نشست با مدیران رسانه‌های امریکا

تفاوت دیدار امروز با سال گذشته / پیش بینی گسترش افراط و خشونت در سال گذشته / راهبردها و شیو‌های مبارزه با تروریسم / مقررات و قواعد بمباران کشورها / عدم برنامه برای دیدار با اوباما / کمک ایران به کشورهای منطقه برای مبارزه با تروریسم / بمباران سوریه توسط آمریکا به ضرر امنیت و ثبات این کشور / جلوگیری از اقدامات گروه‌های تروریستی علیه مردم / نفوذ گسترده تروریست‌‌ها در شبکه‌های اجتماعی / ضرورت گرم شدن روابط ایران و عربستان / اراده جدی ایران برای حل مسئله هسته ای / احتمال جدی برای رسیدن به توافق / توافق به نفع منطقه و جهان / دستگیری جیسون رضائیان / غیرقابل تحمل بودن وحشی گری‌های داعش / تناقض حمایت از گروه‌های تروریستی برا سرکوب حکومت سوریه / ایران، موثر ترین دولت در مبارزه با داعش / سابقه طولانی ایران در مبارزه با تروریسم / کمک ایران به عراق با درخواست دولت و مردم عراق / نقش موثر ایران در عدم سقوط بغداد به دست داعش / ضرورت رهبری ائتلاف ضد داعشی به دست کشور‌های منطقه / بازداشت جیسون رضائیان / اهمیت و رعایت قانون و عدالت نسبت به همه زندانیان / زندانیان ایرانی در آمریکا / صدور حکم در مورد زندانیان پس از طی روند تحقیق و بازپرسی و... / سابقه مذاکرات هسته‌ای ایران / جدی تر شدن مذاکرات در یک سال گذشته / حل مسائل در صورت به رسمیت سناختن حقوق هسته‌ای ایران / جای نداشتن سلاح‌های کشتار جمعی در برنامه هسته‌ای ایران / مسائل مورد اختلاف در مذاکرات هسته‌ای / تاثیرات مثبت هسته‌ای برای جهان / تاثیر توافق هسته‌ای بر آینده روابط ایران و امریکا / غلط بودن راه تحریم / عدم تاثیر تحریم بر مسیر ملت ایران / ضرر بیشتر تحریم‌‌ها برای آمریکا / تاثیر مثبت تحریم‌‌ها برای ایران / عدم اهمیت تصمیمات کنگره برای ایران / جلوه‌های ضد بشری تحریم / تاکید آزانس بر صلح آمیز بودن فعالیت‌های ایران / تحریم‌‌ها علیه ایران، بر مبنای توهم / مقابله با تروریسم، جایگزین موضوع هسته‌ای برای همکاری / توافق هسته ای، زمینه ای برای توسعه همکاری ما با آمریکا / از نظر داشتن احتمال عدم نیل به توافق / مخالفان نوافق در ایران و آمریکا / ضرورت مبارزه با تروریسم در سوریه با مشارکت دولت مرکزی / اولیت اول در سوریه، از بین بردن تروریسم / عدم امکان مقابله با دولت مرکزی سوریه و تروریسم به طور همزمان / روند مستمر کاهش تورم / ثبات و آرامش در بازار ایران / حرکت به سمت رشد مثبت اقتصادی / تلاش برای فعال شدن بخش خصوصی

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و نبینا محمد و آله الطاهرین و صحبه المنتجبین

از اینکه امسال هم فرصتی پیش آمد تا با مدیران رده بالای رسانه‌های مهم، دیدار و گفتگو داشته باشیم، بسیار خوشحالم.

شاید تفاوت دیدار امسال با سال گذشته در این باشد که در سال گذشته در خصوص مهم‌ترین خطری که منطقه خاورمیانه و دیگر مناطق را تهدید کرد، بحث و گفتگو می‌کردیم. وقتی من در سخنرانی سازمان ملل مطرح کردم که افراطی‌گری و خشونت بزرگ‌ترین خطری است که دنیا را تهدید می‌کند و ما باید به سوی جهان عاری از خشونت و افراطی‌گری برویم، شاید این موضوع برای همه خیلی واضح و ملموس نبود. فکر می‌کنم امسال در این مسئله تردید نداشته باشیم که تروریسم، خشونت و افراط یک خطر جدی برای همه ما از جمله منطقه حساس خاورمیانه، اروپا، امریکا، آسیا و همه جا می‌باشد و امروز در این مسئله تردیدی وجود ندارد.

اما امسال موضوع دیگری مطرح است و آن اینکه چگونه باید با تروریسم مبارزه کرد؟ چه کسانی می‌توانند این کار را انجام دهند؟ و با چه شرایطی می‌توانند انجام دهند؟ آیا کشورها بدون همکاری و هماهنگی می‌توانند این کار را انجام دهند؟ آیا این موضوع به یک ائتلاف نیاز دارد؟ اگر نیاز به ائتلاف دارد، چه کسی می‌تواند آن را رهبری کند؟ و چه کسی برای رهبری ائتلاف صلاحیت دارد؟ ما چگونه باید به هدف مهم یعنی جهان عاری از خشونت و ترور دست پیدا کنیم؟ ریشه‌های این مسئله کجاست؟ آیا بدون شناخت ریشه‌ها، حل این مسئله امکان‌پذیر است؟ آیا بدون اینکه منطقه خاورمیانه را به خوبی بشناسیم، می‌توانیم با تروریسم مبارزه کنیم؟

شاید سئوال جدی امسال این باشد که چگونه باید از این معضل عبور کنیم؟ و چگونه می‌توانیم انسان‌ها را از وحشت و از زندگی ناامن جدا سازیم؟ من در این جلسه آماده‌ام تا از سؤالات و نظرات شما استفاده کنم.

