سخنرانی در جلسه توسعه و سرمایه‎گذاری استان یزد

عدم‌ استفاده از تجربیات دنیا، کفران نعمت / عملکرد بهتر بخش خصوصی در اقتصاد نسبت به دولت / عدم تأثیر 85 میلیارد دلاری درآمد نفتی در حل مشکلات کشور / ضرورت استفاده صحیح از درآمدهای ارزی / اشتغال خالص صفر با وجود درآمد ارزی بالا در سال های گذشته / آماده ساختن فضا برای بنگاه‌های غیردولتی / اعتماد و امید ملت، سرمایه دولت / اهمیت حفظ اعتماد و امید مردم / عدم افتخار به تحریم ها / هزینه‌های تحریم برای کشور / تحقق وعده دولت درخصوص رفع تحریم‌ها / سوءاستفاده ها از فضای تحریم / مشخص نبودن سرنوشت پول های دزدیده شده / خواست مردم برای شفافیت پرونده اختلاس سه هزار میلیاردی، نه اعدام / ناراحتی منفعت برندگان از تحریم از رفع آن / نواهای جدید دلواپسان پس از رفع تحریم ها / عدم ناراحتی دلواپسان از رفتن پول کشور به جیب ایرلاین های همسایه / مهیابودن شرایط برای فعالیت بخش‌های غیردولتی / ضرورت همفکری و نقد برای رفع مشکلات / مطلوب نبودن آمار اشتغال / افزایش سالیانه 600 هزار شغل خالص / ضرورت جذب سرمایه داخلی‌ وخارجی برای ایجاد اشتغال / امکانات و مزیت‌های یزد برای توسعه / مشکل آب در مناطق کویری / انتقال آب از سرشاخه‌های کارون به یزد / ضرورت بهره وری از آب / طرح انتقال آب از خلیج فارس و دریای عمان به فلات مرکزی

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و نبینا محمد (ص) و آله الطاهرین و صحبه المنتجبین

بسیار خوشحالم که امروز میهمان مردم خونگرم و دلاور یزد هستم همان‎طور که گفتند شهر یزد، شهر قناعت است و قناعت و قنوت آن را قبول داریم. همه اینها درست است. آنها مردمانی بودند که در طول تاریخ همواره سختکوش، فعال و هنرمندانه زندگی کردند. از همان قنات و کاریز گرفته تا بادگیرهای شهر و آنچه در معماری این شهر می‎بینیم نشان از همان تدبیر و عقلانیت و ابتکار مردم خوب این استان است.

دولت یازدهم قول‎هایی داده بود و هنوز هم برای مردم و کارآفرینان قول‎هایی دارد، اما در عین حال همواره تأکید کرده که باید بار اصلی اقتصاد کشور را مردم و کارآفرینان برعهده بگیرند. دولت همیشه معترف بوده که بنگاه‎های غیردولتی بهتر می‎توانند در زمینه‎های اقتصادی فعالیت بکنند. این تجربه دنیاست. ما باید از تجربة جهانی استفاده کنیم. اگر تجربة جهانی پیش روی ما باشد و استفاده نکنیم کفران نعمت است. دیگران تجربه کرده‎اند و اندیشیده‎اند، ما باید از علم و دانش‎ و تجربه و هنرشان استفاده کنیم. همان‎طور که در دورانی آنها از ما استفاده کردند، یعنی در علم، دانش و هنر ما سرآمد بودیم. به 500 سال پیش برگردیم، شما ببینید جایگاه ایران کجا بوده و اروپایی‎ها کجا بودند؟ آمریکایی‎ها که جدیدالتأسیس هستند و تاریخ خیلی طولانی ندارند، کجا بودند؟ اینجا سرمشق بوده و آنها از تجربة ما استفاده کردند و البته خودشان هم فعالیت کردند و تجربیات جدیدی در کنار تجربة ما به وجود آوردند و کشورهای خودشان را در مسیر پیشرفت قرار دادند.

