سخنرانی در جلسه شورای اداری استان گیلان

سال 1394، سالِ محوریِ دولت/آویختن پرده‌ای بین افکار عمومی دنیا و واقعیت ملت ایران/اتهام حمایت از تروریسم/تفاوت نگاه امروز دنیا به ایران با دیروز/اساس ندای ایران، اعتدال و اسلام رحمانی/پیامبر اسلام، پیامبر رحمت/احساس امنیت همه مردم در مدینه/پیشرفت اسلام با برق شمشیر، دروغی بزرگ/تلاش برای معرفی واقعیت مردم و فرهنگ ایران/عضویت ایران در NPT، پادمان و پروتکل منافی در پی سلاح هسته‌ای بودن آن/در پی سلاح هسته‌ای بودن ایران، تهمت، دورغ نارو او نابجا/تقارن تاریخ تجدد در ایران با تاریخ مطبوعات/سیاست خارجی/رونق اقتصادی/موفقیت یک سازمان مردم نهاد کوچک بیشتر از ده‌ها سازمان دولتی/ورود مردم و سامان‌های مردم نهاد به مسئله محیط زیست/حضور مردم در انقلاب اسلامی/دفاع مقدس و حضور مردم/دولت، مانع بزرگ حکت‌های مردمی/ضرورت مقررات زدایی/مانع دوم، مقررات/مقررات زدایی، یکی از راه‌های مبارزه با فساد/دولت الکترونیک/اینترنتی کردن رابطه مردم و ادارات، یکی از راه‌های مبارزه با فساد/شفافیت، مانع فساد/لزوم آماده کردن فضای خارجی/دانشگاه/لزوم اتصال دانشگاه به اقتصاد/منطقه آزاد بندر انزلی/تأکید بر روابط بیشتر و نزدیک‌تر با همایگان/جذب سرمایه گذاری خارجی/امنیت اقتصادی و فرهنگ/ضرورت جذب سرمایه و تکنولوژی/عزم دولت برای کاهش سود تسهیلات بانکی/گردشگری/مسئله ابریشم/میراث فرهنگی/تعریف کاربری از ساختمان‌های تاریخی/بیکاری، بزرگ‌ترین معضل کشور

بسم الله الرحمن الرحیم
خدا را سپاسگزارم که این توفیق را به من و هیئت همراه داد که در این دو روز مهمان مردم عزیز، بزرگوار و فهیم استان گیلان باشیم.
زبان من قاصر است از این‌که از مردم عزیز استان گیلان به ویژه مردم شهرستان رشت برای لطف، محبت و مهمان‌نوازی‌ای که دیروز و امروز داشتند و مخصوصاً اجتماع در خیابان و ورزشگاه تشکر کنم. این را تعارف نمی‌کنم، واقعاً زبان قادر نیست از این مردم خوب تشکر کنم؛ مردمی که نسبت به خادمان که منتخبان خودشان هستند، لطف و محبت دارند و اگر پشتیبانی، همکاری و همیاری‌شان نبود ما در هیچ زمینه‌ای نمی‌توانستیم پیشرفت داشته باشیم. اگر قدمی را در این مدت بیست ماه برداشته‌ایم به خاطر تلاش، ایثار و زحمات مردم عزیزمان بوده است.
همه مسئولین زحمت کشیدند، تلاش کردند و ما همواره از حمایت‌ها و رهنمودهای مقام معظم رهبری هم برخوردار بوده‌ایم. ان‌شاءالله تا پایان دولت هم از حمایت ایشان هم از حمایت مردم و بالاتر از همه امیدواریم از لطف خداوند متعال برخوردار باشیم که هرچه هست از رحمت اوست.
همچنین از نماینده محرم ولی فقیه در استان، حضرت آقای قربانی سپاسگزارم که ارادت ما به ایشان مربوط به این سال‌ها نیست و از دیر باز است؛ از زمانی که ایشان یکی از فضلا و نویسندگان بنام حوزه علمیه قم بودند تا ایامی‌که در لاهیجان خدمت ایشان رسیدیم و تا اینجا، همواره برای فرهنگ اسلام و مردم و مخصوصاً استان گیلان فرد خدومی بوده‌اند.