شبکه NBC:

نظر شما در خصوص بمباران روز گذشته سوریه توسط نیروهای ائتلاف که تعدادی از کشورهای عرب سنی هم جزو آن هستند چیست؟ فکر می‌کنید آیا توجیه قانونی برای اقدامات ائتلاف به رهبری امریکا وجود دارد؟ آیا احتمال دارد جناب‌عالی بعد از گفتگوی تلفنی سال گذشته، امسال دیداری با آقای اوباما داشته باشید؟ آیا ایران مایل است تا علیه داعش همکاری داشته باشد؟

رئیس‌جمهور:

بمباران در یک کشور مقررات قانونی دارد و باید در چارچوب مصوبات شورای امنیت سازمان ملل باشد؛ یا اگر [در این چارچوب] نیست، باید از مسئولین و نمایندگان قانونی کشوری که مورد هدف بمباران قرار می‌گیرند، رسماً درخواست کرده باشند. بمباران توسط یک یا چند کشور یا یک ائتلاف پشتوانه حقوقی و قانونی ندارد. مخصوصاً اگر با اجازه آن کشور نباشد، می‌توانیم آن را یک نوع تجاوز تلقی نماییم.

در خصوص دیدار با آقای اوباما هم باید بگویم که هیچ برنامه‌ای در خصوص این موضوع طراحی نشده است و بنابراین دیداری صورت نخواهد گرفت. اگر هر زمانی بنا باشد دیداری در سطح دو رئیس‌جمهور انجام گیرد، باید مقدمات آن از هفته‌ها پیش مورد بحث و بررسی و توافق قرار گیرد. بنابراین چون برنامه‌ریزی قبلی انجام نشده است، از نظر من این دیدار منتفی خواهد بود.

در خصوص همکاری باید عرض کنم که هرگاه هر کشوری در منطقه مورد حمله تروریست‌ها قرار گیرد و از ما درخواست کمک کند، ما در مبارزه با تروریسم به آن کشور کمک خواهیم کرد. شاید اولین کشوری بودیم که به دولت عراق کمک کردیم تا در برابر تروریست‌ها ایستادگی کند و اگر کمک ایران و حضور مردم عراق با تمام توان در صحنه نبود احتمال اینکه شهرهای بسیار بزرگ عراق حتی بغداد در معرض خطر قرار بگیرد وجود داشت. بنابراین هیچ همکاری بین ما و امریکا وجود ندارد. اما در عین حال ما در مبارزه با تروریسم جدی هستیم.

گزارشگر:

جناب آقای رئیس‌جمهور اگر فکر می‌کنید که عملیات رهبری شده توسط امریکا علیه داعش زمینه قانونی و محکمی ندارد، پس چه نوع اقدامی باید برای مقابله با این گروه تروریستی انجام گیرد؟

رئیس‌جمهور:

البته پاسخ من در خصوص بمباران سوریه بود، ولی در مورد عراق احتمالاً بین دولت قانونی عراق و امریکا مذاکراتی وجود دارد و هماهنگی‌هایی انجام شده است. بنابراین موضوع عراق از این نظر می‌تواند با سوریه متفاوت باشد. چون علی‌الظاهر کشوری که مرکزیت و دولت قانونی یک کشور را نمی‌پذیرد و در فکر سرنگونی آن کشور مرکزی است، نمی‌تواند هم زمان ادعا کند که مبارزه و بمباران من حتماً به سود ثبات و امنیت آن کشور خواهد بود. نظر ما این است که هر کاری که صورت می‌پذیرد حتماً باید در چارچوب قانون باشد.

گزارشگر:

جناب آقای رئیس‌جمهور اهداف ایران در مبارزه با این دولت به اصطلاح اسلامی چیست؟ نگهداری و محدود کردن آنها در یک نقطه خاص یا نابودی کامل آنها؟ و تفاوت اهداف شما با اهداف ایالات متحده در چیست؟

رئیس‌جمهور:

اولاً ما نباید اجازه بدهیم که یک عده یا گروهی توان لازم را داشته باشد، یا اگر توان لازم را داشته، شرایط به گونه‌ای باشد که بتواند از توان خود علیه مردم بیگناه استفاده کند. این اساس هدف ماست. بنابراین باید با یک گروه تروریستی که از کشورهای مختلف جمع شده‌اند و به هر کاری دست می‌زنند - امروز اراده می‌کنند که این روستا یا آن شهر را تصرف کنند یا افراد بی‌گناه را سر ببرند و آنها را مورد اذیت و آزار قرار دهند - مبارزه قاطع انجام گیرد و سران آنها به دست عدالت سپرده شوند، باید افراد آنها به کشورهای مربوطه برگردانده شوند و در کشورهای متبوع خود مورد محاکمه قرار بگیرند و باید مرکزیت و ارتباطات آنها از بین برود.

تروریست‌ها در شبکه‌های اجتماعی دارای ارتباطات گسترده‌ای با یکدیگر هستند و متأسفانه از طریق این شبکه‌ها، بسیاری از جوانان ساده‌لوح را فریب داده و جذب می‌کنند. کاری هم که در شبکه‌های اجتماعی انجام می‌دهند نوعی تروریسم است؛ برای اینکه جوانان بی‌گناه را فریب داده و آنها را از پدر و مادرهای‌شان جدا می‌کنند، آنها را به کشورهای دیگر می‌برند و در آنجا هم یا کشته می‌شوند یا می‌کشند. پس آن کار هم جنایت است. به اعتقاد من تا پایان این راه همه کشورهایی که مصمم برای مبارزه با تروریسم هستند باید در چارچوب قانون کار خود را ادامه دهند.

گزارشگر:

جناب آقای رئیس‌جمهور صبح‌به‌خیر! خیلی خوشحالم که مجدداً جناب‌عالی را می‌بینم، اجازه بدهید در خصوص روابط بین ایران و عربستان صحبت کنم.