ما باید کشور و ملت‎مان را به جایگاهی برسانیم که از لحاظ زندگی و رفاه و رشد و توسعه به جایگاهی که شایستة این کشور و ملت است برسد. قول ما این بود که کشور و بازار این کشور را از لحاظ اقتصادی آرامش ببخشیم. قبلاً فکر می‎شد اگر درآمد نفتی ما زیاد بشود همه مشکلات ما حل می‎شود. زمانی کلید همة مشکلات را درآمدهای ارزی می‎دانستند و می‎گفتند ما باید درآمد ارزی داشته باشیم. اگر درآمد ارزی پیدا کردیم همه مشکلات با دلار و پول حل می‎شود. لااقل در دورانی درآمد نفتی ما بسیار خوب بود و در عرض چند سال از 25 میلیارد دلار که برای واردات استفاده می‎کردیم به 85 میلیارد دلار رسید؛ یعنی وفور دلار در کشور بود و واردات دولت وقت هم مرتب اضافه شد. در مقطعی ما 85 میلیارد دلار واردات داشتیم؛ یعنی از 25 میلیارد دلار به 85 میلیارد دلار حدود 5/3 برابر رشد واردات داشتیم، اما رشد اقتصاد و تولید خالص داخلی‎مان تقریباً 5/1 برابر بود.

این نشان داد که درست مصرف کردن درآمد اهمیت دارد. ما چگونه از این درآمد استفاده کنیم؟ والا ممکن است درآمدهای ارزی ما بالا برود و در عین حال اشتغال خالص ما هم خیلی تکان نخورد. شما در سال‎های 85 و 86 هم تا سالهای 90 و 91 را ببینید که درآمدهای ارزی ما چقدر بوده و اشتغال خالص ما چقدر بوده است؟ اشتغال خالص ما تقریباً نزدیک صفر بوده است. حالا سالی دوازده هزار اشتغال خالص داشته‎ایم که دوازده هزار برای اشتغال خالص یک کشور چیزی نیست. پس نشان می‎دهد که مشکلات تنها با درآمد حل نمی‎شود، تنها با دلار حل نمی‎شود. ما باید همه توان خودمان را برای تولید داخلی‎ به کار بگیریم و در تعامل با دنیا هم باید درست تعامل بکنیم. واردات کالا و تجارت یک طرفه یعنی از این طرف ما به آنها نفت بدهیم و از آن طرف کالای ساخته شده تحویل بگیریم. این مشکلی را حل نمی‎کند. نه اشتغال را حل می‎کند و نه رونق داخلی را درست می‎کند و نه ما می‎توانیم از ابتکار و فکر داخلی بهره‎برداری کنیم. فقط برای دیگران بازار کار درست کرده‎ایم.

اگر ما بتوانیم در زمینة اقتصاد میدان را برای بنگاه‎های غیردولتی آماده کنیم و دولت به وظایف خودش عمل کند- کارآفرینان ما هم شرایط مناسب ببینند و برای کشور و نسل آینده این کشور و برای جوانان خودشان وارد عمل بشوند، می‎توانیم ظرف چند سال به نقطة مطلوب برسیم و این شدنی است. با توجه به استعداد، تلاش و غیرت ایرانی و عشق ایرانی‎ها به وطنشان و اعتمادی که امروز بین مردم و دولت به وجود آمده است. امروز سرمایة دولت اعتماد و امید است؛ یعنی مردم به دولت اعتماد دارند و این بالاترین سرمایه ماست.

البته باید از این سرمایه و امیدی که مردم به آینده دارند خیلی مراقبت و حفاظت کنیم که کاسته نشود. همه آمارهای ما نشان می‎دهد که مردم به آینده امیدوار هستند. آخرین آمار بانک مرکزی هم که در اواخر بهمن دیدم هم امید یک‎سال آینده و هم امید پنج سال آینده مردم را نشان می‎دهد. این خیلی مهم است و سرمایة خیلی بزرگی است. مردمی که به آینده امیدوار هستند، مردمی که به نظامشان و دولتشان اعتماد می‎کنند، این برای ما بالاترین سرمایه است و ما باید از این سرمایه حداکثر استفاده را بکنیم.

