در پیشگفتار این پژوهش آمده است:
آنچه امروز موجب تفاوت و امتیاز جمهوری اسلامی ایران از دیگر کشورهای جهان شده است، تلاش این نظام برای تحقق اسلام ناب در ساحتهای مختلف حیات فردی و اجتماعی و حرکت بر مدار اسلام است. مدعای اصلی انقلاب اسلامی ارائه سبک جدیدی از زندگی، حکومت و حکمرانی است که در هدف و خطمشیهای جامعه و حاکمیت، شیوهها و روشهای حکمرانی، نقش و مشارکت مردمی، نظامات اداری، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و مانند آن، قوانین الهی و روح معنوی اسلام حاکم است و انتظار از نظام اسلامی آن است که بر مبنای آموزههای اسلام حرکت کند.
این انتظار زمانی قابل تحقق است که الگوی مطلوب حکمرانی بر اساس مبانی اسلامی تدوین شود و سپس معیارها و شاخصهای تحقق آن مشخص شود. الگوی حکمرانی اسلامی با توجه به مقدورات و محدودیتهای دوران موجود و تجارب بشری و البته مطلوبیتها و خواستهای اسلام شکل خواهد گرفت.
در این تحقیق بر اساس مبانی اسلامی مبتنی بر قرآن کریم، روایات معتبر و عقلانیت دینی، نظریه حکمرانی اسلامی با توجه به آموزههای اسلام، یافتههای اندیشمندان مسلمان، سیره و سلوک رهبر فقید انقلاب (ره) و مقام معظم رهبری (مدظلهالعالی) و یافتههای علمی و تجارب عملی برای پاسخگویی به مسائل و موضوعات این عرصه، تدوین شده و بر آن اساس معیارها و شاخصهای آن استخراج و تبیین میشود.
منظور از «حکمرانی اسلامی» شیوه حکومت است که در آن ابعاد روابط بین حکومت و مردم، تعامل اجزای تشکیلدهنده حکومت و رابطه آن با سایر حکومتها و ...، در اهداف و سیاستها، قوانین و خطمشیها، برنامهریزی و اجرا و نظارت و ارزیابی بر اساس مبانی، اصول و روشهای اسلامی تنظیم میشود و منظور از «دولت معیار» تشکیلات اداری است که با نرمافزار حکمرانی اسلامی به تمشیت امور عمومی میپردازد.
در پژوهش حاضر بر اساس نظریه مردمسالاری دینی که به عنوان نظریه دولت در نظام جمهوری اسلامی عمل میکند، حکمرانی اسلامی که به شیوه حکومت مردمسالاری دینی میپردازد، تبیین خواهد شد و ابعاد، مؤلفهها و روابط آن مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
برای مطالعه و دریافت متن کامل این پژوهش، روی لینک زیر کلیک کنید.