جناب آقای دکتر ظریف روز یکشنبه با آقای سعودالفیصل جلسه‌ای داشتند، آیا پیشرفتی برای کم کردن شکاف بین دو کشور حاصل شده است؟

در رابطه با مسئله هسته‌ای هم فکر می‌کنم که بین شما و طرف مقابل‌تان چندان فاصله‌ای نیست و اختلاف بر سر تعداد چند هزار سانتریفیوژ بیشتر نباشد، آیا ارزش دارد که به خاطر آن تعداد سانتریفیوژ مذاکرات را به خطر بیندازیم؟

فکر می‌کنید بازداشت آقای جیسون رضائیان و همسرشان به خاطر شرمنده کردن دولت تدبیر و امید انجام گرفت؟ آیا راهی وجود دارد که اینها آزاد شوند؟

رئیس‌جمهور:

عربستان کشور بسیار مهمی در منطقه ماست و ما معتقدیم که روابط کشورهای منطقه باید روابط بسیار خوبی باشد. شما می‌دانید که ما در طول یک سال گذشته روابط تقریباً بسیار صمیمی با همسایگان برقرار کرده‌ایم و بسیاری از رهبران کشورهای همسایه به تهران سفر کرده‌اند و من هم به تعدادی از این کشورها سفر کرده‌ام و قراردادهای جدید اقتصادی، سیاسی و فرهنگی منعقد کرده‌ایم.

به نظر من روابط ما با عربستان در حد انتظار دو ملت نیست و مقداری باید گرم‌تر شود. دلیل این امر هم شاید به دلیل اختلاف نظرهایی باشد که در خصوص منطقه داریم. مطمئن نیستم ولی فکر می‌کنم که عربستان در حال نزدیکی به ماست و این فاصله کمتر می‌شود.

شرایط منطقه به گونه‌ای است که عربستان حتماً باید فکر جدیدی داشته باشد و برنامه جدیدی پیش روی خود بگذارد. اگر این تصور من درست باشد، معنای آن این است که در ماه‌های آینده روابط ما با عربستان نزدیک‌تر خواهد شد.

مسئله هسته‌ای، مسئله بسیار مهمی است و در خصوص این مسئله سال‌ها بین ایران در ابتدا با سه کشور اروپایی و بعد هم که سه کشور دیگر به آنها اضافه شد (حالا 3+3 یا 1+5) مذاکرات ادامه پیدا کرد. از یک سال گذشته که دولت جدید روی کار آمده است، ما در خصوص مذاکرات جدی‌تر برخورد کرده و تصمیم و اراده‌مان را قاطع‌تر و روشن‌تر به طرف مقابل ارائه نموده و در چارچوب مذاکرات منطقی و کاملاً شفاف با طرف مقابل مذاکره کرده‌ایم. اولین دستاورد آن این بود که توانستیم به یک توافق کوتاه مدت دست پیدا کنیم که همان توافق اقدام مشترک در ژنو بود و بعد هم زمانی می‌خواستیم به توافق نهایی دست یابیم که نشد و در نتیجه مذاکرات را تمدید کردیم.

امروز تقریباً یک فرصت دو ماهه برای توافق پیش رو داریم. اما اختلاف نظرهایی بین دو طرف وجود دارد که تنها آن نکته‌ای نیست که جناب‌عالی فرمودید، مسائل دیگری هم هست که حداقل در نحوه اجرای آنها یا زمان‌بندی‌ها بین دو طرف اختلاف نظر وجود دارد.

به نظر من اگر اراده جدی بین دو طرف باشد که در طرف ایران حتماً هست، ما می‌توانیم در فاصله زمانی پیش رو به توافقاتی دست پیدا کنیم. می‌خواهم این جمله را بگویم که این هفته، هفته بسیار مهمی است. مذاکرات فعلی که تا پایان هفته بین دو طرف ادامه دارد روشن خواهد کرد که آیا قادر هستیم طی دو ماه آینده به توافق برسیم یا خیر. امیدوارم پاسخ آن مثبت باشد و ما بتوانیم به توافق نهایی دست پیدا کنیم.

فکر می‌کنم دو طرف به این نتیجه روشن رسیده‌اند که ادامه وضعیت موجود به نفع هیچ کس نیست و حل و فصل نهایی به نفع دو طرف، منطقه و جهان خواهد بود. بنابراین چرا کاری که به نفع همه است را انجام ندهیم؟ و گام‌های بلندی‌تری را برای رسیدن به آن برنداریم؟

اما اینکه خبرنگاری به همراه همسرشان به دلایل امنیتی یا غیرامنیتی در ایران دستگیر شده‌اند و مورد بازجویی و بررسی دستگاه قضایی ما هستند و آیا اینکه این کار علیه دولت من بوده است، من چنین تصوری ندارم که این برنامه‌ریزی علیه دولت من باشد.

البته خیلی طبیعی است که هر دولتی که در هر کشوری فعالیت می‌کند مخالفینی هم دارد و آنها ممکن است گاهی اوقات دست به کارهایی بزنند، اما در عین حال این دو نفر تحت بازجویی دستگاه قضایی ایران هستند و هنوز هم دستگاه قضایی به نتیجه روشنی که حداقل به من اطلاع بدهند نرسیده است و بنابراین کار بررسی و بازجویی در حال انجام است. من بسیار امیدوارم که رفتار دستگاه‌های قضایی ما نسبت به آنها در شرایط فعلی و آینده، بسیار دقیق و عادلانه و ان‌شاءالله قانونی باشد.

شبکه تلویزیونی P.B.S:

به دیدگاه شما در خصوص جنگ داعش با سوریه برگردیم. دولت عراق برای سرکوب داعش از دولت امریکا دعوت کرد. ولی رئیس‌جمهور سوریه آقای اسد از دولت امریکا و ائتلاف برای مبارزه با داعش دعوت نکردند، ولی شما فرمودید که این عمل در سوریه غیرقانونی بوده است.

به سؤال قبلی برگردیم. هدف چیست؟ آیا هدف این است که گروه داعش از عراق بیرون رانده شود و این به معنای آن است که آقای بشار اسد تمایل دارند که آنها در سوریه بمانند؟

رئیس‌جمهور:

سوریه هم حتماً می‌خواهد که از دست این گروه خلاص شود. به هر حال آنها موجوداتی در حال تحرک هستند و مرزهای سیاسی را خیلی نمی‌شناسند و از این کشور به آن کشور وارد می‌شوند و در هر کجا که هستند، مردم را مورد آزار قرار می‌دهند، قانون را زیر پا می‌گذارند و خودسری می‌کنند. فکر می‌کنند باید به آنچه آنها می‌فهمند عمل کنند و با زنان و کودکان و پیران و همه رفتار وحشیانه‌ای انجام می‌دهند و با زندگی و خانه‌های مردم رفتار زشتی دارند. این موضوع برای همه غیرقابل تحمل است و کشور سوریه بیشترین آزار را از اینها دیده است؛ چراکه اینها قبل از اینکه وارد عراق شوند، عمدتاً در ماه‌های اخیر در سوریه فعال بوده‌اند، گرچه در مقطعی قبلاً در عراق هم فعالیت می‌کردند.

