب، اخلاقی و جوانمردانه می‌خواهیم. اما مردم از شما مدال و پیروزی و افتخار می‌خواهند. این دو را با هم ضمیمه کنید. واقعاً حضور شما در صحنة جهانی، از وقتی که از تهران حرکت می‌کنید که شما را نشان می‌دهند، مردم خوشحال می‌شوند، همه دعاگوی شما می‌شوند. یکی از صحنه‌هایی که دعا و هیجان و نشاط و دست‌زدن و همه چیز با هم ضمیمه می‌شود صحنة ورزش است. شما در صحنة ورزش می‌بینید عده‌ای دارند فوتبال بازی می‌کنند. چند نفر دارند با تسبیح صلوات می‌فرستند برای اینکه ورزشکار ما پیروز شود. آن یکی نذر می‌کند، آن یکی می‎خندد، آن یکی دارد کف می‌زند. نشاط توأم با معنویت و آنجا شما اسلامیت و ایرانیت هر دو را می‌بینید.

ورزشکاران ما هم در صحنة جهانی هویت دینی و ایرانی خودشان را به خوبی نشان می‌دهند، ما اخلاق ایرانی، فرهنگ ایرانی، آداب اسلامی، مخصوصاً بانوان عزیز ما وقتی روی سکوی افتخار قرار می‌گیرند، وجودشان، حضورشان، قهرمانی‌شان و عفاف‌ و حجاب‌شان را به خوبی نشان می دهند. البته زنان ایرانی ما همواره در زمینة عفاف و پاکدامنی پیشگام بوده و هستند. حالا ما به خاطر یک مسئلة جزئی داستان‎سرایی نکنیم. مادران، خواهران و دختران ما در سراسر کشور در دانشگاه، دبیرستان و صحنه‌های ورزش یکی از افتخارات ما عفاف، حجاب، بزرگی و بی‌اعتنایی آنها به برخی از زرق و برق‌هاست. در خارج از کشور هم همین طور است. ما بزرگواری، اخلاق، جوانمردی و فتوت را همیشه دیده‌ایم. اصلاً همیشه در تاریخ کشور ما به ویژه آنجایی که جوانمردی، فتوت و تواضع همیشه با ورزش توأم بوده، می‌گویند ورزشکار و صاحب مرام است. آن بزرگواری، جوانمردی، اخلاق، تواضع و کوچکی در برابر مردم، بزرگی و قدرت در برابر حریفجزو ویژگی‌های اخلاقی ورزشکاران عزیز ما بوده است.

دولت همة تلاشی را که لازم باشد برای ورزش انجام دهدو در حد توانش انجام خواهدداد. هیچ تردید نکنید. البته نظر من را می‌دانید. من نه تنها در ورزش در همه جا می‌گویم کار را باید به مردم واگذار کرد. به صاحبان آن کار باید واگذار کرد. هرچه در خصوصی‌سازی قدم برداریم، هرچه کار را به مردم و به فدراسیون‌ها و به کمیته‌ها ومربیان و صاحب‌نظران واگذار کنیم، صاحب‌نظران از ما دولتی‌ها هم بهتر تشخیص می‌دهند، هم بهتر برنامه‌ریزی می‌کنند و هم بهتر عمل می‌کنند.

تنها وظیفة ما کمک به آن بخش است. بنابراین ان‌شاءالله دولت هر قدمی که لازم باشد برخواهد داشت و ان‌شاءالله سال آینده در المپیک و پارالمپیک شاهد موفقیت و پیروزی شما ورزشکاران و مدال‌آوران عزیز به حول و قوة الهی خواهیم بود و شما نشاط و امید را بیش از گذشته برای مردم ما به ارمغان خواهید آورد.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

[1]. بحارالانوار، ج91، ص 125.

92338
ارسال نظر

  1. مخاطبان و فرهیختگان گرامی؛ نظرات حاوی مطالب توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.