از استاندار محترم، نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی و همه مسئولین استان، از نیروهای انتظامی، نظامی، رسانه‌ها و همه که در این دو روز تلاش، خدمت و همکاری کردند تشکر می‌کنم و امیدوارم بتوانیم به تصمیماتی که برای این استان اتخاذ شده و آقای دکتر نوبخت اعلام کردند یا موارد مهمی‌که دیروز در سخنرانی اعلام کردم عمل کنیم. اگر نکات دیگری هم در این جلسه بحث شود ان‌شاءالله آنها را دنبال کنیم و مورد بررسی قرار دهیم.
سالی که را که آغاز کردیم، یعنی سال 1394 سال بسیار با اهمیتی است. از یک طرف سال محوری دولت است. به هر حال یک سال و چند ماه که قبلاً گذشته، یک سال و چند ماه هم بعداً خواهد بود، این سال وسط یعنی 1394 سالی محوری برای دولت است.
همه تلاش ما این است که بتوانیم تصمیمات اساسی‌ای که دولت از آغاز به دنبال آن بوده، لااقل بخشی از آن یا همه آن را - حال در بخش اقتصادی، سیاست داخلی، سیاست خارجی، فرهنگی، اجتماعی و سایر مسائلی که در جامعه داریم - در سال 1394 اجرایی و عملیاتی کنیم.
برای این کار در زمینه سیاست خارجی اساس بحث مان این بوده که دنیا واقعیت ملت و نظام ایران را بهتر بشناسد. کار دیگری نمی‌خواهیم انجام دهیم. ما احساس می‌کنیم دشمنان ما پرده‌ای را بین افکار عمومی و واقعیت ملت ایران آویخته‌اند؛ می‌خواهیم این پرده را از بین ببریم. اگر هم نتوانیم از بین ببریم لااقل کنار بزنیم و دنیا ملت ایران را بشناسد.
ملت ایران متهم بود که حامی‌تروریسم است. هرچند ممکن است چند کشور هنوز افکار دیگری داشته باشند، اما امروز افکار عمومی جهان تردید ندارد که نظام جمهوری اسلامی ایران ضد تروریسم است. جای تعارف نیست که اگر تلاش‌های نظام جمهوری اسلامی ایران نبود امروز دمشق پایگاه تروریست‌ها بود. شک نداشته باشید که اگر حمایت نظام جمهوری اسلامی ایران نبود امروز بغداد در اشغال تروریست‌ها بود. اگر تلاش جمهوری اسلامی ایران نبود امروز شرایط دیگری در منطقه ما حاکم بود. البته مردم سوریه برای استقلال خود و کشورشان مبارزه می‌کنند. مردم عراق نیز برای استقلال خود و مبارزه با تروریسم فداکاری می‌کنند اما وظیفه ما حمایت و کمک است.
هر کشوری را که ببینیم گرفتار تروریست‌ها هستند، شیعه، سنی، مسلمان، مسیحی و با هر مذهبی که باشند، اگر کشوری مظلوم باشد و تروریست‌ها بخواهند بی گناهان را از پا در آورند و جامعه‌ای را به ناحق در اشغال خودشان در آورند ما در همه جا حامی مظلوم خواهیم بود. این قرار ما با دنیاست، قرار ما با ملت است، این را قانون اساسی و اسلام به ما می‌گوید.
امروز نظر دنیا نسبت به جمهوری اسلامی ایران با دیروز متفاوت است. اساس ندای ما ندای اعتدال و اسلام رحمانی در دنیاست. می‌خواهیم به همه دنیا بگوییم اسلام دین سلام است. وقتی به هم می‌رسیم با سلام آغاز می‌کنیم. سلام سلم است. سلام صلح است. سلام سلامتی است. سلام رابطه انسانی است و ما با سلام شروع می‌کنیم. همه کارهای ما با چه شروع می‌شود؟ با بسم الله، کلام الله، الرحمن الرحیم. ما همه کارمان را با رحمت، با رضایت حق و رحیم بودن حق شروع می‌کنیم؛ آن پروردگار بزرگ ما که همه خلقت از اوست و ما به عنوان مربوب او هستیم و او رب همه ماست. اساس این دین بر این مبناست: و ما ارسلناک الا رحمة للعالمین.
