تحلیلی بر اساس سه عامل رفاه، بهداشت و سلامتی، و سهولت در دسترسی
نگاهی به سیستم حملونقل شهر تهران
در شهرهای مدرن امکانات شهری بهگونهای طراحی و سازماندهی شدهاند که غالب شهروندان با سهولت قادر به استفاده از آن هستند. این نوشته تلاش دارد به بررسی و ارزیابی مقولههای رفاه، سلامت و فراگیری و سهولت در دسترسی در سیستم حملونقل شهری در کلانشهر تهران بپردازد.
سلیبریتیها توان و شرایط خوبی برای نظم دادن به اعتماد مدنی یافتهاند. جامعه مدام در حال ارزیابی است اما قدرت چانهزنی ندارد. امکان مداخله و پایش فعالیتها باید دو مطالبه اصلی مشارکتها با محوریت سلیبریتیها باشد.
در دهههای اخیر، این تفکر قوت گرفتهاست که توسعه واقعی باید پیشرفت اجتماعی و اقتصادی را توامان مدنظر داشته باشد. شاخص پیشرفت اجتماعی ازجمله شاخصهایی است که با توجه به خروجی اجتماعی و زیستمحیطی جوامع بهجای توجه به خروجی صرف اقتصادی، سطح رفاه را اندازهگیری میکند.
این پژوهش قصد دارد به این سؤال پاسخ دهد که چه قوانین، سیاستها و برنامههای مداخلهای در مواجهه با حاشیهنشینی دنبال شدهاند و نقاط ضعف و قوت آنها چه بودهاست.
سیاستگذاری کلگرا و دادهمحور نیازمند مراکزی است که در آنها جمعی از متخصصین دارای نگرش و تواناییهای بینرشتهای، گرد هم بیایند و بتوانند اثرات یک سیاست خاص را در حوزههای گوناگون تحلیل کنند.
به نظر میرسد طرحها و سیاستهای سازماندهی بیخانمانی در شهر تهران که بخش عمدهای از آن توسط شهرداری تهران انجام میشود یک رویکرد مکان – خدمت (ایجاد مدد سراهای شبانه) و بهصورت ارائه خدماتی بهصورت موقت و محدود است. در این رویکرد تلاشی برای بازگرداندن این قشر آسیبدیده به زندگی عادی و توانمندسازی آنان صورت نمیگیرد.
از سال 2013 در خصوص روش متداول محاسبه نرخ طلاق در آمریکا بحثهایی به وجود آمد. اعتقاد بر آن است که روشهای فعلی محاسبه نرخ طلاق دچار بزرگنمایی در محاسبه است. نتیجه این مناقشه، بازبینی در روش محاسبه نرخ طلاق بوده که در روشهای جدید مطرح است.
جایگاه «روستا» در نظام تصمیمگیری و اجرایی ایران، مبهم و غیرشفاف است. یکی از دلایل آن نداشتن تصوری روشن و تعریفی مشخص از جامعه روستایی جدید، ارتباطات و کارکردهای آن است. تحولات جامعه روستایی کشورمان فرایندی بسیار پیچیدهتر از توسعه شهرنشینی کشور در نیمقرن اخیر داشته است.