مؤسسه «واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک» منتشر کرد:

سیاست ایالات‌متحده در شبه‌جزیره عربستان

مؤسسه واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک سال ۲۰۱۹ با انتشار مقاله‌ای با عنوان «سیاست ایالات‌متحده در شبه‌جزیره عربستان» (U.S. Policy in the Arabian Peninsula) به ارزیابی سیاست آمریکا در قبال عربستان سعودی پرداخته است.
به تازگی، پنتاگون برای سال مالیِ ۲۰۲۰، «بودجه دفاع ملیِ» ۷۵۰ میلیارد دلاری درخواست کرده است که سهم وزارت دفاع / پنتاگون، بدون احتساب بودجۀ آژانس‌های وابسته، مبلغ ۷۱۸ میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلار برآورد شده است. با توجه به بودجه پنتاگون در سال ۲۰۱۹ که بالغ بر ۶۵۸ میلیارد دلار است، لایحۀ جدید دفاعی آمریکا برای سال ۲۰۲۰، رشد ۴.۷ درصدی را نشان می‌دهد. از این‌رو تلاش شده است در متن پیش‌رو به جزئیات بودجه دفاعی آمریکا در سال ۲۰۲۰ پرداخته شود.
مقایسه سیاستی اندیشکده‌های جهان

مرکز توسعه بین‌المللی دانشگاه هاروارد منتشر کرد:

شکست سیاست عمومی

با توجه به ادعای صاحب‌نظران در خصوص شکست سیاست‌های عمومی در «اغلب اوقات»، مرکز توسعه بین‌المللی دانشگاه هاروارد سال 2018 در مقاله‌ای با عنوان «شکست سیاست عمومی: «بسامد» و «چیستی شکست»» (Public Policy Failure: How Often? and What is Failure, Anyway?) ضمن بررسی نرخ شکست این سیاست‌ها در نهادی مانند بانک جهانی به دنبال یافتن پاسخی به این سؤال است که «بسامد این شکست‌ها چقدر است؟».
دونالد ترامپ رئیس‌جمهور ایالات متحده در روز پنجشنبه ۱۷ ژانویه ۲۰۱۹ ( ۲۷ دی ۱۳۹۷) در جریان یک سخنرانی در وزارت دفاع آمریکا -پنتاگون- از انتشار سند بررسی پدافند موشکی (MDR) سخن گفت. وی گفت: برنامه وی به ایالات متحده امکان خواهد داد تا موشک‌ها از هر جایی‌، در هر مکان‌ و هر زمان را کشف و نابود کند. وی افزود: همگام بودن با دشمنان کافی نیست، باید در هر گام از آنها جلوتر باشیم. در این یادداشت تلاش شده ضمن بیان خلاصه‌ای از این سند، اطلاعاتی اجمالی از آن در دسترس کارشناسان و محققان قرار داده شود.

نمایندگی اتحادیه اروپا در چین منتشر کرد:

برنامه همکاری راهبردی ۲۰۲۰ اتحادیه اروپا و چین

پس از تدوین برنامه همکاری راهبردی جامع بین اتحادیه اروپا و چین در سال ۲۰۰۳ و تعمیق و توسعه همکاری بین‌شان در طیف وسیعی از حیطه‌ها، نمایندگی اتحادیه اروپا در چین اقدام به انتشار مقاله‌ای با عنوان «برنامه همکاری راهبردی ۲۰۲۰ اتحادیه اروپا و چین» (EU-China 2020 Strategic Agenda for Cooperation) و تشریح این همکاری راهبردی پرداخته است.

آژانس بین‌المللی انرژی منتشر کرد:

دورنمای انرژی جهان ۲۰۱۶

آژانس بین‌المللی انرژی سال ۲۰۱۶ در مقاله‌ای تحت عنوان «دورنمای انرژی جهان ۲۰۱۶» (World Energy Outlook 2016) با در نظر گرفتن مسائل مربوط به دسترسی به منابع انرژی، قیمت مناسب انرژی، تغییرات اقلیمی و آلودگی هوای ناشی از فرآیندهای مربوط به تولید انرژی و نیز مسائل مربوط به پذیرش عمومی انواع مختلف طرح‌ها در بخش انرژی، به تلاش بر مشخص کردن نحوه برهم‌کنش موازنه‌ها، منافع متقابل و اولویت‌های متضاد پرشماری در بخش انرژی پرداخته است.

مؤسسه کارنگی برای صلح بین‌المللی منتشر کرد:

سیاست خارجی ایالات‌متحده در قبال آسیای مرکزی

مؤسسه کارنگی برای صلح بین‌المللی سال ۲۰۱۶ در مقاله‌ای با عنوان «سیاست خارجی ایالات‌متحده در قبال آسیای مرکزی» (U.S. Policy Toward Central Asia) به مطالعه سیاست آمریکا در قبال کشورهای آسیای مرکزی پرداخته است.

مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی (CSIS) منتشر کرد:

نقطه عطف: استراتژی نوینی برای مواجهه با افراط‌گرایی خشونت‌طلب

مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی سال ۲۰۱۶ در مقاله‌ای با عنوان «نقطه عطف: استراتژی جامع نوینی برای مواجهه با افراط‌گرایی خشونت‌طلب» (TURNING POINT: A New Comprehensive Strategy for Countering Violent Extremism) به مطالعه این موضوع پرداخته است که چطور پس از حادثه 11 سپتامبر به‌رغم انجام هزینه‌های زیاد برای مبارزه با تروریسم، بااین‌حال، معضل افراط‌گرایی خشونت‌آمیز شدیدتر شد.

سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) منتشر کرد:

اقتصاد اقیانوس در سال ۲۰۳۰

سازمان همکاری اقتصادی و توسعه سال ۲۰۱۶ در مقاله‌ای با عنوان «اقتصاد اقیانوس در سال ۲۰۳۰» (The Ocean Economy in 2030) به بیان ابعاد مهمی از اقتصاد اقیانوس و تأثیر آن بر آینده اقتصادی، محیط‌زیستی، قوانین بین‌المللی تنظیم روابط در اقیانوس‌ها، فناوری‌ها و الزامات تطبیق یافتن با اقتصاد اقیانوس پرداخته است.

بنیاد متحد خدمات سلطنتی برای مطالعات امنیتی و دفاعی منتشر کرد:

درک نقش ایران در بحران سوریه

بنیاد متحد خدمات سلطنتی برای مطالعات امنیتی و دفاعی سال ۲۰۱۶ در مقاله‌ای با عنوان «درک نقش ایران در بحران سوریه» (Understanding Iran’s Role in the Syrian Conflict) تلاش کرده تا چشم‌اندازها و دیدگاه‌های متنوعی را برای شناسایی بهتر ماهیت و میزان رابطه تهران با دمشق و تأثیر آن بر سایر روابط کلیدی با سوریه گرد هم آورد.