پیامبر ما نیز پیامبر رحمت و نیکی بود. آن روزی که پیامبر در مدینه غریب بود و تازه به مدینه آمده بود با همه گروه‌ها، افکار و ادیان همزیستی داشت. پیامبر با یهودی‌ها و مسیحی‌های مکه و حتی آنهایی که اعتقادات درستی نداشتند رفتار خوبی داشت. آن روزی که پیامبر در اوج قدرت قرار گرفت یعنی سال‌های پایانی دوران حکومت و رسالت پیامبر، باز هم همان گونه رفتار می‌کرد، با همان رحمت و همان محبت. پیامبر هیچ وقت تصمیم نگرفت که حالا که من قوی و قدرتمند هستیم، زور و امکانات و سرباز مسلمان دارم، یهودی‌ها و مسیحی‌ها را دور بریزم.
بسیار مهم است که در شهر مدینه همه احساس امنیت می‌کردند؛ همه افکار و مذاهب، حتی خارجی‌ها، حتی اگر عده‌ای از دیار دیگری می‌آمدند. از روم، ایران و یمن می‌آمدند و همه در مدینه احساس امنیت می‌کردند. هیچ کس در مدینه ترور نمی‌شد. هیچ کس در مدینه کتک نمی‌خورد. این بسیار مهم است.
اسلام دین همزیستی و مسالمت است. دین سلام و سلم است. دین صلح است. اسلام دین جنگ نیست. دروغ می‌گویند که اسلام با برق شمشیر پیش رفته است. آیا در گیلان، مازندران و همه این سواحل دریای زیبای خزر شمشیر آمد؟ اینجا اصلاً شمشیری نبود. سربازی اینجا نیامد. مردم خود مسلمان و عاشق اهل بیت شدند. این مناطق شمالی پناه امام‌زادگان بودند. از مدینه و جاهای دیگر می‌آمدند و پناه‌شان اینجا بود. مردم عاشق و علاقه‌مند از ابتدا با اختیار، اراده و فهم خود بهترین دین و راه را برگزیده و انتخاب کردند.
همه ما تلاش می‌کنیم این پرده کنار رود و مردم دنیا واقعیت مردم و فرهنگ غنی ایران را ببینند. هیچ گردشگری نیست که از خارج ایران وارد شود و برگردد و با خاطره بد برود. همین الان این همه توریست می‌آیند و می‌روند، اکنون تعداد گردشگران ما در مدت یک سال و نیم بیش از دو برابر شده است و همه با خاطره‌ای خوش برمی‌گردند. حتی سیاسیون دنیا؛ وزیر خارجه، نماینده مجلس و هر که از خارج وارد ایران می‌شود و برمی‌گردد، گاهی در برخی از ملاقات‌ها می‌گویند ما تعجب کردیم که ایران را چگونه معرفی کرده بودند، ایران جامعه‌ای امن و سالم با مردمی مهربان است و این برای ما بسیار افتخار است.
در ماجرای هسته‌ای و امثال آن، همان پرده باعث شد که واقعیت را به گونه دیگری ببینید. حال بعضی از آنهایی که می‌گویند ما نگرانی داریم، راست می‌گویند و برخی نیز بهانه‌جویی می‌کنند. آیا ما واقعاً به دنبال سلاح هستیم و می‌خواهیم بمب بسازیم؟ عقل هم چیز شریفی است. اگر می‌خواستیم بمب بسازیم چرا عضو NPT شدیم؟ اگر می‌خواستیم بمب بسازیم چرا عضو پادمان شدیم؟ اگر می‌خواستیم بمب بسازیم چرا عضو پروتکل شدیم؟
ما پروتکل را امضا کردیم. آنها تخلف کردند، ما هم رها کردیم و کنار گذاشتیم. ما 1/3 و پروتکل را در این کشور اجرایی کردیم ولی آنها تخلف کردند. اگر کشوری به دنبال سلاح اتمی است، آیا اجازه می‌دهد که این همه بازرسی انجام گیرد؟ شما ببینید که در این ده دوازده سال چند هزار بازرسی انجام گرفته است. درمورد همه جاهایی که بازرسی کردند چه گفتند؟ آیا گفتند که در جایی بمب بوده است ؟ آژانس بعد از بازرسی‌ها در نهایت چه گفت؟
زمانی آژانس اصرار می‌کرد جاهایی در اطراف تهران را ببیند – این مورد مربوط به اوایل سال 1382 است – ما می‌گفتیم برای چه می‌خواهید ببینید؟ آنها هم چیزی نمی‌گفتند. بعد متوجه شدیم گروهک‌ها و بعضی از کشورهای معاند گزارش‌هایی را به آژانس داده‌اند که در اینجا بمب ساخته می‌شود. گفتیم اگر اینجا را ببینید اطمینان می‌کنید که دیگر هیچ خبری نیست؟ گفتند بسیار مهم است که اینجا را ببینیم. در محلی در اطراف تهران یک کارگاه سماور سازی بود. رفتند و همان اول که وارد شدند دچار حیرت شدند و برگشتند و گفتند کافی است.