سؤال این است که کشوری می‌گوید من در سوریه می‌خواهم با یک گروه تروریستی بجنگم و می‌خواهد یک گروه تروریستی مسلح دیگری هم علیه دولت مرکزی ایجاد کند؛ به نظر ما این رفتار کاملاً تناقض آمیز است. اگر کشوری بگوید من از لحاظ سیاسی به گروهی که مخالف آن کشور است کمک می‌کنم، این یک گونه تعبیر می‌شود. اما اگر کشوری بگوید عده‌ای را به کشوری می‌برم و آموزش نظامی می‌دهم و آنها را مسلح کرده و به داخل کشور می‌آورم تا دولت مرکزی را تضعیف کند یا از بین ببرد و همزمان با یک گروه تروریستی دیگری هم می‌جنگنم، من درست درک نمی‌کنم یعنی چه؟ این کار یک تناقض آشکار است و حتماً این اعمال قانونی نیست و من با تجربه‌ای که در منطقه دارم می‌گویم که این کار حتماً ناموفق خواهد بود.

رادیو ملی امریکا:

شما قبل از پرسش و پاسخ فرمودید که چگونه می‌توان با تروریست‌ها مبارزه کرد و چه کسانی بهتر می‌توانند این کار را انجام دهند و چه کسانی بهترین توانایی را دارند و می‌توانند رهبری ائتلاف را برعهده بگیرند. از سوی دیگر امریکا اعلام کرده است که ایران نقشی در مبارزه با داعش ندارد. بنابراین اهداف ایران در مبارزه با گروه داعش چیست؟

رئیس‌جمهور:

امریکایی‌ها در قضاوت خودشان آزاد هستند که چگونه قضاوت کنند. ولی مردم منطقه به خوبی می‌دانند که قوی‌ترین دولتی که تا امروز با تروریسم و تروریست‌ها مبارزه کرده و قربانی داده است، ایران است.

ایران سال‌هاست که قربانی تروریسم است و برخی از تروریست‌هایی که مردم ایران را کشتند و مسئولین کشور را مورد هدف قرار دادند، امروز آزادانه در برخی کشورهای غربی از جمله در امریکا مشغول فعالیت و تردد هستند. ایران همواره با تروریسم جنگیده، هم اکنون هم در حال مبارزه است. اگر درکشورهای دیگر هم حکومت قانونی آن کشور از ما درخواست کند، در آن کشورها هم علیه تروریسم مبارزه می‌کنیم و در حد توان و امکانی که در اختیار داریم کمک خواهیم کرد.

هم امریکایی‌ها و هم دیگران می‌دانند، آن کشوری که با کمک مردم نگذاشت حکومت قانونی بغداد سقوط کند ایران بود. شما می‌دانید که تروریست‌ها پشت دروازه بغداد بودند و امریکایی‌ها اعلام کردند که ما علیه آنها کاری انجام نخواهیم داد و بعد از مدتی اعلام کردند که ما فقط از سفارت و کنسولگری خودمان حراست می‌کنیم. این حرف‌ها زمانی بود که چند شهر بزرگ عراق سقوط کرده و بغداد هم در حال سقوط بود. اما ایران وارد عمل شد و به کمک دولت آقای مالکی رفت که در آن زمان نخست‌وزیر بود و از ما درخواست رسمی کرده بود. ما توانستیم با کمک مردم عراق که نقش اصلی داشتند و با کمک و فتوای علمای بزرگ کاری بکنیم که برخی از آن شهرها آزاد شده و از وجود تروریست‌ها پاکسازی شود و از بغداد به خوبی حراست و حفاظت شود.

بنابراین، اینکه امریکا چه ادعایی می‌کند مربوط به خودش است و اگر راجع به ایران و نقش ایران ادعایی می‌کند، به خوبی می‌داند که نقش ایران در مبارزه با تروریسم غیرقابل انکار است.

اما اینکه چه کسی باید رهبری ائتلاف را بر عهده بگیرد، به اعتقاد من استحقاق کشورهای منطقه برای رهبری به مراتب از کسانی که منطقه را نمی‌شناسند، بیشتر است. نکته دیگری که برای ما جای سؤال دارد این است آنهایی که در به وجود آوردن این گروه‌های تروریستی نقش داشتند و به آنها اسلحه و پول دادند و آنها را تشویق کردند و رسماً در رسانه‌های رسمی خودشان از این گروه‌های تروریستی تجلیل کردند، امروز چگونه می‌توانند ادعا بکنند که می‌خواهند با این گروه‌های تروریستی مبارزه کنند و اینها را عقب برانند؟ می‌توانیم باور کنیم؟ در ذهن ما خیلی نمی‌گنجد. نمی‌دانم که مردم چگونه می‌توانند این رفتارهای عجیب و غریب و متناقض را باور کنند.

روزنامه واشنگتن پست:

ابتدا از فرصت استفاده کرده و می‌خواهم خدمت شما عرض کنم که ما معتقدیم که حق آقای جیسون رضاییان و همسرشان است که آزاد شوند و می خواهم از دولت ایران درخواست کنم که آنها را آزاد کند و می‌خواهم از شما سؤال کنم چگونه برای دولت ایران قابل توجیه است که روزنامه‌نگاری که هم انسان خوب و هم روزنامه نگار خوبی است به مدت دو ماه در بازداشت به سر ببرد و مورد سؤال قرار بگیرد؟

رئیس‌جمهور:

من شخصاً نسبت به فردی که هم اکنون توسط دستگاه قضایی مورد بازجویی قرار می‌گیرد قضاوت ندارم. اما به هر حال تحت یک اتهام توسط دستگاه قضایی مورد بازجویی قرار گرفته‌اند. هنوز حکم نهایی صادر نشده است که بگوییم دستگاه قضایی چه نظری دارد یا حکم نهایی آنها چیست.

