یکی از مسائل امروز جامعه ایران، بیکاری دانشجویان دانشگاهها پس از فارغ‌التحصیلی است. در نگاه اول، ضعف بازار کار در ایجاد اشتغال برای فارغ‌التحصیلان، پیوند ضعیف صنعت و دانشگاه و ضعف مهارتی دانشجویان از جمله عوامل بروز این بحران است. اما این موضوع ابعاد پیچیده‌تری دارد که در این سخنرانی علمی به آن پرداخته می‌شود.

بحران آب در ایران محصول علل متنوعی است و این تنوع، نتیجه گستردگی و پیچیدگی مجموعه زیرساخت‌ها، نهادها، سازمان‌ها، کنشگران و کنش‌هایی است که حول مقوله آب شکل گرفته‌اند. هر‌کدام از این اجزا دارای کاستی‌هایی هستند که مجموعاً بحران آب در ایران را شکل می‌دهند. این مقاله می‌کوشد به تبیین بحران آب در ایران از منظر جامعه‌شناسی سیاسی بپردازد.

برنامه دولت دوازدهم، آزادی و امنیت؛ آرامش و پیشرفت

دولت یازدهم همزمان با شروع کار خود با مسائل و مشکلات گوناگونی همراه بود. ازجمله می‌توان به وضعیت رکود تورمی، بی‌ثباتی اقتصادی به ویژه در مباحث ارزی و تجاری، نرخ پایین سرمایه‌گذاری، عدم حضور فعال بخش غیردولتی، نظام ناکارآمد تعهدات و دیون باقیمانده از دولت و باز توزیع آن، نامناسب شدن فضای کسب‌وکار، کمبود منابع مالی بین‌المللی، کاهش سرمایه‌گذاری خارجی، سختی دسترسی به فناوری و دانش فنی برتر، بحرانهای زیست‌محیطی، آسیب دیدن اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی و کاهش مشارکت مردم و فعالان اقتصادی، مشکلات عدیده در حوزه فرهنگ و هنر، جو نامناسب بین روابط قوه مجریه با سایر قوا و مشکلات تأمین اجتماعی، رفاه و سلامت (تأمین دارو) اشاره کرد که شرایط سرمایه‌گذاری برای فعالان اقتصادی سخت، و وضعیت آحاد مردم نیز دشوارتر شده بود.

سرمایه انسانی جوان و تحصیل کرده، بدون شک یکی از اصلی ترین دارایی های کشور محسوب شده و توسعه این دارایی ها و به کار گیری بهینه آن در توسعه کشور در سیاست های کلی کشور و همچنین نقش جامع علمی کشور مورد تاکید قرار گرفته است.