یک مشت تهمت، دروغ، حرف‌های ناروا و نابجا بود. به نظر من نیازی نیست که دولت در سیاست خارجی کاری انجام دهد. دولت اگر کاری کند که دنیا با واقعیت این ملت بزرگ و فهیم و فرهنگ بلند ایران زمین آشنا شود، همین کافی است.
اشاره شد به گیلان و سابقه تمدنی آن. همین‌طور است، شما می‌بینید که آغاز تاریخ تجدد در ایران با تاریخ مطبوعه و مطبوعات در گیلان همزمان است. مردمی علم دوست و اهل دانش بوده‌اند. در هر کجا که گیلانی‌ها را دیده‌ایم، در دانشگاه یا حوزه، اهل فهم، با استعداد، درسخوان و تلاشگر بوده‌اند. این همه اندیشمند و دانشمند از این سرزمین برخاسته‌اند.
این مردم عزیز همیشه فداکار بوده‌اند. دفاع مقدس یکی از نمونه‌هاست. دیدید که این مردم در دفاع مقدس چه کار کردند، در صحنه حضور پیدا کردند و چطور تلاش و فداکاری کردند.
یکی از اهداف ما در بحث سیاست خارجی است و ان‌شاءالله این راه را در حد توان با کمک همه به پیش خواهیم برد.
ما هر قدمی‌که تا کنون برداشته‌ایم با حمایت قوای دیگر، مجلس، قوه قضاییه، همه نیروها و قدرت‌های داخل کشور، نیروهای مسلح و غیرمسلح بوده و همه جا رهبری حمایت و پشتیبانی کرده‌اند. دولت و دستگاه اجرایی نمی‌تواند به تنهایی مسائل اساسی کشور و از جمله سیاست خارجی را به هدف برساند. کمک همه نیاز است و الحمدالله این انسجام، هماهنگی و همفکری تا امروز بوده و ان‌شاءالله تا پایان نیز خواهد بود.
مسئله دوم که امسال (1394) به دنبال آن هستیم در بخش اقتصادی است. در بخش اقتصادی اساس کار ما رسیدن به رونق اقتصادی است.
اولاً من این نکته را خدمت شما عرض کنم که کارها باید بر مبنای حضور مردم در صحنه‌ها باشد. امکان اینکه دولت بتواند معضلات اقتصادی جامعه را حل و فصل کند نیست.
در جلسه اخیر شورای عالی انقلاب فرهنگی – بعضی از مسئولینی که در این جلسه هستند، در آن جلسه هم بودند – یک سازمان مردم نهاد NGO در زمینه طلاق در استان خراسان رضوی کاری کرده که دولتی هم نیست، یک جمع غیر دولتی که دفتر کوچکی داشتند هم کار تحقیقی کرده و هم در عرصه میدانی کار کرده و نتیجه تحقیق در شورای عالی انقلاب فرهنگی ارائه شده؛ یعنی یک سازمان مردم نهاد کوچک به مراتب بیش از ده‌ها سازمان دولتی که از نظر جمعیت و بودجه ده‌ها برابر آنها هستند موفق‌تر بود.
همه وزرا و مسئولین فرهنگی کشور هم در جلسه بودند و گوش می‌کردند. فردی در جلسه گفت بنیادی درست کنیم، که من گفتم می‌خواهیم همین یک کار خوب مردمی را هم از بین ببریم؟ کار مردمی را باید حمایت کنیم که خود مردم انجام دهند.