من شخصاً می‌خواهم که همیشه زندان‌های ما خالی باشد و برای تمام دولت‌ها این یک آرزوست که همیشه زندان‌های آنها خالی باشد. ولی به هر حال همواره افرادی در زندان‌ها وجود دارند. مهم این است که تلاش کنیم تا نسبت به همه قانون اجرا شود و بی‌عدالتی صورت نگیرد. این به عنوان وظیفة بنده است و رئیس‌جمهور باید پیگیری نماید که قانون اساسی در کشور به خوبی اجرا می‌شود و در جایی نقض نشود. هنوز دستگاه قضایی هم به یک نظر نهایی نسبت به این دو نفر نرسیده است که من بخواهم در خصوص آن صحبت کنم. امیدوارم مشکلی برای زندگی فردی آنها به وجود نیاید و در زندان سالم باشند و در چارچوب مقررات قانونی با آنها رفتار شود و از قانون تخطی نشود.

روزنامه واشنگتن پست:

چون خود من نویسنده واشنگتن پست هستم از شما سؤال می‌کنم که به چه جرمی جیسون را بازداشت کرده‌اند؟ زمانی که من در روزنامه نیوزویک بودم در خصوص مازیار بهاری نیز چنین مشکلی بود و برای ما روشن شد که تمام ارگان‌های ایران نمی‌دانستند چه چیز در حال رخ دادن است. شاید هم نمی‌توانستند نقشی داشته باشند. لذا مجدداً سؤال می‌کنم که ایشان به چه جرمی و با کدام اسناد بازداشت شده‌اند؟آیا شخص شما معتقدید که این جرم‌ها صحت دارند؟ چون هیچ کس نمی‌داند که به چه دلیلی ایشان بازداشت شده است و تا چه مدت آنجا خواهند ماند.

رئیس‌جمهور:

من خیلی واضح صحبت می‌کنم. افراد بسیار زیای در سراسر دنیا هستند که مورد سؤال ما هستند که اینها به چه جرمی دستگیر شده‌اند و تا چه زمانی بازداشت خواهند بود و قضاوت با آنها چگونه است؟ آیا قانون نسبت به آنها اجرا شده است یا نه؟ طبیعی است که این سؤالات در همه جا وجود دارد. ما هم تعدادی ایرانی داریم که مستقیماً توسط امریکایی‌ها زندانی شده‌اند یا به درخواست امریکایی‌ها در کشورهای دیگر زندانی هستند. ما هم از امریکا همین سؤالات را می‌پرسیم. اینها چرا زندانی هستند و دلیل آن چیست؟ آیا قانون اجرا می‌شود یا نه؟ این حق همه است که نسبت به اتباع خود سؤال کنند.

البته تا جایی که من خبر دارم این دو نفر دارای تابعیت ایرانی هستند. اما در عین حال اینکه می‌گویید جرم آنها چیست؟ شما می‌دانید که به لحاظ حقوقی وقتی فردی دستگیر می‌شود و دوران بازپرسی را می‌گذراند تنها کسی که مطلع هست فقط قاضی پرونده می‌باشد که به دقت پیگیری می‌کند، روزانه هم فرق می‌کند، امروز ممکن است حرفی باشد ولی فردا حرف دیگری پیش بیاید. امروز چیزی بگوید و فردا چیز دیگری بگوید. وقتی می‌توانیم قضاوت کنیم که پرونده از دادستانی تکمیل و به دادگاه برود و قاضی بررسی و حکم صادر کند. آن زمان معلوم می‌شود که جرم چه بوده است و باید چه کرد. من فکر می‌کنم مقداری برای قضاوت زود است.

روزنامه نیویورک تایمز:

گفتگوهای هسته‌ای روابط بین ایالات متحده و ایران را تغییر داده و جناب آقای دکتر ظریف و جان کری چند روز پیش مجدداً با یکدیگر دیدار کردند و این یک مسئله عادی شده است که تا دو سال پیش نبود. اگر این گفتگوها به اتمام برسند - که البته در ذهن بنده «اگر» بزرگی است - و نتیجه خوبی داشته باشد، از آن به بعد توسعه روابط ایران و امریکا را چگونه ارزیابی می‌کنید. شما صحبت از مدت زمان و اقدام کردید. می‌توانید مقداری صریح‌تر درباره نکاتی که هنوز فاصله ایجاد کرده، صحبت بفرمایید و در ضمن در خصوص رابطه بین امریکا و ایران در طول یکی دو سال آینده نظر خود را بیان نمایید.

رئیس‌جمهور:

همان‌طور که گفتم آغاز مذاکرات مربوط به سال 2003 می‌باشد و مذاکراتی طولانی است. سال‌ها با سه کشور اروپایی مذاکره می‌شد و سپس به آنها سه کشور دیگر هم اضافه شدند و مذاکرات ادامه پیدا کرد.

من معتقدم نوع مذاکرات ما در یک سال گذشته با سال‌های پیش متفاوت است. این مذاکرات با اراده‌ای قوی‌تر از سوی دو طرف و شفاف‌تر و دقیق‌تر و کارشناسی‌تر در حال انجام است. به همین دلیل هم به موفقیت‌های اولیه خود رسیده است. اما ما می‌دانیم که نام مذاکرات، مذاکرات برای دستیابی به توافق نهایی است. شاید اگر می‌خواستیم برای توافق یک ساله یا 6 ماهه مذاکره کنیم، زودتر نتیجه می‌گرفتیم. اما شایسته نبود که مرتب تکرار شود، لازم بود تا برای یک بار و همیشه این مسائل نهایی شود.

من در اینجا به صراحت اعلام می‌کنم، اگر هدف 1+5 این باشد که جمهوری اسلامی ایران همانند همه کشورهایی که عضو NPT بوده و دارای حقوقی هستند، حق استفاده از فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای را دارا باشد و تبعیضی در این حق قائل نشوند، حل و فصل بقیه مسائل ساده شود. به هر حال ایران کشوری است که به صراحت اعلام کرده که به دنبال سلاح کشتار جمعی نیست و امروز هم اعلام می‌کند و فردا هم به دنبال چنین چیزی نخواهد بود.