یک مشکل بزرگ وجود داشت و آن تحریم بود که بر ما تحمیل کرده بودند. چیز تحمیلی که افتخار ندارد، هرچه باشد تحمیل افتخار ندارد، تحریم را بر ما تحمیل کرده بودند و وقتی چیزی بر ملتی آن هم مانند تحریم تحمیل می‎شود، یعنی مردم اگر می‎خواهند کالا یا مواد اولیه‎ و تجهیزاتی وارد کنند باید با قیمت بالاتر وارد کنند و اگر هم می‎خواهند چیزی را صادر کنند با صدها مشکل روبرو هستند و نمی‎توانند رقابت کنند. وقتی ما می‎گوییم صادرات باید توان ما به گونه‎ای باشد که بتوانیم با دیگران رقابت کنیم. کشورهای دیگر که بیکار ننشسته‎اند. آنها هم می‎خواهند صادرات کنند. اگر بازاری در منطقه وجود دارد برای اینکه کالایی وارد شود رقبای متعددی وجود دارند.

یکی از قول‎هایی که دولت به مردم داده بود این بود که همه تلاش خود را به کار می‎گیرد تا اینکه تحریم را بشکند و دروازه‎ها را برای حرکت اقتصادی باز کند. این کار، کار بسیار سخت و مشکلی بود. چون عده‎ای نمی‎خواستند؛ هم برخی از کشورها نمی‎خواستند و هم برخی از افرادی که سود می‎بردند نمی‎خواستند. شما دیدید که از فضای تحریم یک نفر توانست دو میلیارد و ششصد یا هفتصد میلیون دلار پول نفت و غیرنفت به جیب بزند؛ که همة این پول فقط پول نفت نبود و پولی هم به او داده بودند به جیب بزند. البته حالا می‎گویند به اعدام محکوم شده است؛ «ثم ماذا»؟ این پول کجا رفت؟ اعدام که مشکلی را حل نمی‎کند. سئوال مردم این است که این دو میلیارد و هفتصد میلیون دلار کجا رفته است؟ چه کسانی حمایت کردند؟ چه کسانی توانستند این فضا را به وجود بیاورند که او بتواند این همه اموال در اختیار بگیرد.

خواست مردم این نیست که این فرد اعدام بشود یا نشود، حالا ما وارد حکم قضایی نمی‎شویم، خودشان می‎دانند، به هرحال دادگاه به حکمی می‎رسد ولی خواست مردم این نیست. خواست مردم این است که بفهمند چطوری و با اجازة چه کسی این فرد توانست نفت بفروشد؟ چرا به او اجازه دادند؟ این پول کجا رفت؟ می‎گویند این فرد زمین دارد. ما به زمین او کاری نداریم. مگر با آن پول زمین خریده است؟! آن پول کجا رفت؟ تا این مسئله روشن نشود فساد در کشور ما از بین نمی‎رود. اگر ما مفسدی را پیدا کردیم، باید ریشه‎هایش را هم پیدا کنیم و بخشکانیم و بسوزانیم. نمی‎شود در جامعه‎ای که فساد وجود دارد رونق و تولید درست کرد. نمی‎شود با دنیا رقابت کرد. باید با فساد مبارزه بشود؛ هرکسی و در هر سطحی که می‎خواهد باشد.