در بخش محیط زیست فکر می‌کنید که دولت به تنهایی قادر است مشکل محیط زیست را حل کند؟ باید همه مردم را به صحنه بیاوریم و سازمان‌های مردم نهاد بیایند. اگر می‌خواهیم از تالاب‌ها، محیط زیست، جنگل‌ها و مراتع، هوای سالم، رودخانه سالم، ساحل سالم و دریاچه سالم حفاظت کنیم چگونه امکان پذیر است؟ باید از مدرسه شروع کرده و آموزش دهیم. صدا و سیما، مطبوعات، رسانه‌ها و سازمان‌های مردم نهاد به صحنه بیایند و دولت هم باید به آنها کمک کند، نه اینکه آن را معضل کرده و یک کار دولتی درست کنیم. مگر می‌توانیم با کار دولتی پیش برویم؟
در انقلاب چگونه پیش رفتیم؟ مگر دستگاه دولتی بود؟ زمانی امام (ره) با ده بیست نفر از شاگردان خود تنها بود. زمانی تنها بود با چند هزار نفر در حوزه، زمانی تنها بود با صدها هزار نفر مردم. کم کم در سایه تلاش‌های مردم، علما، اندیشمندان و دانشگاهیان به کجا رسیدیم؟ به جایی رسیدیم که سراسر ایران شد ندای امام (ره). آِیا با دستگاه دولتی می‌توانستیم این کار را بکنیم؟
در دفاع مقدس همه نیروهای مسلح ما کار کردند، اما اگر بسیج و نیروهای مردمی نبودند آیا واقعاً می‌توانستیم بایستیم؟ نیروهای مسلح بار سنگینی بر دوش داشتند، اما من این نکته را قبلاً هم گفته‌ام، در همه جای دنیا در جنگ نیروی مسلح نوک پیکان است و مردم کمک می‌کنند، ولی در دفاع مقدس در اکثر جاها تقریباَ برعکس بود، نوک پیکان نیروهای مردمی و بسیج بودند و نیروهای مسلح به مردم کمک می‌کردند و این خیلی مهم است. ما باید از مردم استفاده کنیم، البته باید مشکلات را از پیش پای مردم برداریم.
یک مانع بزرگ در حرکت مردم خود دولت است. دولت یکی از موانع بزرگ است در حالی که دولت باید بیشترین کمک را انجام دهد. اولاً دولت جاهایی که چسبیده است را رها نمی‌کند. من به عنوان رئیس دولت این را به شما می‌گویم. یک دستگاه دولتی که یک بنگاه اقتصادی را در اختیار دارد وقتی می‌خواهید آن را از دستش بگیرید، حاضر است جان خود را فدا کند ولی آن بنگاه را رها نکند. دو دستی چسبیده است و رها نمی‌کند.
کار بزرگی باید در این مملکت صورت بگیرد. اکنون هم هر جای دولتی را خصوصی کرده‌ایم در اصل به شکل دیگری باز دولتی شده است. در واقع دولتی خاص را به دولتی عام تبدیل کرده‌ایم و در اختیار مردم قرار نمی‌دهیم. همه باید قبول کنیم که کار را باید به مردم بسپاریم و ما باید نظارت کنیم، این مانع اول است.
مانع دوم مقررات است. این واژه دولت که گفته شد به معنی عام کلمه است؛ حال چه قانونی که مجلس می‌گذراند و چه مقرراتی که ما در دولت وضع می‌کنیم؛ فرقی ندارد. باید مقررات‌زدایی کنیم. یک نفر که برای کسب و کار، بنگاه اقتصادی و فعالیت اقتصادی مجوز می‌خواهد، ببینید چقدر پیچ و خم وجود دارد؛ اگر می‌خواهیم فساد از بین برود، با شعار، زندان و دستگیری دو نفر، فساد از بین نمی‌رود، باید راه فساد را ببندیم. باید ارتباط مردم با کارمند دولت را به حداقل کاهش دهیم.
به طور مثال وقتی کسی مجوز ساختمان یا بنگاه اقتصادی می‌خواهد، اگر طوری عمل کردید که لازم باشد این فرد با چهل میز و اتاق سر و کار داشته باشد، این فساد را هم به دنبال خواهد داشت. چهل میز است و چهل روز باید وقتش تلف شود، در صورتی که این فرد می‌خواهد در چهار روز این کار را تمام کند. خود این فرد به دنبال فساد می‌رود. خود کارمند به دنبال فساد می‌رود. برای اینکه فساد را برداریم باید این مقررات را برداریم.