ما نه تنها به دنبال سلاح هسته‌ای نیستیم، بلکه به دنبال سلاح شیمیایی یا میکروبی هم نیستیم. لذا به کنوانسیون‌های مربوطه پیوسته‌ایم. ما می‌توانستیم بعد از انقلاب از NPT خارج شویم، ولی خارج نشدیم. در سال 2003 در ایران دو نظر وجود داشت، یک نظر این بود که به طور کامل از NPT خارج شویم. به دلیل اینکه NPT به غیر از زحمت چیزی برای ما ندارد. ولی در نهایت نظام جمهوری اسلامی ایران تصمیم گرفت که در داخل NPT باقی بماند و پادمان را اجرا کند و فعالیت آن کاملاً زیر نظر آژانس باشد. بنابراین راه ادامه دارد.

اینکه چه مسائلی مورد اختلاف است، باید گفت که مسائل مختلفی وجود دارد. اینکه تحریم شورای امنیت چگونه به طور کامل برطرف شود و چگونه تحریم‌های یک جانبه برداشته شود و فعالیت غنی‌سازی ایران چگونه ادامه داشته باشد، رآکتور آب سنگین اراک چگونه باشد و چه تغییراتی در آن ایجاد شود و صدها مسئله جزئی و کلی دیگری که در ضمن مذاکرات مورد بحث و بررسی مذاکره‌کنندگان قرار گرفته است. به نظر من اگر اراده جدی برای حل و فصل باشد، مسائل موجود قابل حل است. آن قدر پیچیده نیست که نتوان آنها را حل کرد و آن قدر هم ساده نیست که بشود در یک یا دو جلسه آن را تمام کرد.

بنابراین در مدت زمانی که پیش رو داریم، شاید این هفته برای تصمیم کلیات، هفته سرنوشت ساز و مهمی باشد و هفته‌های بعد هم برای تعیین زمان سایر مسایل و مقررات جزئی‌تر کافی باشد.

اما اینکه توافق نهایی چه تأثیری خواهد داشت، بسیار تأثیرگذار خواهد بود، در مسائل اقتصادی و همکاری‌های سیاسی بسیار تأثیر خواهد گذاشت. ما در مسائل جهانی می‌توانیم بسیار نزدیک‌تر و مطمئن‌تر با هم صحبت کنیم. سال گذشته در مذاکره تلفنی با آقای اوباما، در خصوص انواع همکاری‌ها با یکدیگر صحبت کردیم و در نهایت فکر می‌کنم هر دو به این نتیجه رسیدیم که قدم اول باید حل و فصل مسئله هسته‌ای باشد، تا راه را باز کند. طولانی شدن این مسئله و وجود افکار مختلف که در ایران بوده است و عدم اطمینان نسبت به تصمیمات غرب و امریکا به خاطر سوابق تاریخی در ایران، موجب شده تا امروز این مسئله به عنوان یک مانع در مقابل حرکت سریع کشورها برای همکاری در مسائل مهم قرار بگیرد.

اگر این مسئله حل شود، تردید ندارم که شرایط بین ایران و امریکا کاملاً متفاوت خواهد شد و همکاری ایران با 1+5 در مسائل مختلف منطقه‌ای و جهانی کاملاً جدید خواهد شد و من فکر می‌کنم همه از آن نفع خواهند برد. به همین دلیل ما نام مذاکرات و پایان آن را تحت عنوان تلاش برای برد- برد نامیده‌ایم.

روزنامه The Nation:

با توجه به سؤال قبلی در خصوص روابط آینده ایران و امریکا، مطمئناً می‌دانید که تعداد زیادی از اعضای کنگره امریکا و سنا تعهد به تحریم‌ها دارند و این در رابطه آینده بین امریکا و ایران نکته مهمی است. فکر می‌کنم برای اولین بار نیروی دریایی چین با پهلوگیری در یکی از بنادر جمهوری اسلامی ایران، تمرینات دریایی با ایران را در پیش خواهد داشت. آیا این برنامه‌ای است که ایران به عنوان یک روند عادی و دائمی در آینده دنبال خواهد کرد؟

رئیس‌جمهور:

اساساً راه تحریم را غلط و آن را دست نمی‌دانیم. تحریم یعنی چه؟ معنای آن چیست؟ هدف از تحریم چیست؟ تا به حال نتیجة تحریم چه شده است؟ قبل از مسئله هسته‌ای مدتی امریکایی‌ها ایران را مورد تحریم قرار داده بودند. این باعث شد که ایران با دیگران کار کند و نتیجه آن این شد تا فرصت‌های فعالیت دو جانبه ایران و امریکا از دست رفت و به جای امریکا دیگران آمدند و جایگزین شدند. هیچ وقت ارتباطات اقتصادی قطع نخواهد شد.

تحریم مسیر آب را منحرف می‌کند، اما نمی‌تواند مانع حرکت آب شود. حرکت آب ادامه پیدا می‌کند. تحریم باعث می‌شود که جویباری که سال‌هاست در یک مسیر درست حرکت می‌کند راه دیگری پیدا کند. البته ابتدا سخت است ولی بعد خود آب راه را باز می‌کند و رودخانه در یک مسیر جدیدی قرار می‌گیرد. امروز ما دیده‌ایم که تحریم چگونه است و آن را تجربه کرده‌ایم و خیلی راحت توانستیم جریان آب را در مسیرهای دیگری قرار بدهیم. ممکن است گاهی اوقات هم تونلی ایجاد شود و زحمت داشته باشد ولی به هر حال اگر لازم بود آن تونل را هم ایجاد می‌کنیم.