ما در شرایطی بودیم که می‎خواستیم تحریم را برداریم که بعضی‎ها خوششان نمی‎آمد، سختشان بود که همه چیز شفاف بشود. بعضی‎ها از این تحریم خیلی سود می‎بردند؛ به طور مستقیم یا غیرمستقیم. شما می‎دیدید که چگونه حرف می‎زدند. اما به کمک مردم و با هدایت مقام معظم رهبری توانستیم از این راه دشوار عبور کنیم. دوستان ما چه آن تیمی که مذاکره می‎کرد و چه دیگرانی که حمایت می‎کردند، بارها پیش من می‎آمدند و می‎گفتند دیگر ادامه ندهید نمی‎شود، نمی‎گذارند، ما رها کنیم و من با تأکید به آنها می‎گفتم شما جلو بروید، هم مردم پشت سر شما هستند و هم ان‎شاءالله خداوند حامی شما و این راه است و ما موفق می‎شویم.

این تعهدی که دولت به مردم داده بود و عهدی که با مردم داشت که از همه توانش استفاده کند برای اینکه از حقوق مردم دفاع کند و راه را برای توسعه کشور باز کند، الحمدلله این قدم برداشته شد. حالا که تحریم برداشته شده دومرتبه نواهای خوشمزه‎ای می‎شنویم می‎گویند تحریم برداشته شد، اما چرا آن یک شرکت با ما کار نمی‎کند؟! قرار ما این بود که دولت‎های طرف مقابل ما - که آنها را برای کار با ایران منع می‎کردند - این منع را بردارند. حالا آن بنگاه اقتصادی با ما کار می‎کند، یا نمی‎کند ما باید جاذبه را برای او بالا ببریم که دنبال ما بدود و با التماس دنبال ما بیاید. می‎گوییم ما نشسته‎ایم، چرا نمی‎آیند دست ما را ببوسند؟ شما به جایگاهی برسید که مردم افتخار کنند و بیایند دست شما را ببوسند، اینکه این همه ناز و بحث ندارد.

آنچه ما وظیفه داشتیم این بود که دولتی که مانع بود بانکی با ما کار بکند، این منع را بردارد، حالا آن بانک یا بنگاه اقتصادی با ما کار می کند یا نمی‎کند و بعد اینکه مگر همه چیز روز اول درست می شود؟ حالا منع برداشته شده است، قدم به قدم جلو می‎رویم. آن موقعی که مردم ما از ایر لاین‎های همسایگان ما بلیط می‎خریدند و این طرف و آن طرف می‎رفتند هیچ کسی نمی‎گفت پول این مملکت بیرون می‎رود؛ اینکه سالی 4 تا 5 میلیارد دلار از پول این مردم برای سفرها و حمل مسافر و بار یا هر کار دیگری در جیب ایر لاین‎های دیگر برود. حالا ما می‎گوییم بیاییم این صنعت هوایی را به عهده بگیریم و جایگاه را در منطقه بازستانیم و بتوانیم با ایر لاین‎های اطراف رقابت کنیم؛ نه اینکه فقط ایرانیان با شرکت‎های مسافربری ایرانی مسافرت کنند؛ حتی خارجیان هم مسافرت کنند بعد طور دیگری حرف زدن شروع می‎شود. البته به اعتقاد من اینها مهم نیست. به حول و قوة الهی و بدون شک از همه این مسائل عبور می‎کنیم. شما هیچ تردیدی نداشته باشید که ما از همه اینها رد می‎شویم و عبور می‎کنیم.

دولت به عهدی که به مردم داده است وفادار خواهد بود. اما امروز بیشتر نوبت شماست، نوبت کارآفرینان و بنگاههای اقتصادی غیردولتی است. بخش خصوصی، بخش تعاونی و بخش عمومی غیردولتی همه به صحنه بیایند، شرایط امروز شرایط آماده‎ای است. شما استقبال دولت‎های آسیایی، اروپایی و آفریقایی را ببینید؛ چه دولت‎ها و بخش بزرگی از بنگاه‎های اقتصادی و شرکت‎ها. بهترین راه برای جذب سرمایه خارجی داشتن شرکت‎های ایرانی است که هرچه بیشتر این شرکت‎ها بتوانند شرایط را مهیا و جاذبه را بیشتر کنند که یک شرکت خارجی را دعوت کنند.