اگر شما رابطه مردم با ادارات را حتی‌الامکان اینترنتی کردید، فساد کاهش می‌یابد. طبق گزارشی که اکنون به من داده‌اند در استان گیلان در سال 1393، 880 روستا به اینترنت متصل شده‌اند و تا پایان سال 1394 تمام روستاهای استان گیلان دارای ارتباط تلفنی و اینترنتی خواهند شد. این به نظر من خیلی مهم است و مبارزه با فساد است.
دولت باید الکترونیک شود و مردم بدون تماس حضوری ارتباطات را ایجاد کنند. در بخش سلامت این‌گونه است، در دانشگاه، ارتباط بین معلم و دانش‌آموز هم همین‌طور است. هرجا که می‌توانیم از این طریق حل کنیم. نوشته‌اند که پهنای باند استان در این مدت 5/4 برابر شده است که بسیار مهم است که حجم سرمایه‌گذاری در این زمینه در سال 1393 هفتصد میلیارد تومان بوده است و حرکت بسیار مهمی است.
ما باید فساد را از بین ببریم، مقررات را کم و شفاف کنیم. اطلاعات باید شفاف و در اختیار همه قرار گیرد. اگر می‌خواهیم یک برنامه اقتصادی اجرا کنیم باید همه بدانند. شفافیت جلوی فساد را می‌گیرد. دادگاه و دستگیری و این گونه موارد برای مراحل آخر است. مراحل اولیه این است که از لحاظ قانون و مقررات بتوانیم راه را باز کنیم.
اگر می‌خواهیم اقتصادمان حرکت کند، باید فضای خارجی را هم آماده کنیم. مثلاً همین استان گیلان استانی مرزی است و این همه همسایه در دریای خزر دارید و از طریق بنادر حداقل با چهار کشور مرتبط هستید؛ کشورهای ساحلی دریای خزر خیلی مهم است، شما منطقه آزاد بندر انزلی را دارید که امروز قول دادند تا اوایل سال آینده لااقل 4 اسکله آن فعال شود و 22 پست اسکله در بندر کاسپین ایجاد می‌شود، کار بزرگی است و تحرک بزرگی ایجاد می‌شود. ما باید از این مطنقه استفاده کنیم. اگر بتوانیم محصولاتی تولید و به همین منطقه و کشورهای ساحلی صادر کنیم، آن وقت گیلان باید بیکار داشته باشد؟
برخی از دوستان به دانشگاه اشاره کردند، ما باید کاری کنیم دانشگاه‌های دولتی روی پای خودشان بایستند. مگر در دنیا دانشگاه از دولت بودجه می‌گیرد؟ شما در کشور‌های توسعه یافته یک مورد پیدا کنید که دانشگاه از دولت پول بگیرد. دانشگاه باید با پروژه‌های علمی و صنعتی اداره شود، باید تحقیقاتش را بفروشد، به کارخانه و بنگاه اقتصادی و اجتماعی متصل باشد. الان دانشگاه یک گوشه درس می‌دهد و در جایی دیگر کارخانه‌ای کار می‌کند و هیچ رابطه‌ای با هم ندارند. این چه دانشگاهی است؟ ما هم دانشجو جذب می‌کنیم لیسانس یا مدارج بعدی را می‌گیرد تازه می‌شود اول گرفتاری و بیکاری، چون دانشگاه ما به اقتصاد کشور وصل نیست.
تا دانشگاه به اقتصاد وصل نشود درست نمی‌شود. بیاییم در این زمینه مسیر درستی را انتخاب کنیم. شما می‌بینید دانشگاه بزرگی مانند شریف که در منطقه و دنیا هم نامدار است، اطراف آن چه مغازه‌هایی دایر است؛ مکانیکی، ساندویچ فروشی و... معلوم است این دانشگاه با اقتصاد ارتباط ندارد. اطراف این دانشگاه باید همه کارخانه‌ها و مؤسسات اقتصادی کشور نمایندگی داشته باشند و متصل باشند. وقتی ما این مسیر نادرست را انتخاب می‌کنیم به جایی نمی‌رسیم هرچند هم داشتگاه و دانشجو اضافه کنیم.