تحریم راه درستی نیست. به نظر من کسی باید بررسی کند که تحریم‌های امریکا علیه هر کشوری از جمله ایران تاکنون چقدر برای امریکا نفع داشته است و چقدر به نفع دیگران تمام شده است؟ من فکر می‌کنم خیلی از کشورها باید از کنگره امریکا و مسئولین دولت امریکا تشکر کنند و نامه تشکر برای آنها بنویسند، به دلیل اینکه اگر تحریم‌های آنها نبود، امروز وضع اقتصادی آنها به این اندازه خوب نبود. آنها وضع خیلی خوبی پیدا کرده‌اند و خیلی دلشان می‌‌خواهد که تحریم‌ها ادامه داشته باشد. ما باید فکر کنیم و ببینیم آیا این تحریم‌ها به نفع مردم امریکا و ایران است؟ به نفع کل جهان است؟

به هر حال ممکن است کنگره تصمیمی بگیرد، خودش می‌داند، من نمی‌خواهم درباره کنگره صحبتی داشته باشم. ممکن است هر پارلمانی در هر کشوری تصمیماتی در چارچوب قانون اساسی اتخاذ کند. آنچه من می‌خواهم بگویم این است که در تاریخ تحریم‌ها مورد بازبینی و بررسی قرار خواهد گرفت. تحریمی که برای مدتی بر داروی مردم اثر بد بگذارد، بر غذای مردم اثر بگذارد، کاری ضد بشری و بر خلاف مقررات حقوق بشر است.

به هر حال برای مدتی برخی از داروها و وسایل پزشکی در ایران نبود. البته امروز این گونه نیست و در این دولت راه‌های حل این مسئله تعیین شده است. اما در عین حال این کار انسانی نیست. مثلاً با استفاده از تحریم نگذاریم یک کشتی حامل گندم که برای تولید نان مردم یک کشور است وارد شود. البته به ظاهر نمی‌گوییم که گندم را تحریم کرده‌ایم، اما فعالیت‌های بانکی را تحریم می‌کنیم و اگر در دنیای امروز فعالیت‌های بانکی ممنوع شود، کار سخت می‌شود و لذا همان‌طور که گفتم شاید نیاز به حفر تونل برای جریان یافتن آب شود.

بنابراین، اساساً تحریم قابل قبول نیست. مخصوصاً اگر بر مبنای یک توهم باشد؛ چیزی که واقعیت ندارد و توهم خالص است. همین‌طور بگوییم که کشوری در حال ساخت بمب اتم است، در حالی که دستگاه مسئول یعنی IAEA (آژانس بین‌المللی انرژی اتمی) به صراحت اعلام کند که هیچ نشانه‌ای پیدا نکردم که فعالیت ایران انحراف داشته است. به هر حال مقام مسئول آژانس است و او به صراحت ده‌ها باراعلام کرده است که هیچ علامتی نیافته است که ایران در فعالیت هسته‌ای خود انحراف داشته است. با توهمات که نمی‌شود کشوری را تحریم کرد و غذا و داروی مردم را تحریم کرد.

به نظر من بهترین کار این است که ما به تفاهم و توافق برسیم، اعتماد همدیگر را دو سویه جلب کنیم و به جای تخم خشم، تخم مهر و محبت و دوستی و برادری بیافشانیم.

لس‌آنجلس تایمز:

شما در خصوص موارد همکاری با آقای اوباما در طول گفتگوی تلفنی بیان فرمودید. اگر توافق قابل دسترس باشد، دقیقاً بفرمایید بعد از توافق چه نوع همکاری خواهید داشت؟ اگر هم به توافقی نرسید ایران چگونه عکس‌العمل نشان خواهد داد و آیا مصمم‌تر از گذشته به دنبال اهداف غنی‌سازی خواهد رفت یا خیر؟

رئیس‌جمهور:

اینکه اگر ما به توافق برسیم، همکاری‌ها توسعه پیدا خواهد کرد، هیچ تردیدی در آن ندارم و راه‌های آن هم روشن است. همان طور که هم اکنون دو طرف در خصوص مسئله هسته‌ای و راه حل آن در حال گفتگو هستند، موضوع دیگری می‌تواند جایگزین مسئله هسته‌ای شود که برای دنیای امروز و منطقه ما بسیار مهم‌تر است و آن مسئله تروریسم است.

نحوه مقابله با تروریسم و ایجاد ثبات و امنیت در منطقه حساس خاورمیانه، بسیار مهم هستند. بنابراین جایگزین موضوع هسته‌ای موضوعات فوری‌تر و مهم‌تر و واقعی‌تر از آن باید باشد. چون موضوع هسته‌ای یک توهم است و یک موضوع توهمی جای خود را به موضوع واقعی خواهد داد.

اما اگر به توافق هم نرسیم، معنای آن این نیست که به گذشته برگردیم. حتماً راه دیگری را انتخاب خواهیم کرد. البته الان من نمی‌خواهم پیش‌بینی کنم که مذاکرات موفق نخواهد شد. چون الان اساس تمام برنامه‌ها بر موفقیت مذاکرات و توفیق نهایی آن بنا شده است. ولی اگر توافق نشد راه‌های جدید کوتاه مدت و بلند مدت پیش‌بینی خواهد شد.

مجله فارن افرز:

دولت‌های جمهوری اسلامی ایران و امریکا شباهت بسیاری با یکدیگر دارند. قدرت در قسمت‌های مختلف دولت وجود دارد و هر دو رئیس‌جمهور مسئولیت زیاد و پر چالشی در مقابل بخش‌های دیگر دولت دارند. شما احساس می‌کنید که می‌توانید به تمام گروه‌های سیاسی ایران توافق نهایی را بقبولانید و آنها را راضی کنید یا خیر؟ آیا احتمال می‌دهید که رئیس‌جمهور امریکا هم همین کار را بتواند انجام دهد یا خیر؟

رئیس‌جمهور:

البته کار سختی در پیش داریم و این سخن درست است. شما دیدید که در همان توافق موفق ژنو در داخل امریکا چقدر سر و صدا شد و در کنگره و غیرکنگره بحث‌ها شد. در ایران هم مشاهده کردید که چقدر سروصداها زیاد بود. اگر امروز هم توافقی رخ دهد این طور نیست که دولت در ایران هیچ‌گونه مسئله‌ای نداشته باشد. اما در عین حال بعد از گذشت زمان کوتاهی که گرد و خاک‌ها فرو نشست، ما در صحنه خار ندیدیم، بلکه گل دیدیم و کم‌کم همه احساس کردند که ظاهراً بوی عطر این گل برای همه مفید و دلنواز است.