البته نمی‎خواهم بگویم که ما نقص و عیب و مشکل نداریم، اصلاً این جلسات برای همین است که دور هم جمع بشویم و شما هم ما را نقد و انتقاد کنید و بگویید چرا کار شما این طور است. ما بی‎نقص نیستیم، دستگاه‎های اقتصادی و غیراقتصادی ما ممکن است عیب و نقص داشته باشند. ما باید با هم کار کنیم. بخش خصوصی ما ممکن است ایراد داشته باشد. بخش دولتی ما هم در کل ممکن است ایراد داشته باشد. ما باید همدیگر را نقد کنیم و راه را باز کنیم.

ما امروز اهداف خیلی مهمی پیش رو داریم. تردیدی نیست اگر همه دست به دست هم بدهیم و از این فرصت استفاده کنیم می‎توانیم کشور را به نقطة مطلوب برسانیم و رونق اقتصادی به وجود بیاوریم و اشتغال درست کنیم. من صبح در سخنرانی گفتم که آمار اشتغال ما آمار مطلوبی نیست؛ حالا بیکاری 7/10 یا 8/10 درصد باشد، اصلاً 10 یا 9 درصد باشد بیکاری مخصوصاً برای نسل جوان ما رقم بالا می‎رود. باید بتوانیم دانشگاهیان و فارغ‎التحصیلان ما را در بازار کار جذب کنیم. اما در عین حال آمار به ما می‎گوید در شرایطی که هنوز ما تحریم بودیم - یعنی آماری که من صبح اعلام کردم به پاییز 94 نسبت به پاییز 92 مربوط می‎شد - میزان اشتغالی که پاییز 92 بوده است و اشتغالی که پاییز 94 داریم نزدیک به یک میلیون و دویست هزار شاغل ما اضافه شده‎اند. اشتغال خالص ما تقریباً سالی حدود 600 هزار اضافه شده است. التبه این رقم کم است، ما اشتغال بالاتری را می‎خواهیم. ماه‎ها و فصل‎ها هم متفاوت است. البته من آمار پاییز را با پاییز می‎گویم، وقتی اشتغال خالص پاییز 94 را نسبت به اشتغال خالص پاییز 92، مقایسه می‎کنیم نشان می‎دهد که در شرایط تحریم هم این دولت توانسته است هم تورم را پایین بیاورد و هم آرامش بازار را حفظ کند، هم اینکه تقریباً ثباتی در بازار ارز به وجود بیاورد و فراز و نشیب آنچنانی به وجود نیاید و هم اینکه تا حدی اشتغال درست کند.

البته این اشتغال باید خیلی بیشتر از اینها باشد و رقم بیکاری ما باید پایین بیاید. امروز جوان‎های بیکار زیاد داریم برای این کار چه راهی وجود دارد؟ جز اینکه با هم کار کنیم؟ جز اینکه بنگاه‎های اقتصادی ما فعال بشود؟ جز اینکه مشارکت کنیم و سرمایه را جذب کنیم؟ حالا سرمایه داخلی و سرمایه خارجی است و ان‎شاءالله بتوانیم حرکتی را در این کشور به وجود بیاوریم.

در استان یزد امکانات بسیار زیادی وجود دارد و مزیت‎های خاصی وجود دارد. اینجا امنیت وجود دارد، راههای ارتباطی وجود دارد مکانی است که جاده خوب و راه‎آهن در اختیار است، امکان پرواز هر مقداری که بخواهیم توسعه بدهیم وجود دارد، معادن بسیار غنی در این استان وجود دارد، جاذبه‎های گردشگری بسیار خوبی دارد، خود شهر یزد و بافت شهر نیز جاذبة گردشگری دارد. منتها برای این کار باید سرمایه‎گذاری بشود و از این مزیت‎ها استفاده و بهره‎برداری بشود.