در منطقه خودمان کشورهایی وجود دارد که بودجه سالانه دولتی آنها توسط مردم تأمین می‌شود، آن وقت ما بخواهیم بودجه را توسط دولت اداره کنیم این راه نادرست است. یک راه این است که فضا را باز کنیم. تلاش ما این بود که با همسایگانمان ارتباطمان را نزدیکتر کنیم. لااقل با کشورهای اطراف یعنی آذربایجان، روسیه، قزاقستان و ترکمنستان، حتماً در این یک و سال روابط به مراتب نزدیک‌تر شد. اینکه شما می‌گویید شغل درست کنیم همین یعنی شغل، یعنی دولت باید فضا را آماده کند و مقررات‌زدایی کند، آن وقت مردم از این فضا استفاده کنند.
در جلسه اقتصادی دیروز تعداد زیادی از کارآفرینان از کشورهای اروپا، کانادا و کشورهای جنوبی خلیج فارس به اینجا آمده بودند. ما باید بتوانیم آنها را جذب کنیم. در محیط امن و زیبای گیلان، خداوند به شما همه چیز داده است، استعداد، دریا و باران به شما داده، خدا همه نعمت را برای ما فراهم کرده و باید از این فضا استفاده کنیم.
شما بدانید کشور بدون جذب سرمایه پیشرفت نخواهد کرد، مطمئن باشید ما به دو چیز نیاز داریم، سرمایه و تکنولوژی. اگر این دو بیایند بقیه چیزها هم به دنبالشان می‌آیند و هماهنگ می‌شود. البته مدیریت کلان کشور هم باید درست باشد. امنیت هم باید کامل باشد، چون بدون امنیت، سرمایه و تکنولوژی نمی‌آید. منظور من از امنیت، جنگ و دعوا و امنیت نظامی و انتظامی نیست، بلکه امنیت اقتصادی و فرهنگی نیز هست. اگر بنا باشد هر روز برای زندگی و راه رفتن مردم قانون درست کنیم، همه فرار می‌کنند و نمی‌توانیم همین‌هایی که هستند را هم نگه داریم. مردم باید احساس امنیت بکنند؛ یعنی بدانند این قانون قانون با ثباتی است. اگر بخواهیم هر روز قوانین اقتصادی را عوض کنیم معلوم است که نمی‌مانند و سرمایه گذاری نمی‌کنند.
ما در اقتصادی کلان باید علامت درست به دنیا بدهیم. اگر هر سال 10درصد تورم بالا برود، هر روز قیمت ارز بالا و پایین شود، چه کسی می‌آید سرمایه‌گذاری کند؟ ما باید محیط امن و آرام به وجود بیاوریم که بدانند نوسان سکه و طلا و ارزها قابل قبول است. در همه دنیا قیمت ارز‌ سالانه درصدی بالا و پایین دارد، ما هم باید با دنیا همسان باشیم. اگر بنا باشد شب که خوابیدید، فردایش طلا ده برابر و ارز سه برابر شد، چگونه سرمایه گذاری می‌کنید؟
ما باید تلاش کنیم برای سرمایه شرایط امن درست کنیم، در این صورت سرمایه خودش می‌آید و این آهوی سرمایه فرار نمی‌کند. برای این کار همه باید دست به دست هم بدهیم. البته در این زمینه بانک‌ها بسیار نقش دارند و دیروز هم این نکته را گفتم و ان‌شاءالله آن را دنبال می‌کنیم. دیروز در رشت این را به عنوان عزم دولت اعلام کردم و گفتم سود تسهیلات بانکی باید پایین بیاید. نمی‌شود ما تورم را از42درصد به 15درصد برسانیم آن وقت نرخ سود بانکی همچنان ثابت بماند.