من فکر می‌کنم اگر به توافق نهایی برسیم، در ابتدا مجدداً یک گرد و خاک و سروصدایی خواهد بود، اما پایان قشنگی برای همه خواهد داشت.

شبکه CBS:

شما فرمودید که ایران در حال مبارزه با تروریست‌ها در منطقه است. ولی با توجه به اتفاقات اخیر سوریه که به آن اشاره فرمودید، آیا این موضوع باعث شده است تا روابط خود با آقای بشار اسد را مورد تجدید نظر قرار بدهید و آیا فکر می‌کنید که ایشان می‌تواند شریک درستی برای مبارزه علیه تروریسم باشد در حالی که خودش در به وجود آوردن این گروه‌ها نقش داشته است؟

رئیس‌جمهور:

در موضوع سوریه، اگر می‌خواهیم که فعالیت تروریسم در سوریه به پایان برسد و این کشور ثبات پیدا کند، این موضوع بدون مشارکت دولت مرکزی قابل انجام نیست؛ ولو اینکه نسبت به دولت مرکزی هم انتقاد داشته باشید. آن مرحله بعد است. ما باید اول در سوریه تروریسم را بیرون برانیم، کشور امن شود، تمام آواره‌ها و میلیو‌ن‌ها آواره‌ای که در ترکیه، اردن، لبنان و عراق هستند به کشور خودشان برگردند. کشور باید امن و آرام شود و سپس در آن کشور امن اجازه اظهارنظر به مخالفین بدهیم. آنها اگر می‌خواهند اظهارنظر کنند، اجازه داشته باشند.

از سال گذشته تا امروز که با هم صحبت می‌کنیم انتخاباتی در سوریه انجام شد و در میان آورگان و مردم سوریه در کشورهای دیگر هم برگزار گردید. این انتخابات فقط در داخل سوریه نبود، بلکه در لبنان و کشورهای دیگر هم انجام شد و ناظران سازمان ملل هم حضور داشتند و این موضوعی نیست که به سادگی بتوان از آن عبور کرد. معنای آن هم این نیست که اگر کسی می‌خواهد تروریسم در سوریه از بین برود، به حکومت دمشق نقد نداشته باشد، ممکن است انتقادی هم داشته باشد. باید اولویت‌بندی کنیم و زمان را درست مدیریت کنیم که چه زمانی با تروریسم بجنگیم و چه زمان نقدمان را نسبت به دمشق اظهار کنیم و چگونه انجام دهیم؟ انجام هر دو با هم امکان‌پذیر نیست که هم مرکزیت را از بین ببرید و هم در مبارزه با تروریسم موفق باشید، این کار عملی نیست و انجام نخواهد شد.

شبکه خبری بلومبرگ:

در اوایل ماه سپتامبر فرمودید که اولین نشانه‌های قوی‌تر شدن پول ایران را مشاهده کرده‌اید و اقتصاد به حالت عادی و رو به رشد خود برمی‌گردد. می‌توانید توضیح دهید که چه عواملی باعث این تغییر مثبت در اقتصاد شما شده است؟

رئیس‌جمهور:

من فکر می‌کنم که این دولت یک نوع آرامش و ثبات و امید را برای آینده کشور به ارمغان آورد. یعنی همه اقتصاددانان و فعالان اقتصادی در ایران تقریباً بر این نکته اتفاق نظر دارند که تصمیماتی را که دولت اتخاذ می‌کند، درست است. سیاست‌های پولی اتخاذ شده توسط دولت و انضباط مالی و پولی که مد نظر قرار داده و سیاست‌های اقتصادی که اعلام می‌کند و ثبات آن سیاست‌ها را دنبال کرده و ادامه می‌دهد، بسیار درست است و منجر به یک آرامش و اعتماد در جامعه شده است. تورم ما در مقایسه با سال گذشته از 42 درصد به حدود 21 و 22 درصد کاهش داشته است و این موضوع در طول یک سال، حرکت بسیار خوبی برای کنترل تورم بوده است و تا پایان سال شمسی یا مارس سال آینده تورم به مراتب از 20 درصد پایین‌تر خواهد آمد و این روند ادامه پیدا خواهد کرد و کنترل تورم به طور مستمر ادامه خواهد داشت و در نتیجه توانستیم از رکود خارج شویم. گزارش‌های اولیه بررسی اقتصاد ایران در سه ماهه اول سال به ما می‌گوید که ما در حال رشد اقتصادی هستیم و این بسیار مهم است که از رکود خارج شدیم و به سوی رونق اقتصادی در حال حرکت هستیم.

برای من خیلی مهم است که بخش خصوصی ما به شدت در حال فعالیت باشد. وقتی من در داخل کشور به استان‌های مختلف سفر می‌کنم در هر استانی که می‌روم یک جلسه خاص با فعالان اقتصادی و بخش خصوصی دارم. بخش خصوصی ما بسیار فعال شده است و می‌دانم که اقتصاد ما توسط بخش خصوصی متحول خواهد شد و البته ما هم دنبال و پیگیری می‌کنیم و خوشحالم که از بسیاری از کشورها، کارآفرینان و فعالان بخش خصوصی به ایران سفر می‌کنند و برای تفاهمات مذاکره می‌کنند. شما می‌دانید که گروه‌های اقتصادی بسیار بزرگی از ایتالیا، آلمان و فرانسه و دیگر کشورها مرتب به ایران سفر می‌کنند و با همتایان خود مذاکره می‌کنند و به ویژه سرمایه‌گذاری‌های عظیمی در آینده در زمینه پتروشیمی، نفت، گاز، فولاد، و راه‌آهن در حال اجراست و می‌تواند آینده بسیار خوبی را پیش روی ما قرار دهد.

متشکرم

91849
ارسال نظر

  1. مخاطبان و فرهیختگان گرامی؛ نظرات حاوی مطالب توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.