البته یکی از مشکلاتی که ما در مناطق کویری داریم - که یزد هم جزو آنهاست، البته مناطق غیرکویری هم این مشکلات را دارد - مشکل آب است که الان مشکل محیط زیست و مشکل آب و بیکاری تقریباً عام هستند. ما در هر استانی که می‎رویم هم موضوع بیکاری وجود دارد که باید اشتغال را حل کنیم، هم موضوع کمبود آب وجود دارد و هم مشکل زیست محیطی وجود دارد. در یزد هم همین طور است. با اینکه اینجا نباید مشکلی باشد ولی اینجا هم مشکل محیط زیست وجود دارد، مشکل آب که به طور طبیعی وجود دارد و باید حل کنیم و مقداری آب از سرشاخه‎های کارون به اینجا بیاید. ما ناچار هستیم آب را به کشور وارد کنیم و از راه‎های مختلفی دنبال این کار رفته‎ایم و باید صرفه‎جویی کنیم، یعنی بهره‎وری را بالا ببریم. این یک راه است که بتوانیم از چرخش آب استفاده کنیم؛ یعنی بتوانیم از فاضلاب برای برخی از مصارف کشاورزی و مخصوصاً صنعتی استفاده کنیم. پس باید بهره‎وری را بالاتر ببریم، باید مقداری هم آب وارد کنیم. یک راه این ورود هم شیرین کردن آب در خلیج فارس و دریای عمان و انتقال آن به فلات مرکزی ایران است.

در این زمینه دولت و بانک‎ها باید کمک کنند، بخش خصوصی باید کمک کند، همه باید وارد عمل بشوند. من خوشحالم که توانسته‎ایم منابع را از این نظر تأمین کنیم و برای اینکه آب از دریای عمان و خلیج فارس به این استان منتقل بشود طراحی و اقدامات اولیه انجام گرفته است. از لحاظ منابع تأمین ما دچار مشکل بودیم که می‎بایست صندوق وارد عمل بشود که در همین جلسه اخیر دولت در تهران برای استان یزد این را تصویب کردیم و به صندوق هم گفتیم، در هئیت امنا هم تصویب می‎کنیم. 400 میلیون دلاری که صندوق باید کمک کند وارد عمل می‎شود و این تحول خوبی در این استان ایجاد می‎کند. البته آبی که از خلیج فارس و دریای عمان می‎خواهیم شیرین کنیم و انتقال بدهیم معلوم است که آب گرانی است، اما در عین حال در برخی از مصارف به صرفه ماست این آب در صنعت می‎تواند به صرفه باشد، حتی در گردشگری می‎تواند به صرفه باشد. حالا اگر نیاز باشد که برای آشامیدن مردم هم از این آب استفاده بشود، دولت سوبسید لازم را برای این کار پرداخت می‎کند و این تعهد را انجام می‎دهد.

بنابراین شرایط در این استان روز به روز مهیاتر می‎شود. شما امروز هم مزیت‎های استانی را دارید، هم تحریم برداشته شده است و راه‎ها برای جذب سرمایه و مشارکت با شرکت‎های خارجی باز شده است و می‎توانید فناوری وارد کنید. یکی از مشکلاتی که دولت بایستی حل کند مسئله آب است، قدم‎های لازم در این زمینه برداشته می‎شود تا ان‎شاءالله بتوانیم شاهد یک رونق قابل قبول و اشتغال در کشور و ازجمله در استان یزد باشیم.

امیدوارم با مشارکت و کمک همدیگر و با همدلی همدیگر ان‎شاءالله بتوانیم بر این مشکلات فائق بشویم و شرایط را برای یک تحرک خوب اقتصادی آماده کنیم.

والسلام علیکم و رحمة الله

92335
ارسال نظر

  1. مخاطبان و فرهیختگان گرامی؛ نظرات حاوی مطالب توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.