امسال ان‌شاءالله همه دست به دست هم بدهیم، دولت، مجلس، همه نهادها و مردم تلاش کنیم رونق ایجاد کنیم. ما از رکود خارج شدیم، هرچند نمایندگان مجلس هنوز لایحه رکود را به ما پس نداده‌اند. شورای نگهبان هم همین‌طور، ما مجموعه مجلس و شورای نگهبان را قوه مقننه می‌دانیم، به هر حال هنوز به دست ما نرسیده است. البته نمی‌خواهم بگویم شما مقصرید، می‌خواهم بگویم ببینید در مسئله مهم رکود از کی لایحه دادیم خدمت شما، از مرداد و پارسال و الان اواخر فروردین سال 94 هستیم و هنوز به دست ما نرسیده است. تازه تا دست ما برسد، ابلاغ کنیم، آیین نامه بنویسیم و شروع به اجرا کند، طول می‌کشد. می‌خواهم بگویم همه باید سرعت عمل به خرج دهیم و شرایط را به وضعیتی که به نفع همه خواهد بود ببریم. ان‌شاءالله ما این مسیر را ادامه می‌دهیم و به مقصد برسیم.
راجع به بحث ابریشم نوشتند که دولت چه اقداماتی کرده و خواهد کرد؟ فرصت‌هایی که اینجا وجود دارد اعم از محصولات مختلف، بحث آبزیان و گردشگری، فرصت‌های بسیار خوبی است. این همه جمعیتی که می‌آیند وارد گیلان می‌شوند در طول سال، خیلی مهم است و برای این استان یک فرصت استثنایی است که باید از آن استفاده کنیم.
همان‌طور که گفتند باید میراث‌های فرهنگی را حفظ کنیم. دیروز هم در جلسه برگزیدگان استان، یکی از عزیزان مطرح کرد که برخی از ساختمان‌های تاریخی حراست شوند. اینجا باید میراث فرهنگی هم این نکته را توجه کنند؛ نرویم برای ساختمان قدیمی هزینه کنیم و درش را ببندیم یک نگهبان هم بگذاریم حقوق بدهیم برای اینکه سالانه هزار نفر بازدید کننده داشته باشد، باید حتی الامکان برای چنین ساختمانی تعریف کاربری کنیم و این را هم به بخش خصوصی بسپاریم. در دنیا این‌گونه است، یک ساختمان تاریخی است ولی در عین حال رستوران یا هتل یا بانک است. بنابراین، باید ساختمان‌های تاریخی را درست تعریف کنیم، واگذار کنیم که حتی برایمان درآمدزایی هم داشته باشد. حالا یک وقتی ساختمانی ویژه است و نمی‌توانیم غیر از گردشگری برای کار دیگری استفاده کنیم. مگر همه مساجد ما در شیراز و اصفهان که آثار تاریخی هستند در آنها را بسته‌ایم؟ آنجا نماز می‌خوانیم، گردشگر هم می‌آید کار خودش را می‌کند؛ در همه جا باید همین کار را بکنیم. باید از میراث فرهنگی مان به خوبی حراست کنیم. منتها وقتی به دستگاه دولتی می‌دهیم دنبال بودجه است، می‌گوید ردیف بده، پول کم دادی، می‌خواهد کارمند استخدام کند. نه خیر، باید این ساختمان را به یک فرد یا شرکت واگذار کنیم و قرار داد ببندیم منتها استفاده و کاربری آن را دقیق تعریف کنیم که حفاظت شود و از بین نرود.
من عرضم را خلاصه کنم؛ ان‌شاءالله سال جدید سال تلاش همه ما برای حرکت اقتصادی باشد و در یک چنین حرکت اقتصادی هم ان‌شاءالله نشاط، درآمد، رفاه و اشتغال می‌آید. بزرگ‌ترین معضل ما در کشور الان موضوع بیکاری است، باید به بحث اشتغال بسیار اهمیت بدهیم و تلاش کنیم.
من می‌خواهم بار دیگر از همه مردم استان گیلان تشکر کنم و از شهرستان‌هایی که فرصت نکردم خدمت مردم برسم عذرخواهی کنم، اما وزرا و معاونین به همه شهرستان‌ها سر زدند و مطالب آنها را شنیدند و نکات مورد نظر را گفتند. امیدواریم خداوند به همه ما توفیق دهد خادمان خوبی برای ملت و کشور خودمان و دین مبین اسلام و فرهنگ ایرانی باشیم، ان‌شاءالله.
والسلام علیکم و رحمة الله.

92007
ارسال نظر

  1. مخاطبان و فرهیختگان گرامی؛ نظرات حاوی مطالب توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.